Atti 26
26
San Paul a fa soua difeisa dënans al re Agrippa.
1E Agrippa a l ha dit a Paul: A t ’è permes dë parlé për ti. Anloura Paul, avend disteis la man, a l ha parlà coussì për soua difeisa.
2Re Agrippa! I më stimou fourtunà d’avei da rispoundi ëncheui dënans a ti, dë tutte la cose dë cui i soun accusà dai Ebreou;
3E souvra ’l tut përché ch’i seu chë të counosse a found tutte le coustume e le questioun ch’a i è tra i Ebreou; moutiv për cui i të pregou dë scouté‐me coun passiensa.
4Për lon ch’a l è adounque dë la vita ch’i heu mënà fin da mia giouventù, tal a l è staita ën prinsipi ën mes a mia nassioun a Gerusalem, tutti i Ebreou a san lon ch’a n’è.
5Përché a san da un pes, s’a veulou rend‐ne testimouniansa, chë fin dai mè antenati i heu vivù fariseo, secound la setta la pi esatta dë nosta religioun.
6E adess i coumparou ën giudissi për la speransa dë la proumessa ch’ Iddiou a l ha fait a nosti pare;
7A laqual noste doudess tribù, ch’a servou Iddiou countinuament neuit e dì, a sperou dë përvëni; e a l è për coula speransa, o re Agrippa! ch’i soun accusà dai Ebreou.
8Cosa, guarde‐ve coum una cosa incredibil ch’ Iddiou a arsussita i mort?
9A l è vera chë, in quant a mi, i heu crëdù ch’a bësougneissa ch’ i feissa dë gran sfors countra ’l nom dë Gesu ’l Nazareno;
10Lon ch’i heu dëcò esegui ënt Gerusalem, përché i heu fait prësoune diversi d’i sant, dop d’avei‐ne ricevù l’autourità dai principai sacrificatour; e quand a i fasiou meuiri, i dasia mia vouss.
11E souvens për tutte le sinagoghe castigand‐ie, i i oubligavou a bëstemié, e essend traspourtà dë furour countra dë lour, i i perseguitavou fin a ënt le sità fourëstere.
12E essend oucupà a lon, coum i ëndasiou dëcò a Damasc coun coul pouter e coumissioun d’i principai sacrificatour,
13I heu vëdù, o re! për stra ën pien mes‐dì, una luce dël ciel, pi ciaira chë ’l soul, ch’a lusia d’ëntourn a mi, e d’ ëntourn a coui ch’a l erou për stra ënsem a mi.
14E essend tutti cascà ën terra, i heu senti una vouss ch’a më parlava, e ch’a disia ën lingua ebraica: Saul, Saul, për cos ’è‐lou chë të më perseguite? A l è dur për ti dë ’rviré‐te countra i uioun.
15Anloura i heu‐dit: Chi seus‐tu Sëgnour? E a l ha rispost: I soun Gesu chë të perseguite.
16Ma aussë‐te, e ten‐te sù i to pè; përché dë lon ch’i të soun coumpars, a l è për stabili‐te ministr e testimoni, tant dë le cose chë t’has vëdù, chë dë coule për lequai i të coumparëreu;
17Liberand‐te dal popoul, e dai gentii, vers i quai i të mandou adess,
18Për deurvi i so eui, afin ch’a siou counvërti da le tenebre a la luce, e dal pouter dë Satan a Diou; e ch’a riceivou la remissioun d’i so pëcà, e soua part ënsem a coui ch’a soun santificà për la fede ch’a l han ënt mi.
19Coussì, o re Agrippa! I soun nen ribelà‐me countra la visioun celeste.
20Ma i heu announsià prima a coui ch’a l erou a Damasc, e peui a Gerusalem, e për tut ’l pais dë la Giudea, e ai gentii, ch’a së penteissou, e ch’a së counvërtiessou a Diou, fasand d’opere counvenient al pentiment.
21A l è përché dë lon ch’i Ebreou avend‐me pià ënt ’l tempio, a l han sërcà dë massé‐me.
22Ma essend stait soucourù për l agiut d’Iddiou, i soun viv fin a ëncheui, rendand testimouniansa ai pëcit e ai grand, e disand niente aut chë lon ch’i proufeta e Mose a l han predet ch’a dëvia arrivé;
23Ch’a bësougnava chë ’l Crist a patieissa, e ch’a fussa ’l prim d’i arsussità për pourté la luce al popoul e ai gentii.
24E coum a parlava coussì për soua difeisa, Festo a l ha dit a auta vouss: Të seus fora dë sens, Paul! To gran savei ënt le lettere a të butta fora dë sens.
25E Paul a l ha dit: I soun nen fora dë sens, eccellentissim Festo; ma i diou dë parole dë verità e dë saviëssa.
26Përché coule cose a soun counëssùe dal re; e i parlou liberament dënans a chiel, përché ch’i stimou ch’a ignora niente dë coule cose; përché sò‐ssi a l è nen stait fait ën segret.
27O re Agrippa! Crëdes‐tu ai proufeta? I seu chë t’i crëdes.
28E Agrippa a l ha rispost a Paul: Të më persuade squasi d’essi crëstian.
29E Paul a l ha di‐ie: I augurëriou dënans a Diou chë nen soulament ti, ma dëcò tutti coui ch’a më scoutou ëncheui, a diventeissou pa mac squasi, ma d’autut tal ch’i soun, a la riserva dë ste cadene.
30Paul avend dit coule cose, ’l re a s’è aussà‐sse, ënsem al gouvernatour e Berenice, e coui ch’a l erou assëtà coun lour.
31E quand a soun stait artirà da part, a l han counferi tra dë lour, e a l han dit: Coul om a l ha fait niente ch’a sia degn dë mort o dë prësoun.
32E Agrippa a l ha dit a Festo: Coul om a poudia essi liberà s’a fussa nen appelà‐sse a Cesare.
Currently Selected:
Atti 26: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
