San Matiou 5
5
1Jèsu vian tout aqueou pople, mounté su d’ uno mountagno, mounte s’ estèn asseta, sei diciple s’ aprouchéroun d’ eou;
2E dourbèn sa bouco, leis ensignavo, en dian:
3Bènerous lei paoure d’ espri, parço que lou rouyaoume doou cièl’ es pèr elei.
4Bènerous aquelei que soun dous, parço que poussedaran la tèrro.
5Bènerous aquelei que ploúroun, parço que seran counsouèla.
6Bènerous aquelei que soun afama e artera de la justíci, parço que seran assouèla.
7Bènerous lei misèricordiou, parço que li sera fa misèricórdi.
8Bènerous aquelei qu’ an lou couar pur, parço que vèiran Diou.
9Bènerous lei jèn de pas, parço que li diran leis enfan de Diou.
10Bènerous aquelei que soúfroun pèrsecucièn pèr la justíci, parço que lou rouyaoume doou cièl’ es pèr elei.
11Serè erous can leis ôme vou cargaran de maradicièn, que vou pèrsecutaran, e que diran messounjièramen touto sorto de maou contro vaoutre par rapor à iou.
12Rejouïssè‐vou alor, e tressaoutà de joyo; parço qu’ uno grando recoumpenso v’ es resèrvado din lou cièle: car es ensin qu’ an pèrsecuta lei proufèto que vivièn avan vaoutre.
13Sià la saou de la tèrro. Que se la saou pèrde sa forço, emé que la salarè? es plu bouèn’ en rèn qu’ à èstre jitado defouèro, e à èstre caoucado par leis ôme.
14Sià lou lume doou mounde: uno vilo bastido su d’ uno mountagno poou pa ’str’ escoundudo.
15S’ alumo pa ’no vïolo pèr la metre souto la panaou; mai si mete su lou candeliè, pèr afin que fague lum’ en toutei aquelei que soun din l’ oustaou.
16Ensin que vouèste lume luse davan leis ôme, pèr afin que vígoun vouèstei bouèneis obro, e que glourifíoun vouèste Pèro qu’ es din lou cièle.
17Pensé pa que siègui vengu pèr destruire la lèi vô lei proufèto: siou pa vengu pèr lei destruire, mai leis acoumpli.
18Car vou va diou en verita que lou cièl’ e la tèrro passaran pa, que tou ce qu’ es din la lèi noun siègu’ acoumpli finc’ à‐n‐un soulé iota e à un soulé pouin.
19Aqueou doun qu’ anara contro l’ un d’ aquelei mendre coumandamen, e qu’ aprendra ’is ôme de l’ ana contro, sera regarda din lou rouyaoume doou cièle coumo lou darniè; mai aqueou que fara e ensignara, sera gran din lou rouyaoume doou cièle.
20Car vou diou que s’ avè pa mai de justíci que lei scrib’ e lei farisièn, intrarè pa din lou rouyaoume doou cièle.
21Avè apré qu’ es esta di ’s encian: Tuèrè pa, e que cu tuèra meritara d’ èstre coundana par lou jujamen.
22Mai iou vou diou que cu si metra ’n coulèro contro soun frèro, meritara d’ èstre coundana par lou jujamen; qu’ aqueou que dira ’ soun frèro, Raca, meritara d’ èstre coundana par lou counseou; e qu’ aqueou que li dira, Sià ’n fouèle, meritara d’ èstre coundana ’ou fuè de l’ infèr.
23Adoun, can presentà vouèst’ ooufrand’ à l’ aouta, se v’ en souvèn que vouèste frèr’ a caoucarrèn contro vou,
24Lèissà ’qui vouèste doun davan l’ aouta, e anà‐v’ en aouparavan vou fair’ ami ’mé vouèste frèro, e puèi revendrè ooufri vouèste doun.
