Atti 1
1
Gesu‐Crist a proumet l’Spirit Sant; a mounta al ciel. Mattia elett apostoul a la piassa dë Giuda.
1I ouma ëmpi ’l prim tratato, o Teofilo, dë tutte le cose chë Gesu a l ha faite e insegnà,
2Fin al dì ch’a l è stait assunt, dop d’avei dait për meso dël Spirit Sant i so ourdin ai apostoul ch’a l avia elett;
3Ai quai dëcò, dop d’avei suffert, a s’è presentà‐sse chiel istess vivent coun diverse preuve sicure, essend vist da lour durant quaranta dì, e parland‐ie dë le cose ch’a riguardou ’l regno d’Iddiou.
4E avend‐ie radunà, a l ha coumandà‐ie dë nen parti da Gerusalem, ma dë spëté la proumessa dël Pare, laqual, a l ha di‐ie, i eve senti‐la da mi.
5Përché Giouan a l ha batësà d’acqua; ma voui aitri i sarì batësà dël Spirit Sant fra pochi dì.
6Lour dounque essend radunà a l’ han interrougà‐lou, disand: Sëgnour, sarà‐lou adess chë të ristabiliras ’l regno d’Israel?
7Ma chiel a l ha di‐ie: A sta nen a voui aitri dë counossi i temp o i moument ch’a dipendou mac da mè pare.
8Ma i ricevrì la virtù dël Spirit Sant ch’a venërà sù voui; e i më sarì testimoni, tant a Gerusalem chë ënt tutta la Giudea, e ënt la Samaria, e fin all estremità dë la terra.
9E quand a l ha avù dit coule cose, a l è stait elevà, lour guardandë‐lou, e una gran nuvoula soustënandë‐lou, a l’ha pourtà‐lou via da i so eui.
10E coum a l aviou i eui fiss al ciel, a mësura ch’a së n’andasia, eccou, doui omini coun dë vëstimente bianche a soun presentà‐ssie al dënans;
11I quai a l han di‐ie: Omini dë Galilea, përché vë fërme‐ve a guardé vers ’l ciel? Coul Gesu, ch’a l è stait elevà d’ansem a voui al ciel, a n’a tournërà calé dë l’istessa manera ch’i l’eve vëdù‐lou mountand al ciel.
12Anloura a soun tournà‐ssëne a Gerusalem da la mountagna, ch’a së ciama d’i Ulivè, ch’a l è lountan da Gerusalem ’l viage d’un sabba
13E quand a soun stait drinta, a soun mountà ënt una stansa auta, dona ch’a stasiou Pietrou e Giacou, Giouan e Andrea, Flip e Toumà, Bërtroume e Matte, Giacou fieul d’Alfea, e Simoun Zelote, e Giuda fratel dë Giacou.
14Tutti sti‐ssi a perseveravou unanimi ën preghiere e ën ourassioun coun le done, e coun Maria mare dë Gesu, e coun i so fratei.
15E ënt coui dì lì Pietrou a s’è aussà‐sse ën mes ai dissepoul, ch’a l erou lì radunà ën numer dë sent e vint circa, e a l ha di‐ie:
16Omini fratei! bësougnava ch’a l aveissa so effet lon ch’a lè stait scrit, chë l’Spirit Sant a l ha predet për la bouca dë David riguard a Giuda, ch’a l è stait la guida dë coui ch’a l han pià Gesu.
17Chiel ch’a l era dë nostra coumpagnia, e ch’a l avia ricevù soua part dë coust ministeri.
18Ma avend fait acquist d’un camp coun ’l salari ingiust ch’a l era stà‐ie dait, e essend‐se precipità, so corp a s’è crëpà‐sse për la mità, e tutte soue viscere a soun spantià‐sse.
19Laqual cosa a l è staita counëssùa da tutti i abitant dë Gerusalem, talmente chë coul camp ënsili a l è stait ciamà ënt soua propria lingua dë lour, Haceldama, ch’a veul di, ’l camp dël sang.
20Përché a l è scrit al liber d’i Salm: Chë soua abitassioun a sia un dësert, e ch’a i sia nëssun ch’a i staga; e ch’un aut a pia so impieg.
21A bësogna dounque chë fra coui omini ch’a soun radunà‐sse ënsem a noui durant tut ’l temp chë ’l Sëgnour Gesu a l ha vivù ën mes a noui,
22Prinsipiand dal batesim dë Giouan, fin al dì ch’a l é stait assunt d’ansem a noui, queicadun tra dë lour a sia testimoni coun noui dë soua risurressioun.
23E a l han presentà‐ne doui, Giusep, për nom Barsaba, e për stranom ’l Giust; e Mattia.
24E pregand, a l han dit: Ti, Sëgnour, chë të counosse i cœur dë tutti, moustra qual dë sti doui t’has elett:
25Afinche a pia part dë coust ministeri e dë coust apostolato, chë Giuda a l ha abbandounà, për ëndé‐ssëne ënt so leug.
26Peui a l han tirà a la sorte; e la sorte a l ha toucà‐ie a Mattia, ’l qual a l è stait buttà al numer d’i oundess apostoul d’una vouss coumuna.
Currently Selected:
Atti 1: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
