Atti 16
16
Atti e patiment dë San Paul a Listra, a Troade, a Filippi, & c.
1E a l é arrivà a Derbe, e a Listra; e eccou, a i era ënsili un dissepoul për nom Timoteo, fieul d’una foumna ebrea, fedel, ma d’un pare grec;
2’L qual a l avia una bouna testimouniansa d’i fratei ch’a l erou a Listra, e a Iconia.
3Paul a l ha voulsù ch’a i ëndeissa ënsem; e avend‐lou pià coun chiel, al l’ha circouncis, përché d’i Ebreou ch’a l erou ënt coui post lì, përché a saviou tutti chë so pare a l era Grec.
4Lour dounque, passand për le sità, a i moustravou a ousservé le regoule decretà dai apostoul, e dai ansian dë Gerusalem.
5Coussì le ciese a l erou fourtificà ënt la fede, e a crëssiou ën mumer ogni dì.
6Peui avend traversà la Frigia e’l pais dë Galazia, a i è stà‐ie prouibi dal Spirit Sant d’announsié la parola ën Asia.
7E essend vënù ën Misia, a prouvavou d’ëndé ën Bittinia; ma l’ Spirit dë Gesu a l ha nen përmëtù‐iëlou.
8Ën counseguensa, avend passà la Misia, a soun calà a Troade.
9E Paul a l ha avù dë neuit una visioun, d’un om Macedonian ch’a s’è presentà‐sse dënans a chiel, e a l’ha pregà‐lou, disand: Passa ën Macedonia, e agiutë‐ne.
10Quand dounque a l ha avù vist coula visioun, i ouma proucurà subit d’ëndé ën Macedonia, councludend da lon chë ’l Sëgnour a l avia ciamà‐ne për evangelisé‐ie.
11Coussì, essend parti da Troade, i souma ëndait ën drittura a Samotrace, e ’l dì dop a Neapoli;
12E da lì a Filippi, ch’a l è la prima sità dël quartè dë Macedonia, e ch’a l è una coulonia, e i ouma sougiournà queich dì ënt la sità.
13E ’l dì dël sabbat i souma surti da la sità, vers ’l leug doua ch’un avia la coustuma dë fé la preghiera, vësin al fium; e noui essend lì assëtà, i ouma parlà a le done ch’a l erou riunie.
14E una dona, për nom Lidia, marcanda dë porpora, ch’a l era dë la sità dë Thiatira, e ch’a sërvia Iddiou, a l ha senti, e ’l Sëgnour a l ha durvi‐ie ’l cœur, për ch’a steissa attenta a le cose chë Paul a disia.
15E dop ch’a l è staita batësà, coun soua famia, a l ha pregà‐ne disand: S’i giudiche ch’i siou fedel al Sëgnour, ëntre ënt mia ca, e ste‐ie. E a l ha oubligà‐ne a fé‐lou.
16Oura a l è arrivà chë, mentre ch’i ëndasiou a la preghiera, i souma stait incountrà da una serva ch’a l avia un spirit dë Pitone, e ch’a pourtava un gros proufit ai so padroun ëndëvinand.
17E a s’è buttà‐sse a vënine apress, Paul e noui aiti, ën criand, e disand: Sti omini a soun i sërvitour dël Diou souvran, e a v’announsiou la via dë la salute.
18E a l ha fait lon durant diversi dì; ma Paul, essend‐ne impourtunà, a s’è voultà‐sse, e a l ha dit al spirit: I të coumandou, ën nom dë Gesu Crist, dë seurti da sta fia; e a l è surti‐ne.
19Ma i so padroun, vëdand chë la speransa dë so guadagn a l era persa, a l han pià Paul e Sila, e a l han rabëlà‐ie, ënt la piassa publica, dënans ai magistrat.
20E a l han presentà‐ie ai gouvernatour, disand: Sti omini sì ch’a soun Ebreou, a intourbidou nostra sità;
21Përché a announsiou dë massime ch’a n’è nen permes dë riceivi, nè d’ousservé, da già ch’i souma Rouman.
22’L popoul dëcò a s’è soulevà‐sse countra dë lour; e i gouvernatour avend‐ie fait scianché le veste, a l han coumandà dë dé‐ie dël fouet.
23E dop d’avé‐ie dait diverse fouatà, a l han buttà‐ie ën prësoun, dasand‐ie ourdin al counserge dë custoudi‐ie al sicur.
24’L qual avend ricevù coul ourdin, a l ha buttà‐ie al founs dë la prësoun, e a l ha strenzù‐ie i pè ënt dë sep.
25Oura, sù la mesa neuit, Paul e Sila a pregavou, cantand le lodi d’Iddiou; dë manera ch’i prësoune a i sentiou.
26E tut a coulp a s’è fà‐sse un gran terremot tal chë le foundamente dë la prësoun a crolavou; e sù ’l moument tutte le porte a soun durvi‐sse, e le cadene dë tutti a soun dëstacà‐sse.
27Sù lon ’l counserge essend‐se dësvià, e vëdand le porte dë la prësoun duverte, a l ha tirà soua spa, e a voulia massé‐sse, crëdand ch’i prësoune a fussou scapà‐sse.
28Ma Paul a l ha crià a auta vouss, disand: Fa‐te nëssun mal; përché i souma tutti ënsissi.
29Anloura, avend ciamà dë ciair, a l è courù drinta, e, tut tramouland a s’è campà‐sse ai pè dë Paul e dë Sila.
30E avend‐ie mënà fora, a l ha di‐ie: Sëgnouri, cosa bësognë‐lou ch’i fassou për essi salv?
31A l ha dit: Cred al Sëgnour Gesu‐Crist; e të saras salv, ti e toua ca.
32E a l han announsià‐ie la parola dël Sëgnour, e a tutti coui ch’a l erou ënt soua ca.
33Dop dë lon, piand‐ie bel e ënt coul’oura dë la neuit, a l ha lavà soue piaghe dë lour, e, subit dop, a l è stait batësà ënsem a tutti coui dë soua ca.
34E avend‐ie mënà ënt soua ca, a l ha sërvi‐ie da mangé, e a s’è rallegrà‐sse përché ch’ënsem a tutta soua ca a l avia crëdù ën Diou.
35E quand a l è stait dì, i gouvernatour a l han mandà d’ussiè, për di‐ie: Lassa ëndé coule gent lì.
36E’l counserge a l ha riferi coule parole a Paul: I gouvernatour a l han mandà di ch’un vë lasseissa ëndé; seurti dounque adess, e ënde‐vëne ën pass.
37Ma Paul a l ha dit ai ussiè: Dop d’avei‐ne fouatà publicament, sensa fourma dë prouces, noui aiti ch’i souma Rouman, a l han buttà‐ne ën prësoun; e adess a ne buttou fora ën segret? A l ha nen da ëndé parei: ma ch’a venou lour istess, e ch’a ne buttou fora.
38E i ussiè a l han riferi coule parole ai gouvernatour, ch’a l han avù paura, avend senti ch’a l erou Rouman.
39E përché dë lon a soun vënù da lour, e a l han pregà‐ie; peui, avend‐ie buttà ën libërtà, a l han supplicà‐ie dë parti da la sità.
40Anloura, essend surti da la prësoun, a soun ëntrà da Lidia, e avend vëdù i fratei, a l han counsoulà‐ie, e a soun parti‐ssëne.
Currently Selected:
Atti 16: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
