Atti 19
19
Atti dë San Paul a Efeso, e sedissioun countra dë chiel.
1Oura a l è arrivà, coum Apollos a l era a Corinto, chë Paul, dop d’avei travërsà tutti i quartè superiour, a l è vënù a Efesò, doua, avend trouvà dë certi dissepoul, a l ha di‐ie:
2Eve ricevù l’Spirit Sant quand i eve crëdù? E lour a l han rispost: I ouma gnanca senti di, s’a i è un Spirit Sant.
3E chiel a l ha di‐ie: Dë qual batesim dounque se‐ve stait batësà? A l han rispost: Dël batesim dë Giouan.
4Anloura Paul a l ha dit: A l è vera chë Giouan a l ha batësà dël batesim dë pentiment, disand al popoul, ch’a credeissou ënt coul ch’a vënia apress dë chiel; cioè, ën Gesu Crist.
5E avend senti coule cose, a soun stait batësà ën nom dël Sëgnour Gesu.
6E dop chë Paul a l ha avù‐ie fait l’impousissioun dë le man, l’Spirit Sant a l è calà sù lour, e coussì a l han parlà diverse lingue, e a l han proufetisà.
7E tutti coui omìni ënsili a l erou circa doudess.
8Peui essend ëntrà ënt la sinagoga, a l ha parlà sensa timour durant tre meis, disputand, e persuadend le cose dël regno d’Iddiou.
9Ma coum queicadun a s’induriou, e a crëdiou nen, parland mal dë la via dël Sëgnour dënans al popoul, chiel, essend‐se artirà d’ënsem a lour, a l ha separà i dissepoul, e a disputava tutti i dì ënt la scola d’un ch’a i disiou Tiran.
10E lolì a l ha countinuà për l’ spassi dë doui anni; dë manera chë tutti coui ch’a stasiou ën Asia, tant Ebreou chë Grec, a l han senti la parola dël Sëgnour Gesu.
11E Diou a fasia dë proudigi straourdinari për le man dë Paul;
12A segno tal ch’a pourtavou fin a dë fassoulet e dë faudai d’ënsima dë so corp sù i malavi, e a l erou guari dë soue maladie, e i spirit malign a surtiou.
13Anloura queicadun tra i Ebreou esorcisti, ch’a couriou dëssà e dëlà, a l han prouvà d’invoché ’l nom dël Sëgnour Gesu sù coui ch’a l erou ëmpoussessà dai spirit malign, ën disand: I vë scoungiurouma për coul Gesu chë Paul a predica.
14E coui ch’a fasiou lon a l erou sett fieui dë Sceva, ebreou, principal sacrificatour.
15Ma l’spirit malign rëspoundand, a l ha dit: l counossou Gesu, e i seu chi ch’a l è Paul; ma voui aiti, chi se‐ve?
16E l’om ënt ’l qual a i era l’spirit malign, a l è sautà‐ie ados, e essend‐sëne impadrouni, a l ha maltratà‐ie talment, ch’a soun scapà‐sse d’ënt coula ca dësvësti e feri.
17Oura lolì a l è savù‐sse da tutti i Ebreou e i Grec ch’a stasiou a Efeso; e a soun tutti stait pià da la paura, e ’l nom dël Sëgnour Gesu a l era glourificà.
18E diversi dë coui ch’a l aviou crëdù a vëniou, counfessand e diciarand lon ch’a l aviou fait.
19Diversi dëcò dë coui ch’a s’erou dà‐sse a dë pratiche curiouse, a l han pourtà i so liber e a l han brusà‐ie dënans a tutti, e avend‐ne calcoulà ’l valour, a s’è trouvà‐sse ch’a mountava a sinquanta mila pesse d’argent.
20Coussì la parola dël Sëgnour a së spantiava sensibilment e a prouduia dë gran effet.
21Oura dop chë coule cose a soun staite faite, Paul a s’è proupounù‐sse ënt l’Spirit, dë passé për la Macedonia e për l’Acaia, e d’ëndé a Gerusalem, disand: Dop d’essi stait ënsili bësogna dëcò ch’i vëdou Rouma.
