Liera 7
7
De Monunk de jettliche Fierunk aunerkjanen un no eenen gooden Meddelwajch un no woare Weisheit sträwen
1Bäta een gooda Nomen aus Saulweelj, un de Doodesdach aus de Dach, doa eena jebuaren woat.
2Bäta, en daut Truahus too gonen, aus en daut Fasthus too gonen, en däm jant daut Enj aula Menschen es; un de Läwendja nemt daut to Hoaten. 3Trua es bäta aus Lache; dan bie truajen Aunjesecht jeitet däm Hoat goot. 4Daut Hoat de Weise es em Truahus, un daut Hoat de Noaren em Hus de Freid.
5Bäta, daut Schellen de Weise to hieren, aus daut eena däm Jesank de Noaren hieet. 6Dan aus daut Hachelstruck kjnistat unja däm Topp, soo daut Lache de Noaren. Uk daut es Eitelkjeit.
7Dan de Bedrekjung moakt däm Weisen onwellich, un daut Jeschenkj vedoaft daut Hoat.
8Bäta daut Enj von eene Sach aus äa Aunfank; bäta de Langmootja aus de Huachmootja. 9Sie nich schwind en dienem Jeist toom Oaja, dan de Oaja rut em Bossem de Noaren.
10Saj nich: Woo es daut, daut eenst de Doag bäta wieren aus dise? Dan nich ut Weisheit frajchst du doano. 11Weisheit es goot aus een Oawgoot, un een Väadeel fa dee, dee de Sonn seenen. 12Dan em Schauten (Schutz) es, wäa Weisheit haft, em Schauten (Schutz), wäa Jelt haft; oba daut Väadeel de Erkjantnis es disa, daut de Weisheit äarem Ieejendeema Läwen jeft.
13Kjikj daut Woakj Gottes aun; dan wäa kaun jlikj moaken, waut hee kromm jemoakt haft? 14Aum jlekjlichen Dach sie gooda Dinj; oba aum Ojjlekjsdach bedenkj: Uk dise aus jane haft Gott jemoakt, doamet de Mensch nich utfinjt, waut no am passieren woat.
15Aulalei ha ekj jeseenen enne Doag miene Eitelkjeit: Doa es een Jerajchta, dee bie siene Jerajchtichkjeit omkjemt, un doa es een Gottloosa, dee bie siene Boosheit siene Doag velenjat. 16Sie nich aul too jerajcht, un wies die nich äwamässich weis: Wuarom west du die vedoawen? 17Sie nich aul too ojjerajcht, un sie kjeen Noa: Wuarom west du stoawen, ea diene Tiet doa es? 18Daut es goot, daut du aun disem faust helst, un uk von janem de Haunt nich trigjtrakjst; dan de Gottesferchtja es jäajen aul däm.
19De Weisheit moakt däm Weisen stoakja aus tieen Machthabende, dee enne Staut sent. 20Dan unjre Menschen es kjeen Jerajchta oppe Ieed, dee Goodet deit un nich sindicht. 21Uk recht dien Hoat nich opp aule Wieed, dee maun räd, doamet du nich dienem Kjnajcht, äwa die fluchen hieescht; 22dan uk väl Mol, dien Hoat weet daut, hast uk du aundre jeflucht.
23Dit aules ha ekj met Weisheit jeprooft. Ekj säd: Ekj well weis woaren; oba see bleef wiet auf von mie. 24Wiet auf es daut, waut es, un deep, deep: Wäa kaun daut errieekjen? 25Ekj dreid mie rom, un mien Hoat jinkj doaropp ut Weisheit un een rechtjet Uadeel too erkjanen un to erfoaren un to sieekjen, un to erkjanen, daut de Gottloosichkjeit Noaheit es, un de Noaheit Wonsenn. 26Un ekj funk, waut betta aus de Doot es: Dee Fru, dee aus een Nat es, un dee äa Hoat eene Schlenj, dee äare Henj Spaunsel sent. Wäa Gott wooljefaulich es, woat ar entranen; oba de Sinda woat derch ar jefangen woaren. 27Kjikj, dit ha ekj jefungen, sajcht de Liera, endäm ekj eent nom aundren doo, om een rechtjet Uadeel too finjen: 28Waut miene Seel emma wada jesocht un ekj nich jefungen ha, es dit: Eenen Maun ut 1000-de ha ekj jefungen, oba eene Fru unja dise aule ha ekj nich jefungen. 29Auleen, kjikj, dit ha ekj jefungen, daut Gott däm Mensch opprechtich jeschaufen haft; oba see ha väl Konst jesocht.
Currently Selected:
Liera 7: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
