1. Mose 37
37
Josef siene Dreem – siene Breeda sent aufjenstich
1Un Jakob wond en däm Launt, en däm sien Voda aus Framda jewont haud, em Launt Kanaan. 2Dit es Jakob siene Jeschlachtsjeschicht: Josef, 17 Joa oolt, weid de Häaden met siene Breeda; un hee wia aus Jung bie de Säns Bilha un bie de Säns Silpa, de Frues von sienem Voda. Un Josef brocht äarem Voda de ieble Noräd von an. 3Un Israel leewd Josef mea aus aule siene Säns, wiels hee de Sän von sienem Ella wia; un hee muak am eenen langen Rock. 4Un aus siene Breeda sagen, daut äa Voda am gooda wia aus aule siene Breeda, doa hausten see am un wullen am nich mea jreessen.
5Un Josef haud eenen Droom un deeld am siene Breeda met; un see hausten am noch mea. 6Un hee säd to an: Hieet doch disem Droom, däm ekj jehaut ha: 7Kjikj, wie bungen Goawen oppem Flekj, un kjikj, miene Goaw recht sikj opp un bleef jlikj stonen; un kjikj, june Goawen kaumen runtom un bekjten sikj ver miene Goaw. 8Doa säden siene Breeda to am: Sullst du Kjennich äwa ons sennen, sust du äwa ons harschen? Un see hausten am noch mea fa siene Dreem un fa siene Wieed. 9Un hee haud noch eenen aundren Droom un hee vetald am siene Breeda un säd: Kjikj, noch eenen Droom ha ekj jehaut, un kjikj, de Sonn un de Mon un 11 Stierns bekjten sikj ver mie dol. 10Un hee vetald daut sienem Voda un siene Breeda. Doa scheld am sien Voda un säd to am: Waut es daut fa een Droom, däm du haudst? Sull wie komen, ekj un diene Mutta un diene Breeda, om ons ver die bat oppe Ieed too bekjen? 11Un siene Breeda wieren opp am aufjenstich; oba sien Voda behilt daut Wuat.
Josef woat no Ägipten vekoft – Jakob truat
12Un siene Breeda jinjen han, om äarem Voda siene Häaden en Sichem too weiden. 13Un Israel säd to Josef: Weiden nich diene Breeda en Sichem? Komm, daut ekj die no an schekj! Un hee säd to am: Hia sie ekj. 14Un hee säd to am: Go doch han, kjikj nom Gootgonen diene Breeda un nom Gootgonen de Häaden un brinj mie Auntwuat. Un hee schekjt am ut däm Tol von Hebron, un hee kjeem no Sichem. 15Un een Maun funk am, un kjikj, hee errd oppem Flekj omhäa; un de Maun fruach am un säd: Waut sieekjst du? 16Un hee säd: Ekj sieekj miene Breeda; lot mie daut doch weeten, woa see weiden. 17Un de Maun säd: See sent von hia wajchjegonen, dan ekj hieed an sajen: Lot ons no Dothan gonen! Doa jinkj Josef siene Breeda no un funk an en Dothan. 18Un see sagen am von wiet auf; un ea hee noda kaum, doa plonden see jäajen am eenen Aunschlach, am omtobrinjen. 19Un see säden eena toom aundren: Kjikj, doa kjemt jan Dreema! 20Soo komt un lot ons am ombrinjen un am en eene de Kule schmieten, un wie wellen sajen: Een beeset Tia haft am jefräten; un wie woaren seenen, waut ut siene Dreem woat. 21Un Ruben hieed daut un rad am ut äare Haunt un säd: Lot ons am nich ombrinje! 22Un Ruben säd to an: Vejeet nich Bloot; schmiet am en dise Kul, dee enne Wieste es, un lajcht nich Haunt aun am - om daut hee am ut äare Haunt raden kunn, om am wada no sienem Voda to brinjen. 23Un daut passieed, aus Josef no siene Breeda kaum, doa trocken see Josef sienen Rock ut, däm langen Rock, däm hee aunhaud; 24un see neemen am un schmeeten am enne Kul; oba de Kul wia ladich, doabennen wia kjeen Wota.
25Un see saden sikj, om to äten. Un hoowen äare Uagen opp un sagen: Un kjikj, eene Karawane Ismaelita kaumen von Gilead häa; un äare Kameelen druagen Tragant un Balsam un Ladanum; see jinjen han, om daut rauf no Ägipten to brinjen. 26Doa säd Juda to siene Breeda: Waut es daut fa een Jewenst, daut wie onsem Brooda ombrinjen un sien Bloot vestäakjen? 27Komt, lot ons am aun de Ismaelita vekjeepen; oba onse Haunt es nich aun am, dan ons Brooda, ons Fleesch es hee! Un siene Breeda hieeden doaropp. 28Aus de midianitische Mana, de Haundelslied, vebie kaumen, doa holden see Josef ut de Kul nohecht un vekoften Josef aun de Ismaelita fa 20 Selwaschekel; un see brochten Josef no Ägipten. 29Un aus Ruben trigj no de Kul kaum, un kjikj, Josef wia nich enne Kul, doa vereet hee siene Kjleeda. 30Un hee jinkj no siene Breeda trigj un säd: De Jung es nich doa, un ekj, wuahan saul ekj gonen?
31Un see neemen Josef sienen Rock un schlachten eenen Kosenbock un duckte dän Rock em Bloot en; 32un see schekjten däm langen Rock han un leeten am äarem Voda brinjen un sajen: Dit ha wie jefungen; erkjan doch, auf daut de Rock von dienem Sän es ooda nich. 33Un hee erkjand am un säd: De Rock von mienem Sän! Een beeset Tia haft am jefräten, Josef es jewess veräten worden! 34Un Jakob vereet siene Kjleeda un läd Sakduak om siene Lenden, un hee wia liedent om sienen Sän, väl Doag. 35Un aule siene Säns un aul siene Dajchta muaken sikj opp, om am to treesten; oba hee leet sikj nich treesten, un säd: Dan liedent woa ekj no mienem Sän en däm Scheol rauffoaren! Un sien Voda hield om am.
36Un de Midianita vekoften am no Ägipten, aun Potifar, eenem Hoffbeaumten vom Farao, däm Bowaschten de Liefwajchta.
Currently Selected:
1. Mose 37: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
