Atti 1
1
Gesu‐Crist a proumet l’Spirit Sant; a mounta al ciel. Mattia elett apostoul a la piassa dë Giuda.
1I ouma ëmpi ’l prim tratato, o Teofilo, dë tutte le cose chë Gesu a l ha faite e insegnà,
2Fin al dì ch’a l è stait assunt, dop d’avei dait për meso dël Spirit Sant i so ourdin ai apostoul ch’a l avia elett;
3Ai quai dëcò, dop d’avei suffert, a s’è presentà‐sse chiel istess vivent coun diverse preuve sicure, essend vist da lour durant quaranta dì, e parland‐ie dë le cose ch’a riguardou ’l regno d’Iddiou.
4E avend‐ie radunà, a l ha coumandà‐ie dë nen parti da Gerusalem, ma dë spëté la proumessa dël Pare, laqual, a l ha di‐ie, i eve senti‐la da mi.
5Përché Giouan a l ha batësà d’acqua; ma voui aitri i sarì batësà dël Spirit Sant fra pochi dì.
6Lour dounque essend radunà a l’ han interrougà‐lou, disand: Sëgnour, sarà‐lou adess chë të ristabiliras ’l regno d’Israel?
7Ma chiel a l ha di‐ie: A sta nen a voui aitri dë counossi i temp o i moument ch’a dipendou mac da mè pare.
8Ma i ricevrì la virtù dël Spirit Sant ch’a venërà sù voui; e i më sarì testimoni, tant a Gerusalem chë ënt tutta la Giudea, e ënt la Samaria, e fin all estremità dë la terra.
9E quand a l ha avù dit coule cose, a l è stait elevà, lour guardandë‐lou, e una gran nuvoula soustënandë‐lou, a l’ha pourtà‐lou via da i so eui.
10E coum a l aviou i eui fiss al ciel, a mësura ch’a së n’andasia, eccou, doui omini coun dë vëstimente bianche a soun presentà‐ssie al dënans;
11I quai a l han di‐ie: Omini dë Galilea, përché vë fërme‐ve a guardé vers ’l ciel? Coul Gesu, ch’a l è stait elevà d’ansem a voui al ciel, a n’a tournërà calé dë l’istessa manera ch’i l’eve vëdù‐lou mountand al ciel.
12Anloura a soun tournà‐ssëne a Gerusalem da la mountagna, ch’a së ciama d’i Ulivè, ch’a l è lountan da Gerusalem ’l viage d’un sabba
13E quand a soun stait drinta, a soun mountà ënt una stansa auta, dona ch’a stasiou Pietrou e Giacou, Giouan e Andrea, Flip e Toumà, Bërtroume e Matte, Giacou fieul d’Alfea, e Simoun Zelote, e Giuda fratel dë Giacou.
14Tutti sti‐ssi a perseveravou unanimi ën preghiere e ën ourassioun coun le done, e coun Maria mare dë Gesu, e coun i so fratei.
15E ënt coui dì lì Pietrou a s’è aussà‐sse ën mes ai dissepoul, ch’a l erou lì radunà ën numer dë sent e vint circa, e a l ha di‐ie:
16Omini fratei! bësougnava ch’a l aveissa so effet lon ch’a lè stait scrit, chë l’Spirit Sant a l ha predet për la bouca dë David riguard a Giuda, ch’a l è stait la guida dë coui ch’a l han pià Gesu.
17Chiel ch’a l era dë nostra coumpagnia, e ch’a l avia ricevù soua part dë coust ministeri.
18Ma avend fait acquist d’un camp coun ’l salari ingiust ch’a l era stà‐ie dait, e essend‐se precipità, so corp a s’è crëpà‐sse për la mità, e tutte soue viscere a soun spantià‐sse.
19Laqual cosa a l è staita counëssùa da tutti i abitant dë Gerusalem, talmente chë coul camp ënsili a l è stait ciamà ënt soua propria lingua dë lour, Haceldama, ch’a veul di, ’l camp dël sang.
20Përché a l è scrit al liber d’i Salm: Chë soua abitassioun a sia un dësert, e ch’a i sia nëssun ch’a i staga; e ch’un aut a pia so impieg.
21A bësogna dounque chë fra coui omini ch’a soun radunà‐sse ënsem a noui durant tut ’l temp chë ’l Sëgnour Gesu a l ha vivù ën mes a noui,
22Prinsipiand dal batesim dë Giouan, fin al dì ch’a l é stait assunt d’ansem a noui, queicadun tra dë lour a sia testimoni coun noui dë soua risurressioun.
23E a l han presentà‐ne doui, Giusep, për nom Barsaba, e për stranom ’l Giust; e Mattia.
24E pregand, a l han dit: Ti, Sëgnour, chë të counosse i cœur dë tutti, moustra qual dë sti doui t’has elett:
25Afinche a pia part dë coust ministeri e dë coust apostolato, chë Giuda a l ha abbandounà, për ëndé‐ssëne ënt so leug.
26Peui a l han tirà a la sorte; e la sorte a l ha toucà‐ie a Mattia, ’l qual a l è stait buttà al numer d’i oundess apostoul d’una vouss coumuna.
