ອົບພະຍົບ 2

ການເກີດຂອງໂມເຊ

1ບັດນີ້ ມີຊາຍຈາກເຜົ່າເລວີຄົນໜຶ່ງໄດ້ແຕ່ງງານກັບແມ່ຍິງຊາວເລວີ, 2ແລ້ວນາງກໍໄດ້ຖືພາ ແລະ ໄດ້ເກີດລູກຊາຍຄົນໜຶ່ງ. ເມື່ອນາງເຫັນວ່າລູກນັ້ນເປັນເດັກໜ້າຮັກ, ນາງຈຶ່ງໄດ້ເຊື່ອງລູກຊາຍນັ້ນໄວ້ເປັນເວລາສາມເດືອນ. 3ແຕ່ເມື່ອນາງບໍ່ສາມາດເຊື່ອງລູກຊາຍໄວ້ຕໍ່ໄປອີກ, ນາງຈຶ່ງໄດ້ເອົາຕົ້ນອໍ້ມາສານເປັນກະຕ່າ#2:3 ຄຳພາສາເຮັບເຣີມີຄວາມໝາຍເໝືອນກັນວ່າ ເຮືອ ເໝືອນກັບ ປຖກ 6:14ເພື່ອໃສ່ລາວ ແລະ ໄດ້ເຄືອບກະຕ່ານັ້ນດ້ວຍຢາງໝາກຕອຍ ແລະ ຂີ້ຊີ. ຫລັງຈາກນັ້ນ ນາງຈຶ່ງໄດ້ວາງເດັກລົງໃນກະຕ່ານັ້ນ ແລະ ປ່ອຍໃຫ້ກະຕ່າລອຍຢູ່ກາງກໍຕົ້ນອໍ້ທີ່ແຄມຕາຝັ່ງແມ່ນ້ຳນິນ. 4ເອື້ອຍຂອງເດັກນັ້ນໄດ້ຢືນເບິ່ງຢູ່ຫ່າງໆ ເພື່ອຢາກຮູ້ວ່າຈະມີຫຍັງເກີດຂຶ້ນກັບລາວ.

5ຕໍ່ມາ ລູກສາວຂອງຟາໂຣໄດ້ລົງມາອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ແມ່ນ້ຳນິນ, ສ່ວນບັນດາສາວໃຊ້ຂອງນາງກໍໄດ້ພາກັນຍ່າງເລາະຢູ່ຕາມແຄມຝັ່ງ. ນາງໄດ້ເຫັນກະຕ່າຢູ່ກາງກໍຕົ້ນອໍ້ ແລ້ວນາງຈຶ່ງໄດ້ໃຊ້ຂ້າທາດຍິງຂອງຕົນໄປເອົາກະຕ່ານັ້ນມາ. 6ນາງໄດ້ເປີດກະຕ່າອອກແລ້ວກໍໄດ້ເຫັນເດັກນ້ອຍ. ເດັກນັ້ນກຳລັງຮ້ອງໄຫ້ຢູ່ ແລະ ນາງຈຶ່ງຮູ້ສຶກສົງສານເດັກນັ້ນ. ນາງໄດ້ເວົ້າວ່າ, “ເດັກນ້ອຍຜູ້ນີ້ແມ່ນໜຶ່ງໃນບັນດາເດັກນ້ອຍຊາວເຮັບເຣີ”.

7ຫລັງຈາກນັ້ນ ເອື້ອຍຂອງເດັກນ້ອຍຈຶ່ງຖາມລູກສາວຂອງຟາໂຣວ່າ, “ໃຫ້ຂ້ານ້ອຍໄປຫາຄົນໜຶ່ງໃນແມ່ຍິງຊາວເຮັບເຣີມາລ້ຽງເດັກນ້ອຍນີ້ໃຫ້ບໍ?”

