San Matiou 6
6
1Aguè souin de pa faire vouèstei bouèneis obro davan leis ôme pèr n’ èstre regarda: aoutramen reçubrià pa la recoumpenso de vouèste Pèro qu’ es din lou cièle.
2Can farè l’ aoumouarno, va fagué pa troumpeta davan vou, coumo fan leis ipoucrito din lei sinagôgu’ e din lei carrièro, pèr èstr’ ounoura deis ôme. Vou diou en verita qu’ an reçu sa recoumpenso.
3Mai can farè l’ aoumouarno, que vouèsto man gaoucho sache pa ce que fa vouèsto drecho;
4Pèr afin que vouèst’ aoumouarno siègue din lou secrè: e vouèste Pèro que vi ce que si passo din lou secrè, v’ en rendra la recoumpenso.
5De meme can pregà, ressemblé pa ’is ipoucrito, que fan esprè de prega ’n se tenèn dré din lei sinagôgu’ e ei cantoun dei carrièro pèr èstre vi deis ôme. Vou diou en verita qu’ an reçu sa recoumpenso.
6Mai vaoutre, can prega, intra din vouèsto chambro, e la pouarto n’ estèn fèrmado, pregà vouèste Pèro din lou secrè; e vouèste Pèro que vi ce que si passo din lou secrè, v’ en rendra la recoumpenso.
7Afecté pa de parla fouèsso din vouèstei prïèro, coumo lei payèn que s’ imajínoun qu’ es pèr lou fouèsso de paraoulo que merítoun d’ èstr’ exaouça.
8Vou rendé doun pa pariè ’n elei; parço que vouèste Pèro saou de ce qu’ avè besoun, avan que li va demandè.
9Vaoutre pregà d’ aquelo manièro: Nouèste Pèro que sià din lou cièle, que vouèste noun siègue santifia:
10Que vouèste rèign’ arrive: Que vouèsto voulounta siègue facho su la tèrro coum’ aou cièle:
11Dounà‐nou vuèi nouèste pan de cade jou:
12E remetè‐nou nouèstei deoute, coumo lei remetèn en aquelei que nou dévoun:
13N’ abandouné pa ’ la tentacièn; mai delivrànou doou maou. Ansin siègue.
14Car se pardounà ’is ôme lei faouto que fan contro vaoutre, vouèste Pèro celèste vou pardounar’ aoussito vouèstei peca.
15Mai se pardouna pa ’is ôme que v’ an ooufensa, vouèste Pèro ni mai vou pardounara pa vouèstei peca.
16Can junà, siègué pa triste coumo leis ipoucrito: car s’ enmáscoun d’ uno facho blèmo, pèr afin que leis ôme sáchoun que júnoun. Vou diou en verita qu’ an reçu sa recoumpenso.
17Mai vaoutre, couro junà, prefumà vouèsto tèsto, e lavà vouèste visáji;
18Pèr afin de pa fa counouiss’ eis ôme que junà, mai à vouèste Pèro qu’ es presèn à tou ce que l’ a de pu secrè: e vouèste Pèro que vi ce que si passo din lou secrè, v’ en rendra la recoumpenso.
19Vou fagué je de tresor din la tèrro, mounte lou roui e lei vèrme lei mánjoun, e mounte lei voulur lei destárroun e lei ráouboun.
20Mai fè‐vou de tresor din lou cièle, mounte ni lou roui ni lei vèrme lei mánjoun, e mounte l’ a je de voulur que lei destárroun e que lei ráouboun.
21Car aqui mount’ es vouèste tresor, aqui aoussi es vouèste couar.
22Vouèst’ uèi es lou fanaou de vouèste cor: si vouèst’ uèi es simple, tou vouèste cor sera luminous.
23Mai se vouèst’ uèi es marri, tou vouèste cor sera sounoumbrous: si doun lou lume qu’ es din vaoutrei es que sournièro, coumo seran grando lei sournièro memo!
24Degun poou sèrví dous mèstre; car vo aïra l’ un e èimara l’ aoutre, vo si plegara sout’ un e mespresara l’ aoutre. Poudè pa sèrví Diou e lei richesso.
25Vaqui pèrqué vou diou: V’ enquièté pa mounte trouvarè de que manja pèr menteni vouèsto vido, ni de mount’ aourè de vièsti pèr curbi vouèste cor: es que la vid’ es pa mai que la nourrituro, e lou cor que lou vièsti?
26Arremarcà leis ooussèou doou cièle: saménoun pa, mèissoúnoun pa, ni acámpoun rèn din lou graniè: mai vouèste Pèro celèste lei nourrisse: es que sià pa mai qu’ elei?
27E cu ’s aqueou de vaoutre que pouèsqu’ emé toutei seis souin ajusta ’ sa tayo l’ aoutour d’ uno coudado?
28Pèrqué aoussi v’ enquiètà pèr lou vièsti? Arremarcà coumo crèissoun leis ièli deis chan; traváyoun pa, fièloun pa:
29E pamen vou desclári que Salomoun meme din touto sa glouar’ es jamai esta vesti coum’ un d’ elei.
30Adoun si Diou a souin de vesti d’ aquelo sorto un’ èrbo dei chan, qu’ es fresco vuèi e que deman sera jitado din lou four: can de mai aoura souin de vou vesti, ô ome de poou de fé!
31V’ enquièté doun pa, en dian: Que manjaren, vô que beouren, vô de que si vestiren?
32Coumo fan lei payèn que choouríoun toutei aquelei caouvo: car vouèste Pèro saou que n’ avè besoun.
33Choourïà doun proumièramen lou rouyaoume de Diou e sa justíci, e toutei aquelei caouvo vou seran dounado par dessu.
34Es pèrqué siègué pa ’nquiè pèr l’ endeman; car l’ endeman aoura souin d’ eou: cade jou a proun de soun maou.
Currently Selected:
San Matiou 6: OCI1866
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published in London in 1866.
