لوکا 6

شَبَّتئے رۆچئے اِهتیار

(مَتّا 12‏:1‏–8؛ مَرکاس 12‏:23‏–28)

1یکّ بَرے شَبَّتئے رۆچا ایسّا چه گندمئے ڈگاران گوَزگا اَت. آییئے مُرید گندمئے هۆشگان سِندگ و گۆن وتی دستان مُشَگ و ورگا اَتنت. 2گڑا چه پَریسیان لهتێنا گوَشت: ”چێا اَنچێن کارَ کنێت که شَبَّتئے رۆچا رئوا نه‌اِنت؟“ 3ایسّایا پَسّئو دات: ”زانا، شما نئوانتگ، وهدے داوود و آییئے همراه گُژنَگ بوتنت، گڑا داوودا چے کرت؟ 4آ، هُدائے پاکێن لۆگا شت، هما پاکوَنڈێن نگنی#6‏:4 پاکوَنڈێن نگن اَنچێن نگن اَتنت که مُدام هُداوندئے بارگاها اێر کنگی اَتنت و اے گپّئے نِشانی اَتنت که هُدا وتی مردمانی رۆزی‌رَسان اِنت. زرت و وارتنت که آیانی ورگ تهنا په دینی پێشوایان رئوا اَت. وتی همراهانا هم داتی.“ 5پدا ایسّایا گۆن آیان گوَشت: ”انسانئے چُکّ شَبَّتئے رۆچئے مالک اِنت.“

مُنڈێن مردێئے دْرهبکشی

(مَتّا 12‏:9‏–14؛ مَرکاس 3‏:1‏–6)

6دگه شَبَّتئے رۆچے، ایسّا کَنیسَها شت و مردمانی تالیم دئیگا لگّت. اۆدا یکّ مردے هست‌اَت که راستێن دستی هُشک و مُنڈ اَت. 7شَریَتئے زانۆگر و پَریسی ایسّایا چارگا اَتنت و یکّ نیمۆنێئے شۆهازا اَتنت که اگن اے مردئے دستا شَبّتئے رۆچا دْراه بکنت، گڑا ما آییئے سرا شَبَّتئے رۆچا کار کنگئے بُهتاما#6‏:7 بُهتام، بزان تُهمت. جتَ کنێن. 8ایسّایا آیانی دلئے هال و هبر زانت و گۆن هما مردا که دستی هُشک اَت، گوَشتی: ”پاد آ بۆشت، مردم ترا بگندنت!“ آ مرد پاد آتک و اۆشتات. 9گڑا ایسّایا چه مردمان جُست کرت: ”منا بگوَشێت که شَبَّتئے رۆچا نێکی کنگ رئوا اِنت یا بدی کنگ؟ انسانئے زِندئے رَکّێنگ رئوا اِنت یا تباه کنگ؟“ 10گڑا سجّهێنانی نێمگا چارت و گۆن آ مردا گوَشتی: ”دستا شهار دئے!“ آییا اَنچُش کرت و دستی وشّ و دْراه بوت. 11شَریَتئے زانۆگر و پَریسی سکّ زَهر گپتنت و وت‌مان‌وتا شئور و سَلاهِش کرت که گۆن ایسّایا چے بکنێن.

دوازده کاسِدئے گچێن کنگ

12هما رۆچان ایسّا په دْوا کنگا کۆها شت و سجّهێن شپا هُدائے بارگاها دْوایی کرت. 13وهدے رۆچ بوت، آییا مُرید وتی کِرّا لۆٹاێنتنت و چه آیان دوازده کَس گچێن کرت و وتی کاسِد نامێنتنت. 14آیانی نام اِش اَنت:

شَمون که ایسّایا آییئے نام ”پِتْرُس“#6‏:14 یونانی زبانا، ”پِترا“ سِنگێن کۆه و تَلارا گوَشنت و ”پِتْرُس“ ڈۆکا گوَشنت. کرت،

اَندریاس که شَمونئے برات اَت،

آکوب،

یوهَنّا،

پیلیپُس،

بَرتولوما،

15مَتّا،

توما،

هَلْپیئے چُکّ آکوب،

شَمون که آییئے لکب ”سَرمچار“ اَت،

16آکوبئے چُکّ یَهودا،

و یَهودا اِسْکَریوتی که رَندا ایسّایی دْرۆهت#6‏:16 درۆهگ، بزان همراهداری نکنگ، هلاپا رئوگ. و دژمنانی دستا دات.

