Psalm 44
44
XLIV Psalm.
1Lé’r ccluasuibh chualaidh sinn a Dhé.
Ar sinnsear chuir a ccéill;
Na gnicmhartha do rinneadh leat,
A naimsir fhada ccéin.
2Led’ laimh mar theilg tu ’mach na slóigh
A’s iadsan chur na náit;
Mar rinnis air na cineadh claóidh,
Acht dhoibhsean thugaigh sáith.
3Oir seilbh na tíre ni bhfuaradar,
Le na gcloidheamh ro ghlainn;
Ni mo rine a ngárda féin,
A saoradh fos ó ghoin.
Ach do laimh dheas thug dhoibh an buaidh,
Do rígh ta neartmhar tréun;
A’s solus glan do ghnuis ó chiann,
Go ttug tu dhoibhsean aónt’;
4Oir is tusa féin Dhia na bhfeart,
Mo Thighearna a’s mo Rígh;
Furtacht do Iacob orduigh uait,
A’s fuasguilt arr gan díth.
5’S an tríd do neartsa leagfair sios,
Na huile is namhuid duinn;
Tríd’ h’ainmsí saltoram fuinn,
An drong a eirghios chú’in.
6Oir as mo bhogha ni dhéanfad dóigh,
Ni furtacht dhamh mo lann;
7Acht ’s tusa náirigh lucht ar bhfuath,
O’r naimhdibh shaorais sinn.
8Air feadh an laé is ann ar nDia,
A ghnidh sinn uaill a’s glóir;
As t’ainmse fós air feadh gach dinn,
Ard‐mholfuidh sinn go mór.
9Acht rinn tu ’nois ár tteilgion dhiot,
A’s náirigh tusa sinn;
A’s ’mach lé’r sluaghtuibh ’slé’r mbuidhin,
Ni bhfuil tu fein dul linn.
10A dteitheadh chuir tu sinn air ais,
Ó’n namhuid ghéur ’s an ccath;
A’s lucht ar miorúin ’taid dhoibh féin,
Ag deanamh créich a’s sgáth.
11Mar mhinealaigh thug sin mar bhiadh.
’Measg gheintibh scaoileas sinn;
12’Reic tu do phobál féin gan ní,
’S nior mheud’ios luach da ccinn.
13Do rinnis scanuil dhinn go truagh,
D’ár ccómharsanuibh go léir;
Ball‐maguidh da bhfuil fa ccuárt,
A’s ball‐fanuid mar an cceadn’.
14A measg na gcineadhach air fad,
Sean‐fhocal rinnis dhinn;
’S measg an phobuil an ’sgach áit,
M’ár adhbhar crathadh cinn.
15Ta m’amhgar a’s mo mhasladh ghéur,
A’m’ fhiaghnuise féin do ghnath;
Rinn náire ’s lasadh fós mo ghruaidh,
M’folach go truadh gach la.
16Se sin mo chor’ ttaobh ghuth an fhir,
A cháineas me go holc;
’S a spreagas me, ttaob a namháid,
’S an dioghaltuigh ’sa locht.
17Sud uile ge do tháinic ornn,
Nior dhearmuid sinne thu;
Nior rinneamar bréug no briseadh claon,
’Naghuidh do chunnruidh dhlúith.
18Nior thaobh ar naigne uatsa a riamh,
Ni chuaigh ar ccroidhe air ccúl;
Ód’ shlighe fós, nior chlaon ar ccos,
’S nír chuaidh air seachran siú’l.
19A’s gidh gur bhruigh tu sinn go mion,
A nionuid dhraguin sios;
A’s gidh gur fholuigh tusa sinn,
Le sgáile an bháis arís.
20Ma se gur léig sinn as ar ccuimh’n,
Ainm uasal ard ar nDé;
No go hiomhaigh coimhthigheac bhreig,
Ar lamh gur shín sinn réidh.
21Nach spionfuigh Dia so fein amach,
Oir aige ta sáirfhios;
Air dhiomháreacht a chroidhe a stigh,
Gach cor a ta’n a’s cleis.
22Oir air do shonsa mharbhuighthear sinn,
Air feadh an lae go léir;
Mar chaoire ta sin air ar meas,
Chum cosgartha go géur.
23Mosguil cred fa na gcodlan tu,
Dhia eirigh as do shuan;
Go brath na teilgse sinne amach,
Na triall sa fada uainn.
24Creud as fár fholuigh tu do ghnúis,
Creud as fár dhearmuid tu;
Ar namhgar a’s ár négean mór,
Ag iathadh or’nn go dluth.
25Oir chrom ár nanam sios do’n uir,
Ar mbruinn re talamh theann;
26Ad thrócáre eirigh cuidigh linn,
A’s furtuigh ornn san am.
اکنون انتخاب شده:
Psalm 44: PSA1836
هایلایت
کپی
مقایسه
به اشتراک گذاشتن
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
A Londain: ar na chur na gclo re Richard Watts, 1836