Atti 16
16
Atti e patiment dë San Paul a Listra, a Troade, a Filippi, & c.
1E a l é arrivà a Derbe, e a Listra; e eccou, a i era ënsili un dissepoul për nom Timoteo, fieul d’una foumna ebrea, fedel, ma d’un pare grec;
2’L qual a l avia una bouna testimouniansa d’i fratei ch’a l erou a Listra, e a Iconia.
3Paul a l ha voulsù ch’a i ëndeissa ënsem; e avend‐lou pià coun chiel, al l’ha circouncis, përché d’i Ebreou ch’a l erou ënt coui post lì, përché a saviou tutti chë so pare a l era Grec.
4Lour dounque, passand për le sità, a i moustravou a ousservé le regoule decretà dai apostoul, e dai ansian dë Gerusalem.
5Coussì le ciese a l erou fourtificà ënt la fede, e a crëssiou ën mumer ogni dì.
6Peui avend traversà la Frigia e’l pais dë Galazia, a i è stà‐ie prouibi dal Spirit Sant d’announsié la parola ën Asia.
7E essend vënù ën Misia, a prouvavou d’ëndé ën Bittinia; ma l’ Spirit dë Gesu a l ha nen përmëtù‐iëlou.
8Ën counseguensa, avend passà la Misia, a soun calà a Troade.
9E Paul a l ha avù dë neuit una visioun, d’un om Macedonian ch’a s’è presentà‐sse dënans a chiel, e a l’ha pregà‐lou, disand: Passa ën Macedonia, e agiutë‐ne.
10Quand dounque a l ha avù vist coula visioun, i ouma proucurà subit d’ëndé ën Macedonia, councludend da lon chë ’l Sëgnour a l avia ciamà‐ne për evangelisé‐ie.
11Coussì, essend parti da Troade, i souma ëndait ën drittura a Samotrace, e ’l dì dop a Neapoli;
12E da lì a Filippi, ch’a l è la prima sità dël quartè dë Macedonia, e ch’a l è una coulonia, e i ouma sougiournà queich dì ënt la sità.
13E ’l dì dël sabbat i souma surti da la sità, vers ’l leug doua ch’un avia la coustuma dë fé la preghiera, vësin al fium; e noui essend lì assëtà, i ouma parlà a le done ch’a l erou riunie.
14E una dona, për nom Lidia, marcanda dë porpora, ch’a l era dë la sità dë Thiatira, e ch’a sërvia Iddiou, a l ha senti, e ’l Sëgnour a l ha durvi‐ie ’l cœur, për ch’a steissa attenta a le cose chë Paul a disia.
15E dop ch’a l è staita batësà, coun soua famia, a l ha pregà‐ne disand: S’i giudiche ch’i siou fedel al Sëgnour, ëntre ënt mia ca, e ste‐ie. E a l ha oubligà‐ne a fé‐lou.
16Oura a l è arrivà chë, mentre ch’i ëndasiou a la preghiera, i souma stait incountrà da una serva ch’a l avia un spirit dë Pitone, e ch’a pourtava un gros proufit ai so padroun ëndëvinand.
17E a s’è buttà‐sse a vënine apress, Paul e noui aiti, ën criand, e disand: Sti omini a soun i sërvitour dël Diou souvran, e a v’announsiou la via dë la salute.
18E a l ha fait lon durant diversi dì; ma Paul, essend‐ne impourtunà, a s’è voultà‐sse, e a l ha dit al spirit: I të coumandou, ën nom dë Gesu Crist, dë seurti da sta fia; e a l è surti‐ne.
19Ma i so padroun, vëdand chë la speransa dë so guadagn a l era persa, a l han pià Paul e Sila, e a l han rabëlà‐ie, ënt la piassa publica, dënans ai magistrat.
20E a l han presentà‐ie ai gouvernatour, disand: Sti omini sì ch’a soun Ebreou, a intourbidou nostra sità;
21Përché a announsiou dë massime ch’a n’è nen permes dë riceivi, nè d’ousservé, da già ch’i souma Rouman.
22’L popoul dëcò a s’è soulevà‐sse countra dë lour; e i gouvernatour avend‐ie fait scianché le veste, a l han coumandà dë dé‐ie dël fouet.
23E dop d’avé‐ie dait diverse fouatà, a l han buttà‐ie ën prësoun, dasand‐ie ourdin al counserge dë custoudi‐ie al sicur.
24’L qual avend ricevù coul ourdin, a l ha buttà‐ie al founs dë la prësoun, e a l ha strenzù‐ie i pè ënt dë sep.
25Oura, sù la mesa neuit, Paul e Sila a pregavou, cantand le lodi d’Iddiou; dë manera ch’i prësoune a i sentiou.
26E tut a coulp a s’è fà‐sse un gran terremot tal chë le foundamente dë la prësoun a crolavou; e sù ’l moument tutte le porte a soun durvi‐sse, e le cadene dë tutti a soun dëstacà‐sse.
