مزامیر 146

146
بر امیران توکّل مکنید
1هللویاه!
ای جان من، خداوند را تسبیح بخوان!
2تا زنده هستم،
خداوند را حمد خواهم گفت.
مادامی که وجود دارم،
خدای خود را خواهم سرایید.
3بر امیران توکّل مکنید
و نه بر پسر آدم که نزد او کمکی نیست.
4روح او بیرون می‌رود،
و او به خاک خود برمی‌گردد
و در همان روز فکرهایش نابود می‌شود.
5خوشا به حال آنکه خدای یعقوب مددکار اوست،
که امیدش بر یَهوْه خدای اوست؛
6که آسمان و زمین را آفرید
و دریا و آنچه را که در آنهاست؛
که راستی را نگاه دارد تا به ابد؛
7که مظلومان را دادرسی می‌کند؛
و گرسنگان را نان می‌بخشد.
خداوند اسیران را آزاد می‌سازد.
8خداوند چشمان کوران را باز می‌کند.
خداوند خم شدگان را برمی‌افرازد.
خداوند عادلان را دوست می‌دارد.
9خداوند غریبان را محافظت می‌کند
و یتیمان و بیوه‌زنان را پایدار می‌نماید.
لیکن طریق شریران را کج می‌سازد.
10خداوند سلطنت خواهد کرد تا به ابد
و خدای تو، ‌ای صهیون،
پشت بر پشت. هللویاه!

اکنون انتخاب شده:

مزامیر 146: RCPV

های‌لایت

کپی

مقایسه

به اشتراک گذاشتن

None

می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید