مزامیر 11:78-25

آنها معجزات و کارهای خدا را فراموش کردند. كارهایی را که خدا در برابر چشمان نیاکانشان در سرزمین مصر و دیار صوعن انجام داد. خدا دریا را شکافت و آبها را مانند دیوار نگه ‌داشت و آنها را از میان آن گذرانید. هنگام روز آنها را به وسیلهٔ ابر، و تمام شب با نور آتش هدایت می‌کرد. در بیابان، صخره‌ها را شکافت و از اعماق زمین، به آنها آب فراوان داد. او از صخره، چشمه به وجود آورد و آب را مانند رودخانه جاری ساخت. ولی ایشان باز نسبت به خدای متعال، گناه ورزیدند و در بیابان از او سرپیچی کردند. در دلهای خود، خدا را امتحان کردند و از او غذایی مطابق میل خودشان خواستند. علیه خدا حرف می‌زدند و می‌گفتند: «آیا خدا می‌تواند در این بیابان برای ما خوراک تهیّه کند؟ درست است که او توانست صخره را بزند و رود جاری شود، آیا می‌تواند برای ما نان و گوشت نیز فراهم کند؟» وقتی خداوند شکایت آنها را شنید، بسیار خشمگین شد و آتش غضب او بر بنی‌اسرائیل شعله‌ور گردید، زیرا آنها به خدا ایمان نداشتند و باور نمی‌کردند که او آنها را نجات خواهد داد. ولی خداوند به آسمان فرمان داد و درهای آسمان گشوده شدند و غلّهٔ آسمانی یعنی مَنّا را بر ایشان بارانید تا بخورند. بنابراین آنها غذای فرشتگان را خوردند و خدا آذوقهٔ فراوان به آنان عطا فرمود.