Atti 26
26
San Paul a fa soua difeisa dënans al re Agrippa.
1E Agrippa a l ha dit a Paul: A t ’è permes dë parlé për ti. Anloura Paul, avend disteis la man, a l ha parlà coussì për soua difeisa.
2Re Agrippa! I më stimou fourtunà d’avei da rispoundi ëncheui dënans a ti, dë tutte la cose dë cui i soun accusà dai Ebreou;
3E souvra ’l tut përché ch’i seu chë të counosse a found tutte le coustume e le questioun ch’a i è tra i Ebreou; moutiv për cui i të pregou dë scouté‐me coun passiensa.
4Për lon ch’a l è adounque dë la vita ch’i heu mënà fin da mia giouventù, tal a l è staita ën prinsipi ën mes a mia nassioun a Gerusalem, tutti i Ebreou a san lon ch’a n’è.
5Përché a san da un pes, s’a veulou rend‐ne testimouniansa, chë fin dai mè antenati i heu vivù fariseo, secound la setta la pi esatta dë nosta religioun.
6E adess i coumparou ën giudissi për la speransa dë la proumessa ch’ Iddiou a l ha fait a nosti pare;
7A laqual noste doudess tribù, ch’a servou Iddiou countinuament neuit e dì, a sperou dë përvëni; e a l è për coula speransa, o re Agrippa! ch’i soun accusà dai Ebreou.
8Cosa, guarde‐ve coum una cosa incredibil ch’ Iddiou a arsussita i mort?
9A l è vera chë, in quant a mi, i heu crëdù ch’a bësougneissa ch’ i feissa dë gran sfors countra ’l nom dë Gesu ’l Nazareno;
10Lon ch’i heu dëcò esegui ënt Gerusalem, përché i heu fait prësoune diversi d’i sant, dop d’avei‐ne ricevù l’autourità dai principai sacrificatour; e quand a i fasiou meuiri, i dasia mia vouss.
11E souvens për tutte le sinagoghe castigand‐ie, i i oubligavou a bëstemié, e essend traspourtà dë furour countra dë lour, i i perseguitavou fin a ënt le sità fourëstere.
12E essend oucupà a lon, coum i ëndasiou dëcò a Damasc coun coul pouter e coumissioun d’i principai sacrificatour,
13I heu vëdù, o re! për stra ën pien mes‐dì, una luce dël ciel, pi ciaira chë ’l soul, ch’a lusia d’ëntourn a mi, e d’ ëntourn a coui ch’a l erou për stra ënsem a mi.
14E essend tutti cascà ën terra, i heu senti una vouss ch’a më parlava, e ch’a disia ën lingua ebraica: Saul, Saul, për cos ’è‐lou chë të më perseguite? A l è dur për ti dë ’rviré‐te countra i uioun.
15Anloura i heu‐dit: Chi seus‐tu Sëgnour? E a l ha rispost: I soun Gesu chë të perseguite.
16Ma aussë‐te, e ten‐te sù i to pè; përché dë lon ch’i të soun coumpars, a l è për stabili‐te ministr e testimoni, tant dë le cose chë t’has vëdù, chë dë coule për lequai i të coumparëreu;
17Liberand‐te dal popoul, e dai gentii, vers i quai i të mandou adess,
18Për deurvi i so eui, afin ch’a siou counvërti da le tenebre a la luce, e dal pouter dë Satan a Diou; e ch’a riceivou la remissioun d’i so pëcà, e soua part ënsem a coui ch’a soun santificà për la fede ch’a l han ënt mi.
19Coussì, o re Agrippa! I soun nen ribelà‐me countra la visioun celeste.
20Ma i heu announsià prima a coui ch’a l erou a Damasc, e peui a Gerusalem, e për tut ’l pais dë la Giudea, e ai gentii, ch’a së penteissou, e ch’a së counvërtiessou a Diou, fasand d’opere counvenient al pentiment.
21A l è përché dë lon ch’i Ebreou avend‐me pià ënt ’l tempio, a l han sërcà dë massé‐me.
