آیات محبوب کتاب مقدس از I Ttessalonicanaċ 4

به اشتراک گذاشتن

Na ḋíaiġ sin inne ḟúigfiġear béon, fuáidéoċar súas sinn ma ráon ríusan sna néulluiḃ, ċum teagṁála don Tíġearna sa naíeur: agus mar sin bíam go síorruiḋe a ḃfoċair an Tíġearna.

Oír tiucfuiḋ an Tíġearna féin a núas ó neaṁ maile ré gáir, ré gúṫ a narċaingil, agus re sdoc Dé: agus eireóċuid na mairḃ a Gcríosd ar tús

Oír a sí so toil Dé, siḃse do ḃeiṫ náomṫa, ionnus go seaċnoċaḋ siḃ sdríopaċus: Agus fios do ḃeiṫ ag gaċ áon aguiḃ ar a ṡoiṫeaċ féin do ċongṁáil a náomṫaċd agus a nonóir

Oír má ċréidmíd go ḃfuáir Iósa bás agus gur eidéirġe sé, as aṁluiḋ sin fós ḃéuras Día an drung ċodlus a Níosa ma ráon is.

Agus ḃur ndiṫċioll do ḋéunaṁ ré ḃeiṫ ciúin, agus re ḃur ngnoṫuiġiḃ féin do ḋéunaṁ, agus ré sáoṫruġaḋ ḋíḃ ré ḃur láṁuiḃ féin, do réir na naiṫeantaḋ ṫugamairne ḋíḃ

Oír ní ċum neaṁġloine do ġoir Día sinn, aċd ċum náoṁṫaċda.