22E avend mandà ën Macedonia doui dë coui ch’a lou assistiou; Timoteo e Erasto, a l è fermà‐sse queich temp ën Asia
23Ma ënt coul temp lì a l è arrivà una gran turboulensa, ën causa dë la doutrina.
24Përché un certou om, ch’a së ciamava Demetrio, ’l qual a travaiava ën argentaria, e ch’a fasia dë pëcit tempi ën argent dë Diana, e ch’a pourtava moutouben dë proufit ai ouperari dël mëste,
25A l ha radunà‐ie, ënsem a d’aiti ch’a travaiavou a dë cose simil, e a l ha di‐ie: O omini! I savi chë tut nost guadagn a ven da coul travai.
26Oura i vëde e i sente coum nen soulament a Efeso, ma quasi për tutta l’Asia, coust Paul sì, coun dë persuasioun, a l ha fait cambié dë sentiment a moutouben dë gent, disand ch’a soun nen dë diou coui ch’a së fan coun la man.
27E a i è pa mac dë pericoul për noui chë nost mëste a vena a essi dëspresià; ma dëcò chë ’l tempio dë la gran dea Diana a resta pi niente stimà, e ch’a arriva chë soua maestà, chë tutta l’Asia e ’l mound universal a adora, a sia ridouta al niente.
28E quand a l han avù senti coule cose, a soun rëstà tutti pien d’ira, e a soun buttà‐sse a crié, disand: La Diana d’i Efesian a l è granda!
29E tutta la sità a l è staita piena dë counfusioun; e a soun campà‐sse ën foula ënt ’l teatro, e a l han pià Gaio e Aristarco, macedonian, coumpagn dë viage dë Paul.
30E coum Paul a voulia ëntré vers ’l popoul, i dissepoul a l’han nen përmëtùi‐lou.
31Queicadun dëcò d’i Asiarchi, ch’a l erou i so amis, a l han mandà da chiel, për preghé‐lou dë nen presenté‐sse al teatro.
32I un dounque a criavou d’una manera, e i aiti d’un auta, përché la riunioun a l era counfusa, e ansi diversi a saviou gnanca ’l përché ch’a fussou radunà.
33Anloura Alessandro a l è stait foursà dë seurti d’ënt la foula, i Ebreou poussand‐lou; e Alessandro coun dë segn dë la man, a voulia fé counossi soua scusa al popoul.
34Ma quand a l han savù ch’a l era Ebreou, a s’é lëvà‐sse una vouss da tutti, durant ’l spassi quasi dë doui oure, criand: La Diana d’i Efesian a l è granda!
35Ma ’l segretari dë la sità avend apasià coul tumult, a l ha dit: Omini Efesian, e qual è‐lou l’om ch’a sappia nen chë la sità d’i Efesian a l è dedicà al sërvissi dë la gran dea Diana, e a l’immagine, prole dë Giove?
36Dounque coule cose essend parei sensa countradissioun, a bësogna ch’i v’apasie, e ch’i fasse niente coun imprudensa.
37Përché coule gent ch’i eve mënà, a soun nen sacrilegi, nè bëstemiatour dë vosta dea.
38Ma së Demetrio e i ouperari ch’a soun ënsem a chiel, a l han queicosa da di countra queicadun, a i è l’udiensa, e a i è dë procounsoul; ch’a s’i fassou ciamé i un i aiti.
39E s’i l eve queicos’aut da ciamé, lolì a poudrà decidë‐sse ënt una adunansa debitament counvoucà.
40Përché i souma ën pericoul d’essi accusà dë sedissioun për lon ch’a s’è passà‐sse ëncheui; da già ch’a i è nëssun moutiv ch’i peussou adui për dé rasoun dë sta tourbulensa. E quand a l ha avù dit coule cose, a l ha licensià l’adunansa.
Currently Selected:
Atti 19: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