27Sù lon ’l counserge essend‐se dësvià, e vëdand le porte dë la prësoun duverte, a l ha tirà soua spa, e a voulia massé‐sse, crëdand ch’i prësoune a fussou scapà‐sse.
28Ma Paul a l ha crià a auta vouss, disand: Fa‐te nëssun mal; përché i souma tutti ënsissi.
29Anloura, avend ciamà dë ciair, a l è courù drinta, e, tut tramouland a s’è campà‐sse ai pè dë Paul e dë Sila.
30E avend‐ie mënà fora, a l ha di‐ie: Sëgnouri, cosa bësognë‐lou ch’i fassou për essi salv?
31A l ha dit: Cred al Sëgnour Gesu‐Crist; e të saras salv, ti e toua ca.
32E a l han announsià‐ie la parola dël Sëgnour, e a tutti coui ch’a l erou ënt soua ca.
33Dop dë lon, piand‐ie bel e ënt coul’oura dë la neuit, a l ha lavà soue piaghe dë lour, e, subit dop, a l è stait batësà ënsem a tutti coui dë soua ca.
34E avend‐ie mënà ënt soua ca, a l ha sërvi‐ie da mangé, e a s’è rallegrà‐sse përché ch’ënsem a tutta soua ca a l avia crëdù ën Diou.
35E quand a l è stait dì, i gouvernatour a l han mandà d’ussiè, për di‐ie: Lassa ëndé coule gent lì.
36E’l counserge a l ha riferi coule parole a Paul: I gouvernatour a l han mandà di ch’un vë lasseissa ëndé; seurti dounque adess, e ënde‐vëne ën pass.
37Ma Paul a l ha dit ai ussiè: Dop d’avei‐ne fouatà publicament, sensa fourma dë prouces, noui aiti ch’i souma Rouman, a l han buttà‐ne ën prësoun; e adess a ne buttou fora ën segret? A l ha nen da ëndé parei: ma ch’a venou lour istess, e ch’a ne buttou fora.
38E i ussiè a l han riferi coule parole ai gouvernatour, ch’a l han avù paura, avend senti ch’a l erou Rouman.
39E përché dë lon a soun vënù da lour, e a l han pregà‐ie; peui, avend‐ie buttà ën libërtà, a l han supplicà‐ie dë parti da la sità.
40Anloura, essend surti da la prësoun, a soun ëntrà da Lidia, e avend vëdù i fratei, a l han counsoulà‐ie, e a soun parti‐ssëne.
Currently Selected:
Atti 16: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
Atti 16
16
Atti e patiment dë San Paul a Listra, a Troade, a Filippi, & c.
1E a l é arrivà a Derbe, e a Listra; e eccou, a i era ënsili un dissepoul për nom Timoteo, fieul d’una foumna ebrea, fedel, ma d’un pare grec;
2’L qual a l avia una bouna testimouniansa d’i fratei ch’a l erou a Listra, e a Iconia.
3Paul a l ha voulsù ch’a i ëndeissa ënsem; e avend‐lou pià coun chiel, al l’ha circouncis, përché d’i Ebreou ch’a l erou ënt coui post lì, përché a saviou tutti chë so pare a l era Grec.
4Lour dounque, passand për le sità, a i moustravou a ousservé le regoule decretà dai apostoul, e dai ansian dë Gerusalem.
5Coussì le ciese a l erou fourtificà ënt la fede, e a crëssiou ën mumer ogni dì.
6Peui avend traversà la Frigia e’l pais dë Galazia, a i è stà‐ie prouibi dal Spirit Sant d’announsié la parola ën Asia.
7E essend vënù ën Misia, a prouvavou d’ëndé ën Bittinia; ma l’ Spirit dë Gesu a l ha nen përmëtù‐iëlou.
8Ën counseguensa, avend passà la Misia, a soun calà a Troade.
9E Paul a l ha avù dë neuit una visioun, d’un om Macedonian ch’a s’è presentà‐sse dënans a chiel, e a l’ha pregà‐lou, disand: Passa ën Macedonia, e agiutë‐ne.
10Quand dounque a l ha avù vist coula visioun, i ouma proucurà subit d’ëndé ën Macedonia, councludend da lon chë ’l Sëgnour a l avia ciamà‐ne për evangelisé‐ie.
11Coussì, essend parti da Troade, i souma ëndait ën drittura a Samotrace, e ’l dì dop a Neapoli;
12E da lì a Filippi, ch’a l è la prima sità dël quartè dë Macedonia, e ch’a l è una coulonia, e i ouma sougiournà queich dì ënt la sità.
13E ’l dì dël sabbat i souma surti da la sità, vers ’l leug doua ch’un avia la coustuma dë fé la preghiera, vësin al fium; e noui essend lì assëtà, i ouma parlà a le done ch’a l erou riunie.
14E una dona, për nom Lidia, marcanda dë porpora, ch’a l era dë la sità dë Thiatira, e ch’a sërvia Iddiou, a l ha senti, e ’l Sëgnour a l ha durvi‐ie ’l cœur, për ch’a steissa attenta a le cose chë Paul a disia.