نادْراهانی دْرهبکشی

(مَتّا 4‏:23‏–25)

17ایسّا گۆن مُریدان چه کۆها اێر کپت و هموارێن جاگهێا اۆشتات. چه آییئے مُریدان بازێنے اۆدا اَت. چه سرجمێن یَهودیَها، چه اورشَلیما و چه سور و سئیدونئے تئیاب‌گوَرا مردمانی مزنێن رُمبے#6‏:17 رُمب، بزان گرۆه، ٹۆلی. هم آتک. 18اے مردم آتکنت که آییئے هبران گۆش بدارنت و پمێشکا هم که نادْراهی‌اِش دْراه ببنت. هما که جنّان نادراه کرتگ‌اَتنت، آ هم دْراه بوتنت. 19سجّهێن مردمان لۆٹت که ایسّایا دست بجننت، چێا که چه آییا اَنچێن زۆر و توانے در آیگا اَت که سجّهێنی دْراهَ کرتنت.

بهتاوَری و بژن

(مَتّا 5‏:1‏–12)

20ایسّایا وتی مُریدانی نێمگا چارت و گوَشت:

”بَهتاور اێت شما که گَریب اێت، چێا که هُدائے بادشاهی شمئیگ اِنت.

21بَهتاور اێت شما که انّون شدیگ#6‏:21 شُدیگ، بزان گُژنَگ. اێت، چێا که سێرَ بێت.

بَهتاور اێت شما که انّون گرێوان اێت، چێا که کَندانَ بێت.

22بَهتاور اێت شما، وهدے مردم په انسانئے چُکّئیگی چه شما نپرتَ کننت و شمارا چه وتا سِندنت و بےاِزّت کننت و شمئے ناما په بدیَ گرنت.

23آ رۆچا شاتکامی بکنێت و گَلا بال ببێت، چێا که آسمانا شمئے مُزّ باز اِنت. آیانی پت و پیرکان هم گۆن نبیان همے ڈئولا کرتگ.

24بله بَژن و اَپسۆز په شما که سێر و هَزگار اێت، چێا که شمارا آسودگی رَستگ.

25بَژن و اَپسۆز په شما که انّون سێرلاپ اێت، چێا که شدیگَ بێت.

بَژن و اَپسۆز په شما که انّون کَندان اێت، چێا که پُرسیگ و گرێوانَ بێت.

26بَژن و اَپسۆز په شما، وهدے سجّهێن مردم شمارا سَتا دئینت و ساڑاینت، چێا که آیانی پت و پیرکان هم گۆن درۆگێن نبیان همے ڈئولا کرتگ.

مِهر په دُژمنان

(مَتّا 5‏:38‏–48‏؛ 7‏:12)

27او منی گۆش دارۆکان! شمارا گوَشان که وتی دژمنان دۆست بدارێت و گۆن آیان که چه شما نپْرتَ کننت، نێکی بکنێت. 28هما که شمارا بدّواییَ کننت، په آیان برکت بلۆٹێت و هما که شمارا بےاِزّت کننت، په آیان نێکێن دْوا بلۆٹێت. 29اگن کَسے تئیی یکّ گُبّێا#6‏:29 گُبّ، بزان گۆنگ. شَهماتے جنت، وتی دومی گُبّا هم آییئے نێمگا بتَرّێن و اگن کَسے تئیی کباها#6‏:29 کَباه، بزان جُبّه که پَشکئے سربرا گوَرا کننتی. پَچَ گیپت، بلّی تئیی جامگا هم بارت. 30اگن کَسے چه تئو چیزّے لۆٹیت، بدئےای، اگن کَسے تئیی چیزّے ببارت، پدا ملۆٹی. 31گۆن دگران هما ڈئولا بکنێت که شما لۆٹێت که آ گۆن شما بکننت.

32اگن شما تهنا همایان دۆست بدارێت که شمارا دۆستَ دارنت، گڑا شمارا چِه پائدگَ رسیت؟ گُنهکار هم وتی دۆست دارۆکان دۆستَ دارنت. 33اگن شما گۆن همایان نێکی بکنێت که گۆن شما نێکیَ کننت، گڑا چِه پائدگ؟ گُنهکار هم اَنچُشَ کننت. 34اگن شما تهنا همایان وام بدئیێت که اُمێتَ کَشّێت زرتگێن وامان داتَ کننت، گڑا شمارا چِه پائدگَ رسیت؟ گُنهکار هم گُنهکاران په همے اُمێتا وامَ دئینت که پدا سرجمیا بگرنتِش. 35بله شما وتی دژمنان دۆست بدارێت، گۆن آیان نێکی بکنێت، بے اُمێتا وامِش بدئیێت. اے ڈئولا شمارا مزنێن مُزّے رَسیت و شما بُرزێن ارشئے هُدائے چُکَّ بێت، چێا که آ گۆن ناشگر و بدکارێن مردمان هم مهربان اِنت. 36هما ڈئولا که شمئے آسمانی پت رَهمدل اِنت، شما هم رَهمدل ببێت.

