YouVersion Logo
Search Icon

زبُور 62

62
نِجات از طرفِ خُدا
بَلدِه سردِستِه خانِنده ها. دَ طرِیقِه یدُوتُون. زبُورِ داوُود.
1جان مه دَ آرامی تنها دَ اِنتِظارِ خُدا اَسته؛
نِجات مه از طرفِ ازُو مییه.
2تنها اُو قاده-و-تکیه‌گاه و نِجات دِهِندِه مه اَسته،
قلعِه بِلند مه؛ ما هرگِز تکان نَمُوخورُم.
3تا چی غَیت دَ بَلِه آدمی که رقمِ دیوالِ خَم شُده یا کَتارِه لَرزَنَک اَسته، هُجُوم میرِید،
تا پگ شُمو اُو ره دَ قتل بِرسَنِید؟
امُو ره که رقمِ دیوالِ خَم شُده یا کَتارِه لَرزَنَک اَسته؟
4یگانه نقشِه ازوا امی اَسته که اُو ره از مقامِ بِلند شی سرنِگون کُنه؛
اُونا از دروغ گُفتو خوشی حاصِل مُونه؛
قد دان خُو اُونا بَرکت مِیدیه،
لیکِن دَ دِل خُو نالَت مُونه. سِلاه.
5 اَی جان مه، دَ آرامی تنها دَ اِنتِظارِ خُدا بَش؛
چراکه اُمِید مه از طرفِ ازُو یَه.
6تنها اُو قاده-و-تکیه‌گاه و نِجات دِهِندِه مه اَسته،
قلعِه بِلند مه؛ ما تکان نَمُوخورُم.
7نِجات و عِزَت مه دَ خُدا تعلُق دَره؛
قادِه قُدرتمَند و پناهگاهِ مه خُدا اَسته.
8اَی قَوم، هر وخت دَزُو تَوَکُل کُنِید؛
دِل خُو ره دَ حُضُورِ ازُو واز کُنِید؛
چراکه خُدا پناهگاهِ مو اَسته. سِلاه
9بَنی آدم کَلوتر از یگ نَفَس نِییه،
وجُودِ اِنسان ها کَلوتر از یگ دروغ؛
پَلِه تَرازُو که اُونا دَ بَلِه شی اَسته، باله موره؛
چُون جُملِه ازوا از باد کده ام سُبُکتَر اَسته.
10دَ ظُلم تَوَکُل نَکُنِید
و دَ مالِ دُزی اُمِید نَدَشته بَشِید؛
اگه دارایی شُمو کَلو شُد، دَزُو دِل بسته نَکُنِید.
11خُدا یگ بار گُفته و دُو بار ما اُو ره شِنِیدیم
که قُوَت دَ خُدا تعلُق دَره.
12اَی خُداوند، رَحمت ام دَزتُو تعلُق دَره،
چُون تُو هر کس ره مُطابِقِ اعمال شی اَجر یا جَزا مِیدی.

Currently Selected:

زبُور 62: HAZ

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in