15E dop ch’a l è staita batësà, coun soua famia, a l ha pregà‐ne disand: S’i giudiche ch’i siou fedel al Sëgnour, ëntre ënt mia ca, e ste‐ie. E a l ha oubligà‐ne a fé‐lou.
16Oura a l è arrivà chë, mentre ch’i ëndasiou a la preghiera, i souma stait incountrà da una serva ch’a l avia un spirit dë Pitone, e ch’a pourtava un gros proufit ai so padroun ëndëvinand.
17E a s’è buttà‐sse a vënine apress, Paul e noui aiti, ën criand, e disand: Sti omini a soun i sërvitour dël Diou souvran, e a v’announsiou la via dë la salute.
18E a l ha fait lon durant diversi dì; ma Paul, essend‐ne impourtunà, a s’è voultà‐sse, e a l ha dit al spirit: I të coumandou, ën nom dë Gesu Crist, dë seurti da sta fia; e a l è surti‐ne.
19Ma i so padroun, vëdand chë la speransa dë so guadagn a l era persa, a l han pià Paul e Sila, e a l han rabëlà‐ie, ënt la piassa publica, dënans ai magistrat.
20E a l han presentà‐ie ai gouvernatour, disand: Sti omini sì ch’a soun Ebreou, a intourbidou nostra sità;
21Përché a announsiou dë massime ch’a n’è nen permes dë riceivi, nè d’ousservé, da già ch’i souma Rouman.
22’L popoul dëcò a s’è soulevà‐sse countra dë lour; e i gouvernatour avend‐ie fait scianché le veste, a l han coumandà dë dé‐ie dël fouet.
23E dop d’avé‐ie dait diverse fouatà, a l han buttà‐ie ën prësoun, dasand‐ie ourdin al counserge dë custoudi‐ie al sicur.
24’L qual avend ricevù coul ourdin, a l ha buttà‐ie al founs dë la prësoun, e a l ha strenzù‐ie i pè ënt dë sep.
25Oura, sù la mesa neuit, Paul e Sila a pregavou, cantand le lodi d’Iddiou; dë manera ch’i prësoune a i sentiou.
26E tut a coulp a s’è fà‐sse un gran terremot tal chë le foundamente dë la prësoun a crolavou; e sù ’l moument tutte le porte a soun durvi‐sse, e le cadene dë tutti a soun dëstacà‐sse.
27Sù lon ’l counserge essend‐se dësvià, e vëdand le porte dë la prësoun duverte, a l ha tirà soua spa, e a voulia massé‐sse, crëdand ch’i prësoune a fussou scapà‐sse.
28Ma Paul a l ha crià a auta vouss, disand: Fa‐te nëssun mal; përché i souma tutti ënsissi.
29Anloura, avend ciamà dë ciair, a l è courù drinta, e, tut tramouland a s’è campà‐sse ai pè dë Paul e dë Sila.
30E avend‐ie mënà fora, a l ha di‐ie: Sëgnouri, cosa bësognë‐lou ch’i fassou për essi salv?
31A l ha dit: Cred al Sëgnour Gesu‐Crist; e të saras salv, ti e toua ca.
32E a l han announsià‐ie la parola dël Sëgnour, e a tutti coui ch’a l erou ënt soua ca.
33Dop dë lon, piand‐ie bel e ënt coul’oura dë la neuit, a l ha lavà soue piaghe dë lour, e, subit dop, a l è stait batësà ënsem a tutti coui dë soua ca.
34E avend‐ie mënà ënt soua ca, a l ha sërvi‐ie da mangé, e a s’è rallegrà‐sse përché ch’ënsem a tutta soua ca a l avia crëdù ën Diou.
35E quand a l è stait dì, i gouvernatour a l han mandà d’ussiè, për di‐ie: Lassa ëndé coule gent lì.
36E’l counserge a l ha riferi coule parole a Paul: I gouvernatour a l han mandà di ch’un vë lasseissa ëndé; seurti dounque adess, e ënde‐vëne ën pass.
37Ma Paul a l ha dit ai ussiè: Dop d’avei‐ne fouatà publicament, sensa fourma dë prouces, noui aiti ch’i souma Rouman, a l han buttà‐ne ën prësoun; e adess a ne buttou fora ën segret? A l ha nen da ëndé parei: ma ch’a venou lour istess, e ch’a ne buttou fora.
38E i ussiè a l han riferi coule parole ai gouvernatour, ch’a l han avù paura, avend senti ch’a l erou Rouman.
39E përché dë lon a soun vënù da lour, e a l han pregà‐ie; peui, avend‐ie buttà ën libërtà, a l han supplicà‐ie dë parti da la sità.
40Anloura, essend surti da la prësoun, a soun ëntrà da Lidia, e avend vëdù i fratei, a l han counsoulà‐ie, e a soun parti‐ssëne.
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835