Psalmen 78

Gott sien Haundlen met sien Volkj

1Unjarecht von Asaf. Oo mien Volkj, horcht waut ekj junt to lieren hab! Horcht no de Wieed, dee ekj räd! 2Ekj woa derch Jlikjnisen räden un woa met vetalen verendach komen, waut see en oole Tieden derch de Bloom jerät haben, #Mat 13,35 3waut wie jehieet haben un weeten, un waut onse Vodasch ons vetalt haben. #(3 un 4) 2Mo 13,14; 5Mo 4,9-10 4Wie woaren dee nich jeheem hoolen fa onse Kjinja; wie woaren dän daut vetalen, dee noch nohäa komen, von dän Harn siene harliche Wundawoakjen, aules waut hee deed, siene jewaultje Macht to bewiesen.

5Hee jeef Israel een Jesaz un stald en Jakob een Zeichnis faust un befool an äare Kjinja, daut to lieren, 6soo daut komende Jennerazionen daut uk weeten wudd, un daut soogoa dee, dee noch wudden jebuaren woaren, daut dan uk äare Kjinja sajen wudden. 7Dan wudden dee uk aula äa vetruen en Gott saten un siene Woakjen nich vejäten, un wudden siene Jebooten hoolen. 8Dee wudden nich soo stieekoppich un jäajenaun sennen aus äare Vodasch, dee em Hoat nich faust stunden em Gottvetruen, un em Jeist Gott nich tru wieren. #5Mo 32,5-6 9Soo aus de Efraimita, dee äa Kjrichstoobehia un Boages hauden, omdreiden un trigj jinjen, aus daut toom kjriejen kjeem. #(9-11) Rech 2,11-13 10See hilden dän Bunt met Gott nich, un wullen nich soo läwen aus daut Jesaz velangd. 11See vegauten de Woakjen un de Wunda, dee Gott an jewäsen haud.

12Hee haud ver äare Vodasch en Zoan en Ägipten Wundawoakjen jedonen. 13Hee deeld daut Mäa uteneen un leet an derchgonen, un muak daut Wota soo stonen aus eene stoakje Waunt. #2Mo 14,21-22 14Äwadach leid hee an met eene Wolkj, un de Nacht met een Licht vom Fia. #2Mo 13,21 15Hee spoold de Steena en de Wiltnis un jeef an rikjlich Wota to drinkjen. #(15 un 16) 2Mo 17,6; 4Mo 20,7-11; 5Mo 32,18 16Hee brocht Wotastreem ut een jespoolden Steen, daut dee randen aus Riefasch.

17Oba see hieeden nich opp jäajen am to sindjen; see bleewen dän Aulahechsten doa en de Wiltnis jäajenaun. 18Mootwellich vesochten see Gott wieda doamet, daut see Äten velangden, wuano an jelesten deed. #2Mo 16,3; 4Mo 11,4 19See deeden jäajen Gott räden un säden: Kaun Gott ons hia en de Wiltnis een Desch reedmoaken? 20Aus hee dän Steen schluach, poazhd daut Wota rut, daut aus een Riefa doavon rand. Oba, kaun hee ons uk Broot jäwen? Kaun hee sien Volkj Fleesch veschaufen? 21Aus de Har an hieed, oajad hee sikj sea! Daut stekjt bie am een Fia aun jäajen Jakob, un sien Oaja äwa Israel mieed sikj, #4Mo 11,1 22wiels dee jleewden nich aun Gott, un veleeten sikj nich doaropp, daut hee an raden kunn. 23Un doch kommandieed hee de Wolkjen bowen un muak de Himmelsdäaren op, 24un leet daut Mauna vom Himmel rauf räajnen, fa de Menschen to äten. Hee jeef an Broot vom Himmel. #2Mo 16,4.14-15 25See eeten Enjelbroot; hee schekjt an soo väl aus see äten kunnen. 26Gott leet dän Wint vom Oosten blosen, un muak derch siene Krauft uk dän Wint vom Sieden komen. #(26-31) 4Mo 11,31-33 27Hee leet soo Fleesch äwa an räajnen aus wan daut stoof, un Väajel aus Saunt aum Mäa. 28Dee leet hee an doa em Loaga, wua see wonden, runtom äare Zelten rauf faulen. 29Dan eeten see sikj saut, wiels hee jeef an daut wuano an jelesten deed. 30Oba ea see äare Lost befrädicht hauden, un daut Äten noch em Mul hauden, 31kjeem Gott sien Oaja äwa an, un hee muak de stoakjste unja an doot, un brocht de junge Mana en Israel äwatsied.

