Atti 14
14
Atti dë San Paul ënt Iconia, a Listra, a Derbe e a Antiochia.
1Oura a l è arrivà ch’essend a Iconia a soun ëntrà ënsem ënt la sinagoga d’i Ebreou, e a l han parlà d’una tal manera, ch’un gran quantità d’Ebreou e dë Grec a l han crëdù.
2Ma coui d’i Ebreou ch’a l erou incredul a l han eccità e irrità i spirit d’i gentii countra i fratei.
3Dounque a soun fermà‐sse lì un pes dë temp, parland liberament për ’l Sëgnour, ch’a rendia testimouniansa a la parola dë soua grassia, fasand dë manera chë dë proudigi e dë miracoul a s’oupereissou për meso dë lour.
4Ma ’l popoul dë la sità a s’è dividù‐sse ën doui, e i un a l erou da la part d’i Ebreou, e i aiti da la part d’i apostoul.
5E coum a saria fà‐sse una soulevassioun tant d’i gentii chë d’i Ebreou, e d’i so gouvernatour, për insulté i apostoul, e për lapidé‐ie;
6Lour avend‐lou savù, a soun scapà‐sse; a Listra, e a Derbe, sità dë Licaonia, e ai quartè circounvësin.
7E a l han announsià‐ie l’evangeli.
8Oura a i era a Listra, un om impoutent d’i so pè, stroupià fin dal utero dë soua mare, ch’a l avia mai caminà, e ch’a së tënisia lì assëtà.
9Coul om a l è stait a senti Paul mentre ch’a parlava, e chiel avend i eui fiss sù coul lì, e vëdand ch’a l avia la fede për essi guari;
10A l ha di‐ie a auta vouss: Aussë‐te sù drit sù i to pè. E a s’è aussà‐sse fasand un saut, e a l ha caminà.
11E le gent ch’a l erou lì radunà avend vëdù lon chë Paul a l avia fait, a l han aussà la vouss, disand ënt ’l linguage dë Licaonia: i dei a soun fà‐sse simil ai omini, e a soun calà giù da noui.
12E a ciamavou Barnaba, Giove; e Paul, Mercurio, përché ch’a l era chiel ch’a pourtava la parola.
13E queicosa dë pi, a l è chë ’l sacrificatour dë Giove, ch’a l era dënans a soua sità, avend mënà dë tor coun dë couroune fin al intrè dë la porta, a voulia fé‐ie un sacrifissi ënsem al popoul.
14Ma i apostoul Barnaba e Paul avend savù lon, a l han sciancà soue vëstimente e a soun campà‐sse ën mes a la turba, criand,
15E disand: O omini! përché fe‐ve ste cose? I souma dëcò d’omini souget a le stesse passioun chë voui aiti, e i v’announsiouma ch’i abbie a counvërti‐ve da ste cose inutil al Diou vivent, ch’a l ha fait ’l ciel e la terra, ’l mar, e tutte le cose ch’a i soun;
16’L qual, ënt i secoul passà, a l ha lassà tutte le nassioun caminé ënt soue vie.
17Bin ch’a sia nen lassà‐sse sensa testimouniansa, fasand dël ben, e dasand‐ne dë pieuve dal ciel, e dë stagioun fertil, e proucurand‐ne in abboundansa ’l nutriment e la countentëssa d’i cœur.
18E ën disand coule cose, a pena ch’a poudia impedi ’l popoul dë fé‐ie sacrifissi.
19Sù lon queich Ebreou d’Antiochia e d’Iconia essend souvragiount, a l han guadagnà ’l popoul, dë manera ch’avend lapidà Paul, a l’han rabëlà‐lou fora dë la sità, crëdand ch’a fussa mort.
20Ma i dissepoul essend‐se radunà d’ëntourn a chiel, a s’è aussà‐sse, e a l è ëntrà ënt la sità; e landouman a s’è ëndà‐ssëne coun Barnaba a Derbe.
21E dop ch’a l han avù announsià l’evangeli ënt coula sità ënsili, e instrut diverse persoune, a soun tournà a Listra, a Iconio e a Antiochia;
22Fourtificand l’spirit d’i dissepoul, e esourtand‐ie a perseveré ënt la fede, e disand coum a l è ch’a bësogna ch’i ëntrou ënt ’l regno d’Iddiou për meso dë moutouben dë tribulassioun.
23E dop d’avei stabili d’i ansian ënt ciascheduna ciesa, secound ’l sentiment dë le adunanse, avend fait d’ourassioun e dë digiun, a l han arcoumandà‐ie al Sëgnour, ënt ’l qual a l aviou crëdù.
24Peui avend travërsà la Pisidia, a soun ëndait ën Panfilia.
25E avend announsià la parola a Perge, a soun calà a Attalia.
26E da lì a l han navigà a Antiochia, da doua a l erou stait arcoumandà a la grassia d’Iddiou, për l’opera ch’a l aviou terminà.
27E quand a soun stait arrivà, e ch’a l han avù radunà la ciesa, a l han countà tutte le cose ch’Iddiou a l avia fait për meso dë lour, e coum a l avia duvert ai gentii la porta dë la fede.
28E a soun fermà‐sse ënsili un pes dë temp ënsem ai dissepoul.
Currently Selected:
Atti 14: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
