Atti 15
15
Councili d’i Apostoul sù la circouncisioun e la giustificassioun për la legge.
1Oura queicadun, ch’a l erou calà da la Giudea, a insegnavou i fratei: S’i si nen circouncis secound l’uso dë Mose, i peuli nen essi salv.
2Sù laqual cosa una gran countestassioun e una gran disputa essend‐se soulevà ëntra Paul e Barnaba, e lour aiti, a s’è counclus chë Paul e Barnaba, e’queicadun aiti tra dë lour, a mountëriou a Gerusalem dai apostoul e dai ansian, për coula questioun.
3Lour dounque essend mandà për part dë la ciesa, a l han travërsà la Fenicia e la Samaria, countand la counvërsioun d’i gentii; e a l han proucurà una gran allegria a tutti i fratei;
4E essend arrivà a Gerusalem, a soun stait ricevù da la ciesa, e dai apostoul, e dai ansian, e a l han countà tutte le cose ch’Iddiou a l avia fait për meso dë lour.
5Ma, a disiou, queicadun dë la setta d’i Farisei ch’a l han crëdù, a soun aussà‐sse, disand ch’a van circouncis, e ch’a bësogna coumandé‐ie d’ousservé la legge dë Mose.
6Anloura i apostoul e i ansian a soun radunà‐sse për esaminé coul affè.
7E dop un gran dibat, Pietrou a s’è aussà‐sse e a l ha di‐ie: Omini fratei, i savi chë da loung temp Iddiou a l ha elett tra dë noui, afin ch’i gentii a senteissou da mia bouca la parola dë l’evangeli, e ch’a crëdeissou.
8E Iddiou, ch’a counos i cœur, a l ha rendù‐ie testimouniansa, dasand‐ie l’ Spirit Sant l’istess ch’a noui aiti.
9E a l ha fait nëssuna differensa tra noui e lour; avend purificà i so cœur për la fede.
10Adess dounque, përché tente‐ve Iddiou voulend impouni ai dissepoul un gioug chë nè i nosti pare, nè noui aiti i ouma nen poudù pourté?
11Ma i crëdouma ch’i sarouma salv për la grassia dël Sëgnour Gesu Crist, coum lour dëcò.
12Anloura tutta l’adunansa a s’è tasù‐sse, e a scoutavou Barnaba e Paul, ch’a countavou quai proudigi e quale maravie Diou a l avia fait për meso dë lour tra i gentii.
13E dop ch’a soun stait chiet, Giacou a l ha pià la parola, e a l ha dit: Omini fratei, scoute‐me!
14Simoun a l ha countà coum Diou a l ha, ën prim leug, guardà i gentii për gavéne un popoul counsacrà al so nom.
15E a l è ënt lolì ch’a van d’accordi le parole d’i proufeta, secound ch’a l è scrit:
16Apress dë lon i tournëreu e i riedifichëreu ’l tabernacoul dë David, ch’a l è toumbà; i riparëreu soue ruine, e i lou tournëreu aussé;
17Afin chë tutti i aiti omini a sercou ’l Sëgnour, e tutte le nassioun dëcò sù lequai mè nom a l è invoucà, a dis ’l Sëgnour, ch’a fa tutte ste cose.
18Iddiou a counos soue opere ab eterno.
19D’apress a lon i soun dë sentiment dë nen inquieté coui dë gentii ch’a së counvërtissou a Diou;
20Ma dë scrivi‐ie ch’a s’astenou dë le countaminassioun d’i idoul, e dë la fournicassioun, e dë le bestie suffoucà, e dël sang.
21Përché ën quant a Mose, a i è fin dal antichità, ënt ogni sità, dë gent ch’a lou predicou, da già ch’a lou lesou ënt le sinagoghe ogni dì dë sabbat.
22Anloura a l ha sëmià‐ie boun ai apostoul e ai ansian, coun tutta la ciesa, dë mandé a Antiochia ënsem a Paul e Barnaba d’omini elett tra dë lour; ch’a soun Giuda, ch’a i diou Barsaba, e Sila, ch’a l erou d’i principai tra i fratei.
23E a l han scrit për meso dë lour ënt sti termin: I apostoul, e i ansian, e i fratei, ai fratei tra i gentii a Antiochia, e ën Siria, e ën Cilicia, Salute!
24En causa ch’i ouma senti chë queicadun ch’a l erou parti d’ënsem a noui, a l han counturbà‐ve coun certi discours, agitand voste anime, ënt ’l coumandé‐ve d’essi circouncis, e d’ousservé la legge, sensa ch’i aveissou dài‐ne nëssun ourdin;
25I souma stait dë sentiment, essend radunà tutti d’accordi coumun, dë mandé da voui, ënsem a nosti carissim Barnaba e Paul, d’omini ch’i ouma elett;
26E ch’a soun d’omini ch’a l han espost soue vite për ’l nom dë nost Sëgnour Gesu‐Crist.
27I ouma dounque mandà Giuda e Sila, ch’a vë faran senti l’istesse cose dë bouca.
28Përché a l ha sëmià boun al Spirit Sant e a noui, dë nen butté sù voui dë peis pi gros chë ste cose sì necessarie,
29Ch’i v’astene dë le cose sacrificà ai idoul, e dël sang, e dë le bestie suffoucà, e dë la fournicassioun; dë lequai cose, s’i vë n’a pie guarda, i farì ben. Salute!
30Dounque dop d’avei pià coungè, a soun vënù a Antiochia, e avend radunà la ciesa, a l han counsëgnà le lettere.
31E quand a l han avù‐ie lësùe, a soun rëstà rallegrà da la counsoulassioun.
32Për l’istess Giuda e Sila, ch’a l erou dëcò proufeta, a esourtavou i fratei coun diversi dëscours, e a i fourtificavou.
33E dop d’essi stait lì queich temp, a soun stait mandà ën darè ën pass dai fratei vers i apostoul.
34Ma a l ha sëmià‐ie boun a Sila dë sté lì.
35E Paul e Barnaba a soun dëcò rëstà a Antiochia, insegnand e announsiand, coun diversi aiti, la parola dël Sëgnour.
36E queich dì dop, Paul a l ha dit a Barnaba: Tournoumë‐ssëne a visité nosti fratei për tutte le sità doua ch’i ouma announsià la parola dël Sëgnour, për vëdi ënt che stat ch’a soun.
37Oura Barnaba a dasia për counsei dë pié‐sse ënsem Giouan, ch’a i diou Marc.
38Ma a sëmiava nen rasounevoul a Paul, chë coul ch’a s’era separà‐sse da lour fin da la Panfilia, e ch’a l era nen ëndait ënsem a lour për coul’opera ënsili, a fussa aggiount a lour aiti.
39Da lì a i è nassù‐ie una countestassioun tra dë lour ch’a l ha fait ch’a soun separà‐sse un da l’aut, e chë Barnaba, piand Marc, a l ha navigà ën Cipro.
40Ma Paul avend elett Sila për accoumpagné‐lou, a l è parti da lì, dop d’essi stait racoumandà a la grassia d’Iddiou dai fratei.
41E a l ha travërsà la Siria e la Cilicia, fourtificand le ciese.
Currently Selected:
Atti 15: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
