اوّلِ قُرِنتیا 11

فصلِ یازدَهُم

1پس، از مه سرمَشق بِگِیرِید، امُو رقم که ما از مسیح سرمَشق مِیگِیرُم.

دستُورا دَ بارِه عِبادتِ خاتُونو

2ما شُمو ره تعرِیف-و-تَوصِیف مُونُم، چراکه دَ هر چِیز مَره یاد مُونِید و رسم ها-و-مُقرَرات ره امُو رقم که دَز شُمو تسلِیم کدُم، نِگاه مُونِید. 3مگم ما میخایُم شُمو بِدَنِید که سرِ هر مَرد، مسیح اَسته، سرِ هر خاتُو، مَرد اَسته و سرِ مسیح، خُدا اَسته. 4هر مردی که قد سرِ پُوٹ دُعا یا پیشگویی کُنه، اُو سر خُو ره#۱۱‏:۴ یعنی مسیح ره. بےحُرمَت مُوکُنه. 5امی رقم هر خاتُونی که قد سرِ لُچ دُعا یا پیشگویی کُنه، اُو ام سر خُو ره#۱۱‏:۵ یعنی شُوی خُو ره. بےحُرمَت مُوکُنه؛ اِی کار مِثلِ ازی اَسته که سرِ خُو ره کَل کده بَشه. 6اگه یگ خاتُو سر خُو ره پُوٹ نَمُونه، باید مُوی خُو ره ام قَیچی کُنه، ولے اگه قَیچی کدو یا کَل کدونِ مُوی بَلدِه یگ خاتُو رَسوایی اَسته، اُو باید سر خُو ره پُوٹ کُنه. 7مرد نَباید سر خُو ره پُوٹ کُنه، چُون اُو مِثل و جلالِ خُدا اَسته؛ لیکِن خاتُو جلالِ مَرد اَسته. 8چُون مَرد از زَن دَ وجُود نَمَده، بَلکِه زَن از مَرد دَ وجُود اَمَده. 9و امچُنان مَرد بَلدِه زَن خَلق نَشُده، بَلکِه زَن بَلدِه مَرد خَلق شُده. 10امزی خاطر خاتُو باید یگ پرده دَ سر خُو دَشته بَشه بخاطرِ ملایکه ها. 11دَ هر حال، دَ جماعتِ مَولا، خاتُو از مَرد جدا نِیَسته و مَرد از خاتُو جدا نِییه. 12چُون امُو رقم که خاتُو از مَرد دَ وجُود اَمَد، امُو رقم مَرد از خاتُو دَ وجُود مییه. مگم تمامِ چِیزا از خُدا دَ وجُود مییه. 13خودون شُمو قضاوَت کُنِید: آیا بَلدِه یگ خاتُو مُناسِب اَسته که قد سرِ لُچ دَ پیشِ خُدا دُعا کُنه؟ 14آیا خودِ طبیعت دَز شُمو یاد نَمِیدیه که اگه مَرد مُوی دِراز بیله، بَلدِه ازُو شَرم اَسته، 15ولے اگه خاتُو مُوی دِراز دَشته بَشه، بَلدِه شی اِفتخار اَسته؟ چُون مُوی بَلدِه ازُو بخاطرِ پُوٹ کدونِ سر شی دَده شُده. 16اگه کُدَم کس بِخایه که دَزی باره جَر-و-بَحث کُنه، مو و جماعت های ایماندارای خُدا بغَیر از امزی عمل دِیگه عمل ره انجام نَمِیدی.

مراسِمِ نانِ شامِ مَولا

(متیٰ ۲۶‏:۲۶‏-۲۹؛ مَرقَس ۱۴‏:۲۲‏-۲۵؛ لُوقا ۲۲‏:۱۴‏-۲۰)

