رومیُون 4
4
صالح به حساب هُندِن اِبرائیم
1پَ دربارۀ اُنچه که اِبرائیم پیغُمبَر گیرش هُند، چه اِتونیم بِگِیم؟ همو اِبرائیم که طِبکِ جسم، جَدمُن، 2چونکه اگه اِبرائیم وا اعمال، صالح به حساب شَهُند، چیزی ایشَستَه که بهش فخر بُکنت ولی نه در محضر خدا. 3به چه که کتاب تورات چه اَگِت؟ «اِبرائیم به خدا ایمُن ایوا و ایی باعث بو که اُ صالح به حساب بیاد.»
4حالا کسی که کار اَکُنت، دستمزدی حَکِشِن، هدیه وا حساب نِتا. 5اُ که کاری ناکُن، بلکه به خدایی توکل ایشَه که بِی بیدینُ صالح به حساب اَتارِه، ایمُنِش وازش صالحی به حساب اَتا. 6همطو که داوود پادشاه اَم اَ متبارک بودِن کسی گَپ اَزَنت که خدا به اُ بدون در نظر گِفتِن اعمالْ صالح به حساب اَتارِه، و اَگِت:
7«خوش به حال اُشُ که کاروی بدشُ بخشیده بو
و گناهُشُ پوشونده بو.
8خوش به حال اُ که خداوند گناهِش وازش به حساب نیاره.»
9ایی خوش به حال، فَکَه بِی سُنَّت بودَه ئُون یعنی یهودیونِن یا بِی سُنَّت نبوده ئُون یعنی غیر یهودیُن هم هَن؟ به چه که اَگِیم که ایمُن بِی اِبرائیم صالحی به حساب هُند. 10پَ ایی توو چه وضعی بِی اُ به حساب هُند؟ کَبل اَ ایکه سُنَّت بَشِت یا بعدی؟ بعد اَ سُنَّت بودِنی نَهَه، بلکه کَبلشَه. 11اِبرائیم نِشُنۀ سُنَّتُ ایگِه تا مُهری بَشِت به اُ صالح بودِنی که، کَبل اَ سُنَّت بودِن، اَ راه ایمُن ایشَستَه. هدف اییَ که خدا به اُ بَپ همۀ کسونی بُکنت که بدون سُنَّت بودِن، ایمُن اَتارِن، تا ایطوکا اُشُ هم صالح به حساب بیان. 12و تا به اِبرائیم بَپ همه سُنَّت بودَه ئُون بُکنت، یعنی بَپ اُشُویی که نه فَکَه سُنَّت بودَن، بلکه توو راه ایمُن اَم کَدم اَنوسِن، همو راهی که بَپمُ اِبرائیم هم کَبل اَ ایکه سُنَّت بُبوت توو اُ راه کَدم شَسِی.
13به چه که اَ راه شریعت نَهَستَه که به اِبرائیم و نسل اُ وعده داده بو که میراث بَر دنیا اَبِن، بلکه اَ راه صالحیَه که طِبکِ ایمُنِن. 14چونکه اگه اُشُ که طرفدار شریعتَن، میراث بَر بَشِن، ایمُن باطل اِبو و وعده پوچ اِبو. 15به چه که شریعت، خشم خدائو اَتارِه؛ ولی جائی که شریعت نین، زیر پا ناهادِن شریعت هم نین.
16به هِمی خاطرِن که وعده، تَگّه اَش به ایمُنِن، تا ایی وعده طِبکِ فیض بَشِت و یه ضمانتی بَشِت بِی تَمُن نسل اِبرائیم، یعنی نه فَکَه بِی طرفداروی شریعت، بلکه بِی کسونی اَم که توو ایمُنِ اِبرائیم همباشَن، همو اِبرائیمی که بَپ همه مون. 17همطو که توو تورات نوشته بودِن: «به تو بَپ ملتوی زیادی اُمکِردِن.» توو محضر خدام همیطوِن، همو خدایی که اِبرائیم به اُ ایمُن ایوارد، اُ خدایی که به مُردَئُن زنده اَکُنت و به چیزُیی که نَهَن هَستی اَدِت.
18توو جائی که هیچ امیدی نَهَستَه، اِبرائیم وا امید ایمُن ایوا که بایه بَپ ملتوی زیادی بَشِت، همطو که به اُ گُفتَه بودَه که «نسل تو ایطو اِبو.» 19اِبرائیم موکعی که به بدن خو که مثه یه بدن مُرده هَستَه نگاه ایکه، توو ایمُن لَهوِز نِبو، به چه که تقریباً صد سالِشَه، یا وختی که به رحم مُردِهٔ سارا نگاه ایکه. 20اِبرائیم وا بیایمُنی کِردِن به وعدۀ خدا شک اینَکِه، بلکه توو ایمُنِش کِوی بو و به خدا جلال ایدا. 21اُ اطمینُن کامل ایشَستَه که خدا اِتونت به وعده خو وفا بُکنت. 22به هِمی خاطرِن که ایمُن اُ، «باعث بو که اُ صالح به حساب بیاد.» 23ولی ایی گَپِ «بِی اُ به حساب هُند»، فَکَه واخاطر اُ نوشته نِبو 24بلکه واخاطر ما هم نوشته بو. بِی مائَم به حساب اَتات، به مایی که به اُ که خداوندمُ عیسائو اَ مُردَه ئُون زنده ایکه، ایمُن مُهَه 25همو عیسایی که واخاطر خطائُوی ما تسلیم بو و واخاطر صالح به حساب هُندِنِ ما، زنده بو.
اکنون انتخاب شده:
رومیُون 4: PES
هایلایت
به اشتراک گذاشتن
مقایسه
کپی
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
©️2024 Korpu Company