آیات محبوب کتاب مقدس از رومیوں 11

به اشتراک گذاشتن

کیوں جو ساریاں چیزاں اُوندی طرفوں، اُوندے وسیلے نال تے اُوندے کیتے ہِن۔ اُوندی تمجید ہمیشاں تئیں تھیندی راہوے۔ آمین۔

واہ! خُدا دی دولت، اُوندی حِکمت تے اُوندا علم بہُوں گہرا ہے! اُوندے فیصلے سمجھ کنُوں اصلُوں باہر ہِن، تے اُوندیاں راہاں کوݨ گولھ سگدے!

”رب دی سوچ کُوں کوݨ جاݨ سگدے؟ یا کوݨ اُوندا صلاح کار بنڑ سگدے؟

اِیں طرحاں اِیں زمانے ءچ وی فضل نال چُنڑے ہوئے کُجھ باقی ہِن۔ تے جے فضل کنُوں چُنڑے گئے ہِن تاں وَل اعمال کنُوں نئیں، نہ تاں فضل، فضل نہ راہندا۔

بے شک کُجھ لڑیاں کپ ڈِتیاں گئیاں، تے تُوں جنگلی زیتون ہوندے ہوئے اُنہاں دی جاہ پیوند تھی گِیا، تے زیتون دے درخت دی جڑھ دے روغن ءچ حصہ دار تھی گِیا۔ پر تُوں اُنہاں تروٹیاں لڑیاں دے مُقابلہ ءچ فخر نہ کر۔ جے فخر کریں تاں یاد رکھ جو تُوں جڑھ کُوں نئیں بلکہ جڑھ تیکُوں سنبھالی کھڑی ہے۔