8ນາງໄດ້ຕອບວ່າ, “ໄດ້, ຈົ່ງໄປຫາມາ,” ດັ່ງນັ້ນເດັກຍິງຈຶ່ງໄປ ແລະ ພາແມ່ຂອງເດັກນ້ອຍນັ້ນມາ. 9ລູກສາວຂອງຟາໂຣຈຶ່ງໄດ້ກ່າວກັບນາງວ່າ, “ຈົ່ງເອົາເດັກນ້ອຍຄົນນີ້ໄປລ້ຽງໄວ້ໃຫ້ຂ້ອຍ, ແລ້ວຂ້ອຍຈະຈ່າຍຄ່າຈ້າງໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ”. ດັ່ງນັ້ນ ຍິງນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຮັບເອົາເດັກນ້ອຍໄປລ້ຽງ. 10ເມື່ອເດັກນ້ອຍໃຫຍ່ຂຶ້ນ, ນາງກໍນຳເອົາລາວມາໃຫ້ລູກສາວຂອງຟາໂຣ ແລະ ລາວກໍກາຍເປັນລູກຊາຍຂອງນາງ. ນາງໄດ້ຕັ້ງຊື່ໃຫ້ລາວວ່າໂມເຊ#2:10 ຄຳວ່າ ໂມເຊ ມີສຽງຄ້າຍກັບຄຳສັບພາສາເຮັບເຣີທີ່ມີຄວາມໝາຍວ່າ ຍົກອອກມາ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຂ້ອຍໄດ້ຍົກລາວອອກມາຈາກນ້ຳ”.

ໂມເຊໜີໄປມີດີອານ

11ມື້ໜຶ່ງ ຫລັງຈາກໂມເຊໄດ້ໃຫຍ່ຂຶ້ນແລ້ວ, ລາວກໍໄດ້ອອກໄປໃນບ່ອນທີ່ຄົນຂອງຕົນເອງຢູ່ ແລະ ໄດ້ເບິ່ງພວກເຂົາທີ່ເຮັດວຽກໜັກຢູ່. ລາວໄດ້ເຫັນຊາວເອຢິບຄົນໜຶ່ງກຳລັງທຸບຕີຊາວເຮັບເຣີທີ່ເປັນຄົນໜຶ່ງໃນປະຊາຊົນຂອງຕົນເອງ. 12ໂມເຊຫລຽວເບິ່ງທາງນັ້ນ ແລະ ທາງນີ້ ແລ້ວເຫັນວ່າບໍ່ມີຜູ້ໃດ, ລາວຈຶ່ງໄດ້ຂ້າຊາວເອຢິບຄົນນັ້ນ ແລະ ເຊື່ອງສົບລາວໄວ້ຢູ່ໃນດິນຊາຍ. 13ມື້ຕໍ່ມາ ໂມເຊໄດ້ອອກໄປ ແລະ ໄດ້ເຫັນຊາວເຮັບເຣີສອງຄົນກຳລັງຕໍ່ສູ້ກັນຢູ່. ລາວຈຶ່ງໄດ້ຖາມຄົນທີ່ເປັນຝ່າຍຜິດວ່າ, “ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງທຸບຕີພີ່ນ້ອງຊາວເຮັບເຣີຂອງເຈົ້າ?”

14ຊາຍຄົນນັ້ນໄດ້ເວົ້າວ່າ, “ຜູ້ໃດແຕ່ງຕັ້ງເຈົ້າໃຫ້ເປັນຜູ້ປົກຄອງ ແລະ ເປັນຜູ້ຕັດສິນພວກຂ້ອຍ? ເຈົ້າກຳລັງຄິດຈະຂ້າຂ້ອຍເໝືອນດັ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ຂ້າຄົນເອຢິບນັ້ນບໍ?” ແລ້ວໂມເຊຈຶ່ງຢ້ານ ແລະ ຄິດວ່າ, “ສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ເຮັດນັ້ນຕ້ອງມີຄົນຮູ້ແລ້ວ”.

