Atti 18
18
Atti dë San Paul a Corinto, & c., e d’Apollos a Efeso.
1Dop dë lon Paul, essend parti da Atene, a l è vënù a Corinto.
2E avend‐ie trouvà un ebreou, për nom Aquila, nativ dël pais dë Pont, ch’a l era vënù ën po prima d’Italia coun soua foumna Priscilla, përché chë Claudio a l avia coumandà chë tutti i Ebreou a surteissou da Rouma, a l è ëndait da lour.
3E sicoum a l era dë l’istess mëste, a l è stait ënsem a lour, e a travaiava. E so mëste, a l era dë fé dë tende.
4E ogni sabbat a disputava ënt la sinagoga, e a persuadia tant i Ebreou chë i Grec.
5E quand Sila e Timoteo a soun stait vënù da Macedonia, Paul, essend stimulà dal Spirit, a proutestava ai Ebreou chë Gesu a l era ’l Crist.
6E coum a lou countradisiou, e ch’a bestëmiavou, a l ha soupatà soue vëstimente, e a l ha di‐ie: Chë vost sang a sia sù vosta testa, i n’a peus dë niente! I më n’a vad bel e adess vers i gentii.
7E essend surti da lì, a l è ëntrà ënt la ca d’un om ch’a i disiou Giust, ch’a sërvia Iddiou, e dël qual la ca a tënia a la sinagoga.
8Ma Crispo, principal dë la sinagoga, a l ha crëdù al Sëgnour coun tutta soua ca; e diversi aiti dëcò d’i Corintian avend‐lou senti, a l han crëdù, e a soun stait batësà.
9Oura ’l Sëgnour a l ha die a Paul dë neuit, ënt una visioun: Tem nen; ma parla, e tas‐te nen;
10Përché i soun ënsem a ti, e nëssun a të buttërà le man ados për fé‐te dë mal; e i heu un gran popoul ënt cousta sità.
11Ën counseguensa a l è fermà‐sse lì un ann e sess meis, insegnand ën mes a lour la parola d’Iddiou.
12Ma dël temp chë Gallion a l era procounsoul d’Acaia, i Ebreou, a soun soulevà‐sse tutti d’accordi countra Paul, e a l’han mënà‐lou dënans al tribunal,
13Ën disand: Coust om a persuad le gent dë servi Iddiou countra la legge.
14E coum Paul a voulia deurvi le bouca, Gallion a l ha dit ai Ebreou: O Ebreou! s’a së trateissa dë queich ingiustissia, o dë queich delit, i vë supportëriou tant ch’a saria rasounevoul;
15Ma s’a së trata dë parole, e dë nom, e dë vosta legge, i buttërì ourdin voui aiti stess; përché i veui nen essi giudisse dë coule cose.
16E a l ha fà‐ie artiré da dënans al tribunal.
17Anloura tutti i Grec avend pià Sostene, ch’a l era ’l principal dë la sinagoga, a i dasiou dënans al tribunal, sensa chë Gallion a së n’a butteissa ën pena.
18E quand Paul a l è ëncoura stait lì un bel poc, a l ha pià coungè d’i fratei, e a l ha navigà ën Siria, e ënsem a chiel Priscilla e Aquila, dop d’essi‐sse fait tousouné la testa a Cencrea, përché ch’a l avia fait un vout.
19Peui a l è arrivà a Efeso, e a l ha lassà‐ie lì; ma essend ëntrà ënt la sinagoga, a s’è buttà‐sse a dëscouri coun i Ebreou,
20Ch’a l’han pregà‐lou dë fermé‐sse ëncoura pi dë temp ënsem a lour; ma a l’ha nen voulsùi‐lou councedi.
21E a l ha pià coungè da lour, ën disand: a bësogna assoulutament ch’i fassou la prossima festa a Gerusalem; ma i tournëreu ëncoura da voui, së Diou veul. Coussì a l ha fait vela da Efeso.
22E quand a l è stait calà a Cesarea, a l è mountà a saluté la ciesa, e dop a l è calà a Antiochia.
23E avend‐ie sougiournà queich temp, a l è ëndà‐ssëne, e a l ha travërsà tut dë seguit ’l pais dë Galazia e dë Frigia, fourtificand tutti i dissepoul.
24Ma a i è vënù‐ie un ebreou a Efeso, për nom Apollos, nativ d’Alessandria, om eloquent, e sapient ënt le scriture,
25Ch’a l era, ënt queich manera, istrut ënt la via dël Sëgnour; e coum a l avia un gran zelo, a spiegava e a insegnava bin esattament le cose ch’a councernou ’l Sëgnour, quantounque a counouseissa mac ’l batesim dë Giouan.
26Dounque a l ha coumensà a parlé liberament ënt la sinagoga; e quand Priscilla e Aquila a l’han avù‐lou senti, a l’han pià‐lou ënsem a lour, e a l han spiegà‐ie pi particoularment la via d’Iddiou.
27E coum a l ha voulsù passé ën Acaia, i fratei, ch’a l’aviou esourtà‐lou a ëndé‐ie, a l han scrivù ai dissepoul, dë ricevë‐lou; e quand a l è stà‐ie arrivà, a l è stait d’un gran vantage a coui ch’a l aviou crëdù për la grassia.
28Përché a persuadia publicament i Ebreou coun una gran veemensa, dimoustrand, për meso dë le scriture, chë Gesu a l era ’l Crist.
Currently Selected:
Atti 18: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