Currently Selected:
Atti 1: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
Atti 1
1
Gesu‐Crist a proumet l’Spirit Sant; a mounta al ciel. Mattia elett apostoul a la piassa dë Giuda.
1I ouma ëmpi ’l prim tratato, o Teofilo, dë tutte le cose chë Gesu a l ha faite e insegnà,
2Fin al dì ch’a l è stait assunt, dop d’avei dait për meso dël Spirit Sant i so ourdin ai apostoul ch’a l avia elett;
3Ai quai dëcò, dop d’avei suffert, a s’è presentà‐sse chiel istess vivent coun diverse preuve sicure, essend vist da lour durant quaranta dì, e parland‐ie dë le cose ch’a riguardou ’l regno d’Iddiou.
4E avend‐ie radunà, a l ha coumandà‐ie dë nen parti da Gerusalem, ma dë spëté la proumessa dël Pare, laqual, a l ha di‐ie, i eve senti‐la da mi.
5Përché Giouan a l ha batësà d’acqua; ma voui aitri i sarì batësà dël Spirit Sant fra pochi dì.
6Lour dounque essend radunà a l’ han interrougà‐lou, disand: Sëgnour, sarà‐lou adess chë të ristabiliras ’l regno d’Israel?
7Ma chiel a l ha di‐ie: A sta nen a voui aitri dë counossi i temp o i moument ch’a dipendou mac da mè pare.
8Ma i ricevrì la virtù dël Spirit Sant ch’a venërà sù voui; e i më sarì testimoni, tant a Gerusalem chë ënt tutta la Giudea, e ënt la Samaria, e fin all estremità dë la terra.
9E quand a l ha avù dit coule cose, a l è stait elevà, lour guardandë‐lou, e una gran nuvoula soustënandë‐lou, a l’ha pourtà‐lou via da i so eui.
10E coum a l aviou i eui fiss al ciel, a mësura ch’a së n’andasia, eccou, doui omini coun dë vëstimente bianche a soun presentà‐ssie al dënans;
11I quai a l han di‐ie: Omini dë Galilea, përché vë fërme‐ve a guardé vers ’l ciel? Coul Gesu, ch’a l è stait elevà d’ansem a voui al ciel, a n’a tournërà calé dë l’istessa manera ch’i l’eve vëdù‐lou mountand al ciel.
12Anloura a soun tournà‐ssëne a Gerusalem da la mountagna, ch’a së ciama d’i Ulivè, ch’a l è lountan da Gerusalem ’l viage d’un sabba
13E quand a soun stait drinta, a soun mountà ënt una stansa auta, dona ch’a stasiou Pietrou e Giacou, Giouan e Andrea, Flip e Toumà, Bërtroume e Matte, Giacou fieul d’Alfea, e Simoun Zelote, e Giuda fratel dë Giacou.
14Tutti sti‐ssi a perseveravou unanimi ën preghiere e ën ourassioun coun le done, e coun Maria mare dë Gesu, e coun i so fratei.
15E ënt coui dì lì Pietrou a s’è aussà‐sse ën mes ai dissepoul, ch’a l erou lì radunà ën numer dë sent e vint circa, e a l ha di‐ie:
16Omini fratei! bësougnava ch’a l aveissa so effet lon ch’a lè stait scrit, chë l’Spirit Sant a l ha predet për la bouca dë David riguard a Giuda, ch’a l è stait la guida dë coui ch’a l han pià Gesu.
17Chiel ch’a l era dë nostra coumpagnia, e ch’a l avia ricevù soua part dë coust ministeri.
18Ma avend fait acquist d’un camp coun ’l salari ingiust ch’a l era stà‐ie dait, e essend‐se precipità, so corp a s’è crëpà‐sse për la mità, e tutte soue viscere a soun spantià‐sse.
19Laqual cosa a l è staita counëssùa da tutti i abitant dë Gerusalem, talmente chë coul camp ënsili a l è stait ciamà ënt soua propria lingua dë lour, Haceldama, ch’a veul di, ’l camp dël sang.
20Përché a l è scrit al liber d’i Salm: Chë soua abitassioun a sia un dësert, e ch’a i sia nëssun ch’a i staga; e ch’un aut a pia so impieg.
21A bësogna dounque chë fra coui omini ch’a soun radunà‐sse ënsem a noui durant tut ’l temp chë ’l Sëgnour Gesu a l ha vivù ën mes a noui,
22Prinsipiand dal batesim dë Giouan, fin al dì ch’a l é stait assunt d’ansem a noui, queicadun tra dë lour a sia testimoni coun noui dë soua risurressioun.
23E a l han presentà‐ne doui, Giusep, për nom Barsaba, e për stranom ’l Giust; e Mattia.
24E pregand, a l han dit: Ti, Sëgnour, chë të counosse i cœur dë tutti, moustra qual dë sti doui t’has elett:
25Afinche a pia part dë coust ministeri e dë coust apostolato, chë Giuda a l ha abbandounà, për ëndé‐ssëne ënt so leug.
26Peui a l han tirà a la sorte; e la sorte a l ha toucà‐ie a Mattia, ’l qual a l è stait buttà al numer d’i oundess apostoul d’una vouss coumuna.
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835