25Fè la pas aou pu lèou emé vouèst’ enemi doou tèn que sià ’n camin em’ eou, de poou que vouèst’ enemi vou met’ entre lei man doou júji, e que lou júji vou met’ entre lei man doou ministre de la justíci, e que sièguè mé ’n prèisoún.
26Vou diou en verita que sourtirè pa d’ aqui, que noun aguè paga finc’ à la darnièr’ obolo.
27Avè apré qu’ es esta di ’s encian: Coumetrè je d’ adultèro.
28Mai iou vou diou que cu aoura regarda ’no frem’ em’ un marri desir pèr elo, a deja coumé ’n adultèro din soun couar.
29Que se vouèst’ uèi dré v’ escandaliso, derrabà‐lou, e jità‐lou luèn de vou; car voou miès pèr vaoutre qu’ un dei membre de vouèste cor perisse, que se tou vouèste cor èro jita din l’ infèr.
30E se vouèsto man drecho v’ escandaliso, coupà‐la, e jità‐la luèn de vou; car voou miès pèr vaoutre qu’ un dei membre de vouèste cor perisse, que se tou vouèste cor èro jita din l’ infèr.
31Es esta di ’ncaro, que cu que siègue que voou enmanda sa fremo, que li doun’ un escri que desclare que la repudïo.
32E iou vou diou que cu que siègue qu’ aoura remanda sa mouyè, à men que siègue pèr cas d’ adultèro, la fa deveni adultèro; e cu que siègue que si marid’ em’ aquelo que soun ôm’ aoura ’nmandado, coumet’ un adultèro.
33Avè ’ncar’ apré qu’ es esta di ’s encian: Vou parjurarè pa; mai tendrè ’nvèr lou Signour lei sermen qu’ aourè fa.
34E iou vou diou que juré de je de sorto, ni par lou cièle, parço qu’ es lou trone de Diou;
35Ni par la tèrro, parço que sèrve coumo d’ un’ escabèl’ à seis pè; ni par Jèrusalèn, parço qu’ es la vilo doou gran rèi.
36Jurarè p’ aoussi par vouèsto tèsto, parço que nen poudè rèndr’ un soulé chevu blan vô negre.
37Mai countentà‐vou de dire: Acô es, acô es; vo, Acô ’s pa, acô ’s pa: car tou ce qu’ es de mai, vèn doou maou.
38Avè ’ncar’ apré qu’ es esta di: Uèi pèr uèi, e dèn pèr dèn.
39E iou vou diou de pa vou rebifa contro lou maou que vouèloun vou faire: mai se caouqu’un v’ a pica su la gaouto drecho, presentà‐li ’ncaro l’ aoutro.
40Se caouqu’un voou plèideja contro vou pèr vou prendre vouèsto raoubo, abandounà‐li ’ncaro vouèste mantèou.
41E se caouqu’ un voou vou fourça de faire milo pas em’ eou, fè nen encaro douèi milo.
42Dounà ’n aqueou que vou demando, e rebuté pa ’queou que voou vous emprunta.
43Avè apré qu’ es esta di: Èimarè vouèste prouchan, e aïrè vouèst’ enemi.
44E iou vou diou: Èimarè vouèsteis enemi, fè de bèn en aquelei que vous aíssoun, e pregà pèr aquelei que vou fan de tor e dièn de maou de vaoutre;
45Pèr afin que sièguè leis enfan de vouèste Pèro qu’ es din lou cièle, que fa leva soun souleou su lei bouèn e su lei marri, e fa plooure su lei just’ e su leis injuste.
46Car s’ èimà qu’ aquelei que v’ èimoun, que recoumpenso n’ aourè? lei publican va fan‐t‐i p’ aoussi?
47E se saludà que vouèste frèro, que fè ’n acô de mai que leis aoutre? lei payèn va fan‐t‐i p’ aoussi?
48Vaoutrei doun sièguè parfè coumo vouèste Pèro celèst’ es parfè.
Currently Selected:
San Matiou 5: OCI1866
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published in London in 1866.
