YouVersion Logo
Search Icon

زبُور 61

61
دُعا بَلدِه حِفاظَت
بَلدِه سردِستِه خانِنده ها. قد آلِه مُوسِیقی تاردار خانده شُنه. زبُورِ داوُود.
1اَی خُدا، ناله-و-فریاد مَره بِشنَو
و دَ دُعای مه تَوَجُه کُو!
2از آخِرای زمی تُو ره کُوی مُونُم،
وختِیکه دِل مه از حال موفته.
مَره دَ بَلِه قادِه هِدایت کُو که از مه کده بِلند اَسته،
3چُون تُو پناهگاهِ مه اَستی،
یگ بُرجِ مُستَحکم دَ مُقابِلِ دُشمون مه.
4بیل که بَلدِه همیشه دَ خَیمِه تُو جای-د-جای شُنُم
و دَ تَی سایِه بال های تُو پَناه بِگِیرُم. سِلاه.
5چُون تُو، اَی خُدا، نذر های ره که وعده کدُم شِنِیدی
و میراثِ کسای ره که از نام تُو ترس دَره، دَزمه عطا کدی.
6روزای عُمرِ پادشاه ره کَلو کُو،
و سال ھای زِندگی شی ره نسل اَندر نسل اِدامه بِدی.
7بیل که اُو تا اَبَد دَ حُضُورِ خُدا دَ بَلِه تَخت بِشِینه
و رَحمت و وفاداری خُو ره مُقرَر کُو تا ازُو مُحافِظَت کُنه.
8پس ما همیشه بَلدِه سِتایشِ نام تُو سرُود میخانُم
و نذر های خُو ره هر روز اَدا مُونُم.

Currently Selected:

زبُور 61: HAZ

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in