17دَ امزی هِدایَت های زیر، از شُمو تعرِیف-و-تَوصِیف نَمُونُم، چُون وختِیکه شُمو جم مُوشِید، بَلدِه بِهتَر شُدو نَه، بَلکِه بَلدِه بَدتَر شُدو جم مُوشِید. 18دَ قَدمِ اوّل، وختِیکه شُمو بحَیثِ جماعتِ ایماندار جم مُوشِید، ما مِیشنَوُم که دَ مینکل شُمو تفرِقه وجُود دَره و تا اندازِه باوَر مُونُم. 19حتماً فِرقه ها ام دَ مینکل شُمو دَ وجُود اَمَده بَشه، چُون دَمزی طرِیقه ایماندارِ حقِیقی دَ بَین شُمو بَرمَلا مُوشه. 20وختِیکه شُمو جم مُوشِید، بَلدِه ازی جم نَمُوشِید که نانِ شامِ مَولا ره بُخورِید، 21چُون دَ وختِ خوردو هر کس نانِ خود خُو ره از دِیگرو کده پیشتَر مِیگِیره و مُوخوره. اوخته یگ نفر گُشنه مُومنه و دِیگه نفر مَست مُوشه. 22آیا شُمو خانه نَدرِید که دَ اُونجی بُخورِید و وُچی کُنِید؟ یا شُمو میخاهِید که جماعتِ ایماندارای خُدا ره تحقِیر-و-تَوهِین کُنِید و مردُمای نادار ره شرمِنده کُنِید؟ دَز شُمو چی بُگُم؟ آیا شُمو ره تعرِیف-و-تَوصِیف کنُم؟ نَه، دَزی باره شُمو ره تعرِیف-و-تَوصِیف نَمُونُم.

23چُون چِیزی ره که از مَولا یافتُم امُو چِیز ره دَز شُمو ام تسلِیم کدُم، اُو اِی بُود که مَولا عیسیٰ دَ شاوی که یهُودای اِسخَریوطی اُو ره تسلِیم کد، نان ره گِرِفت 24و شُکر کده ٹوٹه کد و گُفت: ”اِی جِسم مه اَسته که بَلدِه نِجات شُمو یَه. اِی مَراسِم ره دَ یادِ ازمه دَ جای بیرِید.“ 25و امی رقم بعد از نان خوردو جام ره ام گِرِفت و گُفت: ”اِی جام عهدِ نَو اَسته دَ وسِیلِه خُون مه. اِی مَراسِم ره دَ جای بیرِید، هر وختِیکه اِی ره وُچی مُونِید، دَ یادِ از مه وُچی کُنِید.“ 26چُون هر وختِیکه شُمو اِی نان ره مُوخورِید و اِی جام ره وُچی مُونِید، شُمو مَرگِ مَولا ره اِعلان مُونِید تا وختِیکه اُو دُوباره بییه.

27پس هر کسی که بطَورِ نامُناسِب ازُو نان بُخوره و از جامِ مَولا وُچی کُنه، اُو نِسبَت دَ جِسم و خُونِ مَولا مُجرِم حِساب مُوشه. 28امزی خاطر هر کس خود ره آزمایش کُنه و بعد ازُو از نان بُخوره و از جام وُچی کُنه. 29چُون هر کسی که مُوخوره و وُچی مُونه، بِدُونِ ازی که اَرزِشِ جِسمِ مَولا ره پَی بُبره، اُو بَلدِه محکُوم شُدون خُو مُوخوره و وُچی مُونه. 30امزی خاطر غَدر شُمو ضعِیف و ناجور اَستِید و یگ تِعداد شُمو ام مُرده.#۱۱‏:۳۰ دَ جای «مُرده» دَ زِبونِ یونانی «خاو کده» نوِشته یَه. 31لیکِن اگه مو خودون ره قضاوَت مُوکدی، دَ بَلِه مو حُکم نَمُوشُد. 32ولے وختِیکه دَ بَلِه مو حُکم مُوشه، مو دَ وسِیلِه مَولا اِصلاح مُوشی تا قد دُنیا محکُوم نَشُنی. 33پس اَی بِرارون مه، وختِیکه بَلدِه خوردو جم مُوشِید، معطلِ یگدِیگِه خُو بِشِینِید. 34اگه کُدَم کس گُشنه اَسته، دَ خانِه خُو نان بُخوره. نَشُنه که جم شُدون شُمو باعِثِ محکُومیَت شُمو شُنه. دَ بارِه دِیگه چِیزا وختِیکه اَمدُم، هِدایَت مِیدیُم.

Currently Selected:

اوّلِ قُرِنتیا 11: HAZ

Highlight

Copy

Compare

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in

Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:

Scripture taken from Hazaragi Bible.

Learn More About Hazaragi Bible