Enzimäine Moisein kirju 29
29
Juakoi da Rahil՚ vastavutah
1Juakoi lähti ielleh matkuamah kohti päivännouzupuolen rahvahii [arameilazen Vafuilan poijan Lavanan luo, kudai oli Juakoin da Isuavan muaman Revekkan velli]. 2Sinne tulduu häi nägi pellol kaivon, a kaivon rinnal kolme lammaskarjua virumas. Sit kaivos juotettih lambahii. Kaivon suul oli suuri kivi. 3Vaste sit, gu kai paimoit tuodih sinne omat lammasjoukot, kivi vieretettih bokkah i kai lambahat da kozat juotettih. Sit pandih uvvessah kivi omale sijale, kaivon suule. 4Juakoi kyzyi paimoloil: «Kuspäibo työ oletto, vellet?» Hyö vastattih: «Harranaspäi.» 5Sit Juakoi kyzyi: «Tunnettogo Lavanan, Nahoran poijan?» Hyö vastattih: «Tunnemmo.» 6«Kuibo häi eläy?» kyzyi Juakoi. «Hyvin», vastattih hänele. «Kačo, tuas tulou lambahienke Rahil՚, hänen tytär.» 7Juakoi sanoi: «On räkki keskipäivy, vie on aigu kerätä lambahii. Juottakkua niidy da ajakkua peldoh syömäh.» 8Paimoit vastattih: «Ei, sidä myö emmo voi ruadua, kuni kaikkien lambahat ei kerävytä tänne, vaste sit kivi vieretetäh kaivon suul. Vaste sit voimmo juottua omat lambahat.»
9Häi vie pagizi heijänke, konzu tuli Rahil՚, [Lavanan tytär,] oman tuatan lambahien da kozienke, sikse gu häi paimendi [oman tuatan lammaskarjua]. 10Konzu Juakoi nägi Rahilin, oman muaman vellen tyttären, da lambahat, häi tuli kaivon rinnale, vieretti kiven da juotti hänen lambahat. 11Sit Juakoi andoi Rahilile suudu da rubei iäneh itkemäh. 12Häi saneli Rahilile sen, gu häi on hänen tuatan roduu, Revekkan poigu. Rahil՚ juoksi sanelemah sidä omale tuatale. 13Gu Lavan kuuli sizären poijan tulendas, häi juoksi gost՚ale vastah, sebäi händy, andoi suudu da otti omah kodih. Juakoi saneli hänele ičes, 14i sit Lavan sanoi: «Sinä tovel olet minun luu dai liha!»
Juakoi sluužiu Lavanale gu suaja Rahilii
Meni kuu, gu Juakoi tuli elämäh Lavanan luo, 15i Lavan sanoi hänele: «Ethäi sinä ilmai rubie sluužimah minule, vai sikse gu olet omahine? Sano, mittuman palkan tahtot.» 16Lavanal oli kaksi tytärdy, vahnembi Liija da nuorembi Rahil՚. 17Liijal oldih pahat silmät, a Rahil՚ oli čoma rožale dai rungale. 18Juakoi rubei suvaiččemah Rahilii, häi sanoi Lavanale: «Minä rubien ruadamah sinule seiččie vuottu, gu andanet minule sinun nuoremban tyttären Rahilin.» 19Lavan sanoi: «Parembi andua sinule migu kelle vierahale. Jiä minunke elämäh.» 20Muga Juakoi ruadoi hänele seiččie vuottu gu suaja Rahilii, i net vuvvet oldih hänele gu päivät, muga häi suvaičči Rahilii.
21Sit Juakoi sanoi Lavanale: «Kus on minun mučoi? Ruadoaigu täytyi, minä tahton suaja hänen.» 22Lavan kučui kaikkii sen kohtan eläjii da luadii piirun. 23Ehtäl Lavan otti oman tyttären Liijan da toi hänen luo, i Juakoi magai hänenke. 24Liijan käskyläisnaizekse häi andoi oman orjan Zelfan.
25Tuli huondes, i Juakoi nägi, gu hänenke on Liija. «Midä sinä luajiit minule?» sanoi Juakoi Lavanale. «Engo Rahilis minä ruadanuh sinule? Mikse muanitit minuu?» 26Lavan vastai hänele: «Meile tiä nenga ei sua ruadua, nuorembua tytärdy ei sua andua miehele enne vahnembua. 27Lope tämä svuad՚bunedäli vahnembanke, sit annammo nuorembangi, a sinä hänes rubiet ruadamah minule vie seiččie vuottu.» 28Juakoi kuuli hänen sanan. Konzu svuad՚bunedäli loppih, Lavan andoi hänele mučoikse nuorembangi tyttären Rahilin, 29a käskyläisnaizekse hänele andoi oman orjan Vallan. 30Juakoi magai Rahilinke, i Rahil՚ oli hänele armahembi migu Liija. Muga Juakoi ruadoi Lavanal vie seiččie vuottu.
Juakoin poijat
31Ižändy [Jumal] nägi, kui Juakoi ei suvainnuh Liijua, Häi andoi Liijale ozan suaja lastu, a Rahil՚ jäi lapsettomakse. 32Liija kohtustui, sai Juakoile poijan da andoi hänele nimen Ruvim#29:32 Nimi Ruvim mustoittau sanondua «häi nägi minun kurjuon»., sikse gu «Ižändy nägi minun kurjuon [da andoi minule poijan]», sanoi Liija. «Nygöi ukko rubieu suvaiččemah minuu.» 33Sit häi myöstin kohtustui i sai [Juakoile toizen] poijan da sanoi: «Kuuli Ižändy, gu minuu ei suvaija, da andoi minule vie poijan.» Häi andoi poijale nimen Simeon#29:33 Nimi Simeon mustoittau sanondua «häi kuuli».. 34Sit häi myös kohtustui i sai poijan. «Nygöi se ukko tartuu minuh, gu minä sain hänele kolme poigua», sanoi Liija i pani poijale nimen Leevii (häi tartuu). 35Häi kohtustui vie kerran i myös sai poijan. «Nygöi minä rubien ylendämäh Ižändiä!» Sikse häi andoi poijale nimen Juudu#29:35 Juudu mustoittau sanondua «minä ylendän».. Sit häi heitti lapsensuandan.
ទើបបានជ្រើសរើសហើយ៖
Enzimäine Moisein kirju 29: LIVVI
គំនូសចំណាំ
ចែករំលែក
ចម្លង
ចង់ឱ្យគំនូសពណ៌ដែលបានរក្សាទុករបស់អ្នក មាននៅលើគ្រប់ឧបករណ៍ទាំងអស់មែនទេ? ចុះឈ្មោះប្រើ ឬចុះឈ្មោះចូល
(c) Biblienkiännändyinstituuttu, Helsinki 2003