ائیب و ایراد مگرێت

37ائیب‌گیری مکنێت و کَسّا اێر مجنێت که شما اێر جنَگ مبێت. کَسّا مئیاریگ مکنێت که مئیاریگ کنگ مبێت. دگران پَهِلّ کنێت و ببَکشێت تانکه پَهِلّ کنگ و بَکشگ ببێت. 38بدئیێت که شمارا دئیگ ببیت. مزنێن کئیل و پئیمانهے پُرّ کنگَ بیت، دَپادَپ کنگَ بیت، مان چِنَگَ بیت، سررێچ کنگَ بیت و شمئے کُٹّا رێچگَ بیت، چێا که گۆن هر کئیلێا بدئیێت، گۆن هما کئیلا شمارا دئیگَ بیت.“

39اے مِسالی هم په آیان آورت: ”کۆرے چِه پئیما دگه کۆرێئے رَهشۆنیا کرتَ کنت؟ هر دوێن کَنڈا نکپنت؟ 40شاگرد چه وتی استادا مسترَ نبیت، بله هما که تالیما کامِلَ بیت، وتی استادئے ڈئولا بیت.

41چێا وتی براتئے چمّئے بوچُّکا#6‏:41 بوچُّک بزان دارئے کسانێن ٹُکّر، پیلّاشک. گندئے، بله وتی چمّئے بُنڈا نگندئے؟ 42وهدے تئو وتی چمّئے بُنڈا نگندئے، چۆن وتی براتا گوَشتَ کنئے: ’منی برات! بیا تئیی چمّئے بوچُّکا درَ کنان‘؟ او دورو و دوپۆستێن مردم! پێسرا وتی چمّئے بُنڈا در کن، رَندا تئیی چمّ پَچَ بنت و وتی براتئے چمّئے بوچُّکا کَشّتَ کنئے.

درچک و درچکئے بَر

(مَتّا 7‏:17‏–20؛ 12‏:32‏–35)

43هچّ شَرّێن درچک هَرابێن بَر و سَمرَ نئیاریت و نه هَرابێن درچک شَرّێن بَر و سَمرَ کاریت. 44هر درچک چه وتی بَرا زانگَ بیت. نه چه ڈَنگران#6‏:44 ڈَنگر، بزان بێتاکێن کُنٹگی درچک و دار. اِنجیر چِنَگَ بیت و نه چه ڈۆلُکا#6‏:44 ڈۆلُک گیابانی کُنٹگی جرّے. انگور. 45شَرّێن مردم وتی دلئے هزانگئے اێر کرتگێن نێکیان چه وتی دپ و زبانا درَ کنت و سِلّێن مردم وتی دلئے اَمبارئے اێر کرتگێن گَندگیان چه وتی دپ و زبانا رێچیت. چێا که هرچے که دلا بیت، چه دپا هما هبر درَ کئیت.

ایمان و امَل

(مَتّا 7‏:24‏–27)

46وهدے شما منی هبرانی سرا اَملَ نکنێت، گڑا چێا منا ’هُداوند، هُداوندَ‘ گوَشێت؟ 47آ کَس که منی کرّا کئیت و منی هبران گۆشَ داریت و آیانی سرا اَملَ کنت، من شمارا پێشَ داران که آ کئیی پئیما اِنت. 48آ هما بان‌بَندئے#6‏:48 بان‌بَند هما اِنت که لۆگئے بندگا زانتکار اِنت. ڈئولا اِنت که په لۆگئے بندگا چَری‌ای#6‏:48 چَری، بزان چَر، نالی، چُلّ، لۆگئے بُنردئے کَنڈ. جُهل بُرّت و بُنرِدی#6‏:48 بُنرِد، بزان لۆگ یا دیوالێئے ائولی و جُهلترێن رِد. مُهرێن کۆهێئے سرا اێر کرت. وهدے هار و هێرۆپ آتک، هارا گۆن لۆگا ڈیکّ وارت بله لۆگی سُرێنت نکرت، چێا که مُهر و مُهکم بندگ بوتگ‌اَت. 49بله کَسے که منی هبران گۆشَ داریت و آیانی سرا اَمَلَ نکنت، هما مردمئے پئیما اِنت که لۆگی بے بُنرِدا بست. وهدے هار و هێرۆپ آتک، هارا گۆن لۆگا ڈیکّ وارت، لۆگ کپت و پهک تباه بوت.“

Currently Selected:

لوکا 6: HPKB

Highlight

Copy

Compare