و امی رقم بعد از نان خوردو جام ره ام گِرِفت و گُفت: ”اِی جام عهدِ نَو اَسته دَ وسِیلِه خُون مه. اِی مَراسِم ره دَ جای بیرِید، هر وختِیکه اِی ره وُچی مُونِید، دَ یادِ از مه وُچی کُنِید.“ چُون هر وختِیکه شُمو اِی نان ره مُوخورِید و اِی جام ره وُچی مُونِید، شُمو مَرگِ مَولا ره اِعلان مُونِید تا وختِیکه اُو دُوباره بییه.