22Ma essend stait soucourù për l agiut d’Iddiou, i soun viv fin a ëncheui, rendand testimouniansa ai pëcit e ai grand, e disand niente aut chë lon ch’i proufeta e Mose a l han predet ch’a dëvia arrivé;
23Ch’a bësougnava chë ’l Crist a patieissa, e ch’a fussa ’l prim d’i arsussità për pourté la luce al popoul e ai gentii.
24E coum a parlava coussì për soua difeisa, Festo a l ha dit a auta vouss: Të seus fora dë sens, Paul! To gran savei ënt le lettere a të butta fora dë sens.
25E Paul a l ha dit: I soun nen fora dë sens, eccellentissim Festo; ma i diou dë parole dë verità e dë saviëssa.
26Përché coule cose a soun counëssùe dal re; e i parlou liberament dënans a chiel, përché ch’i stimou ch’a ignora niente dë coule cose; përché sò‐ssi a l è nen stait fait ën segret.
27O re Agrippa! Crëdes‐tu ai proufeta? I seu chë t’i crëdes.
28E Agrippa a l ha rispost a Paul: Të më persuade squasi d’essi crëstian.
29E Paul a l ha di‐ie: I augurëriou dënans a Diou chë nen soulament ti, ma dëcò tutti coui ch’a më scoutou ëncheui, a diventeissou pa mac squasi, ma d’autut tal ch’i soun, a la riserva dë ste cadene.
30Paul avend dit coule cose, ’l re a s’è aussà‐sse, ënsem al gouvernatour e Berenice, e coui ch’a l erou assëtà coun lour.
31E quand a soun stait artirà da part, a l han counferi tra dë lour, e a l han dit: Coul om a l ha fait niente ch’a sia degn dë mort o dë prësoun.
32E Agrippa a l ha dit a Festo: Coul om a poudia essi liberà s’a fussa nen appelà‐sse a Cesare.
Currently Selected:
Atti 26: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
Atti 26
26
San Paul a fa soua difeisa dënans al re Agrippa.
1E Agrippa a l ha dit a Paul: A t ’è permes dë parlé për ti. Anloura Paul, avend disteis la man, a l ha parlà coussì për soua difeisa.
2Re Agrippa! I më stimou fourtunà d’avei da rispoundi ëncheui dënans a ti, dë tutte la cose dë cui i soun accusà dai Ebreou;
3E souvra ’l tut përché ch’i seu chë të counosse a found tutte le coustume e le questioun ch’a i è tra i Ebreou; moutiv për cui i të pregou dë scouté‐me coun passiensa.
4Për lon ch’a l è adounque dë la vita ch’i heu mënà fin da mia giouventù, tal a l è staita ën prinsipi ën mes a mia nassioun a Gerusalem, tutti i Ebreou a san lon ch’a n’è.
5Përché a san da un pes, s’a veulou rend‐ne testimouniansa, chë fin dai mè antenati i heu vivù fariseo, secound la setta la pi esatta dë nosta religioun.
6E adess i coumparou ën giudissi për la speransa dë la proumessa ch’ Iddiou a l ha fait a nosti pare;
7A laqual noste doudess tribù, ch’a servou Iddiou countinuament neuit e dì, a sperou dë përvëni; e a l è për coula speransa, o re Agrippa! ch’i soun accusà dai Ebreou.
8Cosa, guarde‐ve coum una cosa incredibil ch’ Iddiou a arsussita i mort?
9A l è vera chë, in quant a mi, i heu crëdù ch’a bësougneissa ch’ i feissa dë gran sfors countra ’l nom dë Gesu ’l Nazareno;
10Lon ch’i heu dëcò esegui ënt Gerusalem, përché i heu fait prësoune diversi d’i sant, dop d’avei‐ne ricevù l’autourità dai principai sacrificatour; e quand a i fasiou meuiri, i dasia mia vouss.