15ເມື່ອຟາໂຣໄດ້ຍິນເຖິງເລື່ອງນີ້, ເພິ່ນກໍໄດ້ພະຍາຍາມທີ່ຈະຂ້າໂມເຊ, ແຕ່ໂມເຊໄດ້ໜີຈາກຟາໂຣ ແລະ ໄດ້ໄປອາໄສຢູ່ໃນມີດີອານ, ບ່ອນທີ່ລາວໄດ້ນັ່ງລົງຢູ່ໃກ້ນ້ຳສ້າງນັ້ນ. 16ບັດນີ້ ປະໂລຫິດແຫ່ງມີດີອານມີລູກສາວຢູ່ເຈັດຄົນ, ແລ້ວພວກເຂົາກໍໄດ້ພາກັນມາຕັກນ້ຳ ແລະ ຕັກນ້ຳໃສ່ຮາງໃຫ້ຝູງສັດຂອງພໍ່ຂອງພວກຕົນກິນ. 17ຜູ້ລ້ຽງແກະບາງຄົນໄດ້ຜ່ານມາ ແລະ ໄດ້ໄລ່ພວກເຂົາໜີ, ແຕ່ໂມເຊໄດ້ລຸກຂຶ້ນແລ້ວມາຊ່ວຍພວກເຂົາ ແລະ ຕັກນ້ຳໃຫ້ຝູງສັດຂອງພວກເຂົາ.

18ເມື່ອຍິງສາວເຫລົ່ານັ້ນກັບເມືອຫາເຣອູເອນຜູ້ເປັນພໍ່ຂອງຕົນ, ເພິ່ນຈຶ່ງຖາມພວກເຂົາວ່າ, “ເປັນຫຍັງມື້ນີ້ພວກລູກຈຶ່ງພາກັນກັບມາໄວແທ້?”

19ພວກເຂົາໄດ້ຕອບວ່າ, “ມີຊາຍຊາວເອຢິບຄົນໜຶ່ງໄດ້ຊ່ວຍພວກເຮົາໃຫ້ພົ້ນຈາກພວກລ້ຽງແກະ. ລາວຍັງໄດ້ຕັກນ້ຳໃຫ້ພວກເຮົາ ແລະ ຕັກນ້ຳໃຫ້ຝູງສັດຂອງພວກເຮົາດ້ວຍ”.

20ເຣອູເອນໄດ້ຖາມບັນດາລູກສາວຂອງຕົນວ່າ, “ແລ້ວຊາຍຜູ້ນັ້ນຢູ່ໃສ? ເປັນຫຍັງພວກລູກຈຶ່ງປະລາວໄວ້? ໄປເຊີນລາວມາກິນເຂົ້າກັບພວກເຮົາແມ”.

21ໂມເຊໄດ້ຕົກລົງທີ່ຈະອາໄສຢູ່ກັບເຣອູເອນ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຍົກນາງສິບໂປຣາລູກສາວຂອງຕົນໃຫ້ແຕ່ງງານກັບໂມເຊ. 22ນາງສິບໂປຣາໄດ້ເກີດລູກຊາຍຄົນໜຶ່ງ ແລະ ໂມເຊໄດ້ຕັ້ງຊື່ໃຫ້ເດັກນັ້ນວ່າເກໂຊມ#2:22 ຄຳວ່າ ເກໂຊນ ມີສຽງຄ້າຍກັບຄຳສັບພາສາເຮັບເຣີທີ່ມີຄວາມໝາຍວ່າ ຄົນຕ່າງດ້າວທີ່ນັ້ນ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ເຮົາໄດ້ກາຍເປັນຄົນຕ່າງດ້າວໃນຕ່າງແດນ”.

23ໃນຊ່ວງເວລາອັນຍາວນານນັ້ນ, ກະສັດເອຢິບກໍໄດ້ຕາຍໄປ. ຊາວອິດສະຣາເອນໄດ້ຄວນຄາງເນື່ອງຈາກການເປັນຂ້າທາດຂອງພວກເຂົາ ແລະ ໄດ້ຮ້ອງຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອ, ແລ້ວການຮ້ອງຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອເນື່ອງຈາກການເປັນທາດຂອງພວກເຂົາໄດ້ຂຶ້ນໄປເຖິງພຣະເຈົ້າ. 24ພຣະອົງໄດ້ຍິນສຽງຄວນຄາງຂອງພວກເຂົາ ແລະ ພຣະອົງໄດ້ຈົດຈຳພັນທະສັນຍາຂອງພຣະອົງກັບອັບຣາຮາມ, ອີຊາກ ແລະ ຢາໂຄບ. 25ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ເຝົ້າເບິ່ງຊາວອິດສະຣາເອນ ແລະ ຫ່ວງໃຍພວກເຂົາ.

Currently Selected:

ອົບພະຍົບ 2: LCV

Highlight

Copy

Compare