مزامیر 147

147
او دلشکستگان را شفا می‌بخشد
1هللویاه،
زیرا خدای ما را سراییدن
نیکو است و دلپسند،
و سپاس خواندن شایسته است!
2خداوند اورشلیم را بنا می کند
و پراکندگان اسرائیل را جمع می‌نماید.
3شکسته دلان را شفا می‌دهد
و جراحت‌های ایشان را می‌بندد.
4شماره ستارگان را می‌شمارد
و تمامی آنها را به نام می‌خواند.
5خداوند ما بزرگ است
و قوّت او عظیم و حکمت وی بی‌انتها.
6خداوند مسکینان را برمی‌افرازد
و شریران را به زمین می‌اندازد.
7خداوند را با تشکر بسرایید.
خدای ما را با بربط سرود بخوانید.
8که آسمان‌ها را با ابرها می‌پوشاند
و باران را برای زمین مهیا می‌نماید
و گیاه را بر کوه‌ها می‌رویاند.
9که چارپایان را آذوقه می‌دهد
و زاغچه‌ها را که او را می خوانند.
10در قوت اسب رغبت ندارد،
و از ساقهای انسان خشنود نمی‌باشد.
11رضامندی خداوند از ترسندگان وی است
و از آنانی که به رحمت او امیدوارند.
12‌ای اورشلیم، خداوند را سپاس بخوان.
ای صهیون، خدای خود را حمد بگو.
13زیرا که پشت‌بندهای دروازه‌هایت را استوار کرده
و فرزندانت را در درونت مبارک فرموده است.
14که حدود تو را امنیت می‌دهد
و تو را از مغز گندم سیر می‌گرداند.
15که کلام خود را بر زمین فرستاده است
و سخن او به زودی هر‌ چه تمامتر می‌دود.
16که برف را مثل پشم می‌باراند،
و ژاله را مثل خاکستر می‌پاشد.
17که تگرگ خود را در قطعه‌ها می‌اندازد؛
و کیست که پیش سرمای او تواند ایستاد؟
18کلام خود را می‌فرستد
و آنها را می‌گدازد.
باد خویش را می‌وزاند،
پس آبها جاری می‌شود.
19کلام خود را به یعقوب بیان کرده،
و مقررات و داوری‌های خویش را به اسرائیل.
20با هیچ قومی چنین نکرده است
و داوری‌های او را ندانسته‌اند. هللویاه!

اکنون انتخاب شده:

مزامیر 147: RCPV

های‌لایت

کپی

مقایسه

به اشتراک گذاشتن

None

می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید