San Matiou 7
7
1Jujé pa, pèr afin que sièguè pa juja.
2Car serè juja selon qu’ aourè juja leis aoutre; e s’ emplegara pèr vaoutre la memo mesuro qu’ aourè ’mplegado pèr leis aoutre.
3Pèrqué vià ’no payo din l’uèi de vouèste frèro, vaoutre que vià pa ’n caraman din vouèst’ uèi?
4Vô bèn coumo poudè dir’ à vouèste frèro: Lèissà‐mi tira ’no payo de vouèst’ uèi, vaoutre qu’ avè ’n caraman din lou vouèstre?
5Ipoucrito, levà proumièramen lou caraman de vouèst’ uèi, e alor vèirè coumo pourrè faire pèr tira la payo de l’ uèi de vouèste frèro.
6Garà‐vou bèn de douna lei caouvo sant’ ei chin, e jité pa vouèstei pèrlo davan lei pouar, de poou que lei cáoucoun souto lei pè, e si víroun contro vou, e vous escárchoun.
7Demandà, e vou dounaran; cèrcà, e trouvarè; picà ’ la pouarto, e vou dourbiran.
8Car cu que siègue que demando reçube; e cu cèrco trobo; e si douarbe ’n aqueou que pic’ à la pouarto.
9Tambèn cu ’s l’ ôme d’ entre vaoutrei que doun’ uno pèir’ à soun fiou couro li demando de pan?
10Vo se li demand’ un pèi, es que li dounara ’no sèr?
11Se doun marri coumo sià sabè douna de bouènei caouv’ à vouèsteis enfan; à bèn pu fouarto resoun vouèste Pèro qu’ es din lou cièle dounara lei veritablei bèn en aquelei que li lei demándoun.
12Fè doun eis ôme tou ce que voulè que vou fágoun: car es aqui la lèi e lei proufèto.
13Intrà par la pouart’ estrecho; parço que la pouarto de la perdicièn es larjo, e lou camin que li men’ es de grant espai, e n’ a fouèsso que l’ íntroun.
14Que la pouarto de la vid’ es pichouno! que lou camin que li men’ es estré! e que n’ a gaire que lou tróboun!
15Garà‐vou bèn dei faou proufèto, que vènoun à vaoutre cubèr de pèou de fedo, e qu’ aou dedin soun de lou devouran.
16Lei counouissirè par sei frui: si poou‐t‐i cuyi de rasin su d’ espigno, vô de figo su de rúmi?
17Ensin tout aoubre qu’ es bouèn proudui de bouèn frui, e tout aoubre qu’ es marri proudui de marri frui.
18Un bouèn aoubre poou pa prouduire de marri frui, e un marrit aoubre n’ en poou pa prouduire de bouèn.
19Tout aoubre que proudui pa de bouèn frui, sera coupa e jit’ aou fuè.
20Lei counouissirè doun par sei frui.
21Aquelei que mi dièn: Signour, Signour, intraran pa toutei din lou rouyaoume doou cièle: mai aqueou soulamen l’ intrara, que fa la voulounta de moun Pèro qu’ es din lou cièle.
22Mai d’ un mi diran en aqueou jou: Signour, Signour, es qu’ avèn pa proufetisa ’n vouèste noun? es qu’ avèn pa fa fuji lei demoun en vouèste noun? es qu’ avèn pa fa de miracl’ en vouèste noun?
23E alor li dirai bèn fouar: V’ ai jamai counouissu; retirà‐vou de iou, vaoutre que fè d’ obro d’ iniquita.
24Cu que siègue doun qu’ aous’ aquelei paraoulo que diou, e que lei met’ en pratico, sera regarda coum’ un ôme sáji, qu’ à basti soun oustaou su la pèiro;
25E couro la pluèj’ a toumba, que lei flov’ an desriba, que lei vèn an boufa e soun vengu toumba su d’aquel oustaou, a pa toumba, parço qu’ èro basti su la pèiro.
26Mai cu que siègue qu’ aous’ aquelei paraoulo que diou, e lei mete pa ’n pratico, sera pariè à‐n‐un sènço‐sen, qu’ a basti soun oustaou su la sablo:
27E couro la pluèj’ a toumba, que leis flov’ an desriba, que lei vèn an boufa e soun vengu toumba su d’ aquel oustaou, aquel oustaou a cabussela, e la misèri n’ es estado grando.
28Adoun Jèsu aguèn acaba toutei aquelei discour, lei popl’ èroun din l’ amiracièn de sa dooutrino.
29Car leis ensignavo coum’ aguèn aoutourita, e noun coumo lei scrib’ e lei farisièn.
Currently Selected:
San Matiou 7: OCI1866
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published in London in 1866.