11E souvens për tutte le sinagoghe castigand‐ie, i i oubligavou a bëstemié, e essend traspourtà dë furour countra dë lour, i i perseguitavou fin a ënt le sità fourëstere.
12E essend oucupà a lon, coum i ëndasiou dëcò a Damasc coun coul pouter e coumissioun d’i principai sacrificatour,
13I heu vëdù, o re! për stra ën pien mes‐dì, una luce dël ciel, pi ciaira chë ’l soul, ch’a lusia d’ëntourn a mi, e d’ ëntourn a coui ch’a l erou për stra ënsem a mi.
14E essend tutti cascà ën terra, i heu senti una vouss ch’a më parlava, e ch’a disia ën lingua ebraica: Saul, Saul, për cos ’è‐lou chë të më perseguite? A l è dur për ti dë ’rviré‐te countra i uioun.
15Anloura i heu‐dit: Chi seus‐tu Sëgnour? E a l ha rispost: I soun Gesu chë të perseguite.
16Ma aussë‐te, e ten‐te sù i to pè; përché dë lon ch’i të soun coumpars, a l è për stabili‐te ministr e testimoni, tant dë le cose chë t’has vëdù, chë dë coule për lequai i të coumparëreu;
17Liberand‐te dal popoul, e dai gentii, vers i quai i të mandou adess,
18Për deurvi i so eui, afin ch’a siou counvërti da le tenebre a la luce, e dal pouter dë Satan a Diou; e ch’a riceivou la remissioun d’i so pëcà, e soua part ënsem a coui ch’a soun santificà për la fede ch’a l han ënt mi.
19Coussì, o re Agrippa! I soun nen ribelà‐me countra la visioun celeste.
20Ma i heu announsià prima a coui ch’a l erou a Damasc, e peui a Gerusalem, e për tut ’l pais dë la Giudea, e ai gentii, ch’a së penteissou, e ch’a së counvërtiessou a Diou, fasand d’opere counvenient al pentiment.
21A l è përché dë lon ch’i Ebreou avend‐me pià ënt ’l tempio, a l han sërcà dë massé‐me.
22Ma essend stait soucourù për l agiut d’Iddiou, i soun viv fin a ëncheui, rendand testimouniansa ai pëcit e ai grand, e disand niente aut chë lon ch’i proufeta e Mose a l han predet ch’a dëvia arrivé;
23Ch’a bësougnava chë ’l Crist a patieissa, e ch’a fussa ’l prim d’i arsussità për pourté la luce al popoul e ai gentii.
24E coum a parlava coussì për soua difeisa, Festo a l ha dit a auta vouss: Të seus fora dë sens, Paul! To gran savei ënt le lettere a të butta fora dë sens.
25E Paul a l ha dit: I soun nen fora dë sens, eccellentissim Festo; ma i diou dë parole dë verità e dë saviëssa.
26Përché coule cose a soun counëssùe dal re; e i parlou liberament dënans a chiel, përché ch’i stimou ch’a ignora niente dë coule cose; përché sò‐ssi a l è nen stait fait ën segret.
27O re Agrippa! Crëdes‐tu ai proufeta? I seu chë t’i crëdes.
28E Agrippa a l ha rispost a Paul: Të më persuade squasi d’essi crëstian.
29E Paul a l ha di‐ie: I augurëriou dënans a Diou chë nen soulament ti, ma dëcò tutti coui ch’a më scoutou ëncheui, a diventeissou pa mac squasi, ma d’autut tal ch’i soun, a la riserva dë ste cadene.
30Paul avend dit coule cose, ’l re a s’è aussà‐sse, ënsem al gouvernatour e Berenice, e coui ch’a l erou assëtà coun lour.
31E quand a soun stait artirà da part, a l han counferi tra dë lour, e a l han dit: Coul om a l ha fait niente ch’a sia degn dë mort o dë prësoun.
32E Agrippa a l ha dit a Festo: Coul om a poudia essi liberà s’a fussa nen appelà‐sse a Cesare.
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835