مزمور 11:78-25 - Compare All Versions

به اشتراک گذاشتن

واعمال و عجایب او را فراموش کردند که آنها رابدیشان ظاهر کرده بود، و در نظر پدران ایشان اعمال عجیب کرده بود، در زمین مصر و در دیارصوعن. دریا را منشق ساخته، ایشان را عبورداد و آبها را مثل توده برپا نمود. و ایشان را درروز به ابر راهنمایی کرد و تمامی شب به نورآتش. در صحرا صخرهها را بشکافت و ایشان را گویا از لجه های عظیم نوشانید. پس سیلها رااز صخره بیرون آورد و آب را مثل نهرها جاری ساخت. و بار دیگر بر او گناه ورزیدند و برحضرت اعلی در صحرا فتنه انگیختند، و دردلهای خود خدا را امتحان کردند، چونکه برای شهوات خود غذا خواستند. و برضد خداتکلم کرده، گفتند: «آیا خدا میتواند در صحراسفرهای حاضر کند؟ اینک صخره را زد و آبهاروان شد و وادیها جاری گشت. آیا میتواند نان رانیز بدهد. و گوشت را برای قوم خود حاضرسازد؟» پس خدا این را شنیده، غضبناک شد و آتش در یعقوب افروخته گشت و خشم بر اسرائیل مشتعل گردید. زیرا به خدا ایمان نیاوردند و به نجات او اعتماد ننمودند. پس ابرها را از بالاامر فرمود و درهای آسمان را گشود و من را برایشان بارانید تا بخورند و غله آسمان را بدیشان بخشید. مردمان، نان زورآوران را خوردند وآذوقهای برای ایشان فرستاد تا سیر شوند.

کارها و معجزات او را که برای ایشان و نیاکانشان در مصر انجام داده بود، فراموش کردند، کارهای شگفت‌انگیزی که برای نیاکانشان در دشت صوعن در سرزمین مصر انجام داده بود. خدا دریای سرخ را شکافت و آبها را مانند دیوار بر پا نگه داشت تا ایشان از آن عبور کنند. بنی‌اسرائیل را در روز به‌وسیلۀ ستون ابر راهنمایی می‌کرد و در شب توسط روشنایی آتش! در بیابان صخره‌ها را شکافت و برای آنها آب فراهم آورد. بله، از صخره چشمه‌های آب جاری ساخت! ولی با وجود این، ایشان بار دیگر نسبت به خدای متعال گناه ورزیدند و در صحرا از فرمان او سر پیچیدند. آنها خدا را امتحان کردند و از او خوراک خواستند. حتی بر ضد خدا حرف زدند و گفتند: «آیا خدا می‌تواند در این بیابان برای ما خوراک تهیه کند؟ درست است که او از صخره آب بیرون آورد و بر زمین جاری ساخت، ولی آیا می‌تواند نان و گوشت را نیز برای قوم خود فراهم کند؟» خداوند چون این را شنید غضبناک شد و آتش خشم او علیه اسرائیل شعله‌ور گردید، زیرا آنها ایمان نداشتند که خدا قادر است احتیاج آنها را برآورد. با وجود این، خدا درهای آسمان را گشود و نان آسمانی را برای ایشان بارانید تا بخورند و سیر شوند. بله، آنها خوراک فرشتگان را خوردند و تا آنجا که می‌توانستند بخورند خدا به ایشان عطا فرمود.

آنها معجزات و کارهای خدا را فراموش کردند. كارهایی را که خدا در برابر چشمان نیاکانشان در سرزمین مصر و دیار صوعن انجام داد. خدا دریا را شکافت و آبها را مانند دیوار نگه ‌داشت و آنها را از میان آن گذرانید. هنگام روز آنها را به وسیلهٔ ابر، و تمام شب با نور آتش هدایت می‌کرد. در بیابان، صخره‌ها را شکافت و از اعماق زمین، به آنها آب فراوان داد. او از صخره، چشمه به وجود آورد و آب را مانند رودخانه جاری ساخت. ولی ایشان باز نسبت به خدای متعال، گناه ورزیدند و در بیابان از او سرپیچی کردند. در دلهای خود، خدا را امتحان کردند و از او غذایی مطابق میل خودشان خواستند. علیه خدا حرف می‌زدند و می‌گفتند: «آیا خدا می‌تواند در این بیابان برای ما خوراک تهیّه کند؟ درست است که او توانست صخره را بزند و رود جاری شود، آیا می‌تواند برای ما نان و گوشت نیز فراهم کند؟» وقتی خداوند شکایت آنها را شنید، بسیار خشمگین شد و آتش غضب او بر بنی‌اسرائیل شعله‌ور گردید، زیرا آنها به خدا ایمان نداشتند و باور نمی‌کردند که او آنها را نجات خواهد داد. ولی خداوند به آسمان فرمان داد و درهای آسمان گشوده شدند و غلّهٔ آسمانی یعنی مَنّا را بر ایشان بارانید تا بخورند. بنابراین آنها غذای فرشتگان را خوردند و خدا آذوقهٔ فراوان به آنان عطا فرمود.

کار‌های او را فراموش کردند، عجایبی را که بدیشان نمایانده بود. در برابر چشم پدرانشان کارهای شگفت کرده بود، در سرزمین مصر، در دیار صوعَن؛ دریا را بشکافت و ایشان را از میان آن گذرانید؛ و آبها را چون پشته بر پا داشت. در روز ایشان را به ابر هدایت فرمود، و تمام شب، به نورِ آتش. در بیابان صخره‌ها را بشکافت و ایشان را گویی از ژرفاها به فراوانی نوشانید؛ از دلِ تخته‌سنگ چشمه‌ها بیرون آورد و آب را چون نهرها جاری ساخت. اما ایشان باز هم بیشتر به او گناه ورزیدند، و در بیابان بر آن متعال شوریدند! با مطالبۀ خوراکی که در هوس آن بودند خدا را در دلهای خویش آزمودند. بر ضد خدا به سخن آمده، گفتند: «آیا خدا قادر است در بیابان سفره‌ای بگسترد؟ هان صخره را زد، و آب فوران کرد و سیلابها جاری شد. اما آیا نان نیز توانَد داد؟ یا گوشت برای قوم خود مهیا تواند کرد؟» پس چون خداوند این را شنید، به‌غایت خشمگین شد؛ آتشی بر یعقوب افروخته گشت، و خشم او بر اسرائیل مشتعل گردید. زیرا به خدا ایمان نداشتند، و بر نجات وی اعتماد نکردند. با این حال، افلاک برین را فرمان داد و درهای آسمان را بگشود؛ بر آنها ’مَنّا‘ بارانید تا بخورند، و غلّۀ آسمانی بدیشان عطا فرمود. آدمیان نان فرشتگان را خوردند؛ و برایشان آذوقه فرستاد تا سیر شدند.