آیات محبوب کتاب مقدس از I Ttessalonicanaċ 5

به اشتراک گذاشتن

Bíoḋ gáirdeaċas oruiḃ do ṡíor. Bíġiḋ ag úrnuiġe gan sgur. Beiríḋ buiḋeaċas sna huile neiṫiḃ: óir a sí sin toil Dé a Níosa Críosd ḃur dtáoḃsa.

Agus go ndéarna Día na sioṫċána féin náomṫa siḃ go hiomlan; agus go gcoiṁéudṫar ḃur spiorad agus ḃur nanam agus ḃur gcorp go huiliġe ó ċiontuiḃ go teaċd ar Dtíġearna Iósa Críósd. As díleas an tí do ġoir siḃ, noċ fós do ḋéunas sin.

Tuguiḋ aire riḃ náċ déun éinneaċ olc a naġuiḋ uilc ar biṫ; aċd leanuiḋ an ṁaiṫ do ġnáṫ, da ḃur dtáoḃ féin, agus do ṫáoḃ na nuile ḋaóineaḋ.

Uime sin teaguisgiḋ a ċéile, agus follamnuiġiḋ a ċéile, aṁuil do ní siḃ mar an gcéudna.

Agus guiḋemid siḃ, a ḋearḃráiṫre, teagusgaiḋ ná daóine míríaġalta, tugaiḋ furtaċd don lagċroíḋeaċ, iomċraiḋ ris a nanḃfann, biġiḋ foiġideaċ ris a nuile ḋuine.

Oír ní ċum feirge dórduiġ Día sinn, aċd ċum an tslánaiġṫe do ġnoḋuġaḋ tré ar Dtiġearna Iósa Críosd

As clan na soillse siḃ uile, agus clan an laói: ní clan do noiḋċe, ná don dorċadas sinn.