Bible App logo
Search Icon

San Matiou 16

16
1Alor lei farisièn e lei saduceèn venguéroun à‐n‐eou pèr lou tenta, e lou preguéroun de li fa vèire caouque proudíji din lou cièle.
2Mai li respoundé: Lou souar dià: Fara bèou, parço que lou cièl’ es rouje.
3E lou matin dià: Vuèi fara chavano, parço que lou cièl’ es encr’ e roujastre.
4Sabè recounouisse ce que vouèloun dire lei diferènteis aparènci doou cièle; e sabè pa recounouisse lei signe doou tèn que Diou a marca? Aquelo nacièn courroumpud’ e adultèro demand’ un proudíji, e li sera pa douna d’ aoutre proudíji qu’ aqueou doou proufèto Jonas: e lei lèissán, s’ en‐ané.
5Adoun sei dicipl’ aguèn pass’ aou‐dela de l’ aigo, avièn ooublida de prendre de pan.
6Jèsu li digué: Aguè souin de vou gara doou levame dei farisièn e dei saduceèn.
7Mai pensávoun e si disièn entr’ elei: Es parço qu’ avèn je pré de pan.
8Ce que Jèsu counouissèn, li digué: Ôme de poou de fé, pèrqué parlà ’nsèn de ce qu’ avè je de pan?
9Coumprenè pa ’nca, e v’ ensouvèn pa que cin pan an sufi pèr cin mil’ ôme, e can n’ avè ’ntourna de paniè;
10E que sè pan an sufi pèr catre mil’ ôme, e can n’ avè ’ntourna de canestèlo?
11Coumo coumprenè pa qu’ es pa doou pan que vou parlávi, couro v’ ai di de vou gara dou levame dei farisièn e dei saduceèn?
12Alor coumprenguéroun que l’ aviè pa di de si gara doou levame que si mete din lou pan, mai de la dooutrino dei farisièn e dei saduceèn.
13Jèsu ’stèn vengu eis enviroun de Cesarèyo de Felipo, interroujé sei diciple, e li digué: Que dièn leis ôme toucan lou Fiou de l’ ôme? cu dièn que siou?
14Li respoundéroun: Leis un dièn qu’ es Jan‐Batisto, leis aoutr’ Elïo, leis aoutre Jeremïo, vô caouqu’un dei proufèto.
15Jèsu li digué: E vaoutre, cu dià que siou?
16Simoun‐Pèire prenèn la paraoulo, li digué: Sià lou Cris, lou Fiou doou Diou vivèn.
17Jèsu li respoundé: Sià bènerous, Simoun fiou de Jan, parço qu’ es pa la car e lou san que v’ an revela ’cô, mai moun Pèro qu’ es din lou cièle.
18E iou tambèn vou diou que sià Pèire, e que su d’ aquelo pèiro bastirai moun egliso; e lei pouarto de l’ infèr pourran rèn contr’ elo.
19E vou dounarai lei claou doou rouyaoume doou cièle; e tou ce que liarè su la tèrro, sera tambèn lia din lou cièle; e tou ce que desliarè su la tèrro, sera tambèn deslia din lou cièle.
20En meme tèn coumandé à sei diciple de dir’ en degun que sièguesse Jèsu lou Cris.
21D’ aqueou moumen Jèsu coumencé de descurbi à sei diciple que fouliè qu’ aness’ à Jèrusalèn; que li soufrissesse fouèsso de la par dei senatour, dei scrib’ e dei prince dei prèire: que li sièguesse mé à mouar; e que ressucitesse lou tresième jou.
22E Pèire lou prenèn à despar, coumencé de lou reprendr’ en dian: À Diou noun plèise, Signour! acô v’ arribara pa.
23Mai Jèsu si reviran, digué à Pèire: Retirà‐vou de iou, Satan, mi sià ’n sujè d’ escandale, parço qu’ avè pa de gous pèr lei caouvo de Diou, mai pèr aquelei deis ôme.
24Alor Jèsu digué à sei diciple: Se caouqu’un voou veni ’mé iou, que renounciègu’ à‐n‐eou‐meme, que si cargue de sa crous, e que mi suive.
25Car aqueou que voudra saouva sa vido, la pèrdra; e aqueou que pèrdra sa vido pèr l’ amour de iou, la retrouvara.
26En que sèrviriè ’‐n‐un ôme de gagna tou lou mounde, e de pèrdre soun amo? vô par quinto pacho l’ ôme poou recroumpa soun am’ aprè que l’ aoura pèrdudo?
27Car lou Fiou de l’ ôme deou veni din la glouaro de soun Pèr’ emé seis ánji; e alor rendra ’ cadun seloun seis obro.
28Vou diou en verita, que n’ a caouqueis‐un d’ aquelei que soun èicí, que mourran pa, que noun ágoun vi lou Fiou de l’ ôme veni din soun rèigne.

Currently Selected:

San Matiou 16: OCI1866

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in