32Un trotz däm bleewen see biem sindjen, un doch jleewden see nich aun am un aun siene Wundawoakjen. 33Doawäajen leet Gott an en Angst läwen un wajchstoawen, onen to waut to komen. #4Mo 14,22-23; 1Kor 10,5 34Wan Gott dän Doot mank an komen leet, wongen see om un sochten am iernstlich 35un dochten doaraun, daut see en Gott secha wieren; daut Gott de Aulahechsta äa Rada wia. 36Oba see heichelden met äa Mul, un met äare Tungen luagen see am väa. 37See stunden nich faust en äa Gottvetruen un wieren sienen Bunt nich tru. 38Hee oba haud Metleet un vejeef an äare Sinden, un brocht an nich om. Hee hilt foaken sienen Oaja trigj, daut hee siene Rach nich voll gonen leet. 39Hee docht doaraun, daut see mau stoafliche Menschen wieren, un aus een Wint, dee doa äwa blost un nich trigj kjemt. #Psa 103,14-16

40Woo foaken sent see am opp de wille Stap nich jäajenaun jewast, un haben am en de Wiltnis enjeoajat. 41Emma wada stalden see Gott opp de Proow, un vesochten dän Heiljen en Israel. 42See dochten nich aun siene Krauft, aun dän Dach, aus hee an von äare Fiend rad, 43woo hee dan en Ägipten siene Tieekjens haud seenen loten, un en Zoan haud Wunda jedonen. 44Hee muak en äare Riefa daut Wota to Bloot, daut see ut äare Läachten nich drinkjen kunnen. #2Mo 7,19-20 45Hee schekjt Schwoarms Ojjezeffa, dee an kjwälden, un Poggen, dee an en de Grunt brochten. #2Mo 8,2.20 46Hee jeef de Rupen äare Arnt, un de Graushoppa äa Jeträajd. #2Mo 10,13 47Hee brocht äare Wienranken derch Hoagel en de Grunt, un leet äare Mulbäabeem vefrieren. #2Mo 9,25 48Hee leet äa Vee vom Hoagel schlonen un leet dän Blitz äwa äare Häaden komen. 49Hee leet sienen brennenden Oaja äwa an gonen. Siene Wutt ut to eewen schekjt hee Enjel to vedoawen un en de Grunt to brinjen. 50Hee muak een Wajch fa sienen Oaja. Hee veschoond an nich vom Doot, oba jeef an de Pestilenz han. #2Mo 9,8-12 51Hee brocht aul de Ieeschtjebuarne en Ägipten om; daut wieren de Ieeschtjebuarne Säns en Ham siene Woninjen. #2Mo 12,29 52Oba sien Volkj brocht hee rut, soo aus eene Häad Schop, un heed dee derch de Wiltnis. #Psa 77,21 53Hee brocht dee secha derch un see ferchten sikj uk nich, oba äare Fiend worden vom Mäa bedakjt. #2Mo 14,19.22.27 54Soo brocht hee an bat sien heiljet Launt, no dän Boajch, dän siene rajchte Haunt enjenomen haud. #2Mo 15,17 55Hee dreef de Velkja ver an rut, un deeld an äa Launt en aus Oafgoot, un leet de Stam en Israel en äare Woninjen aunsiedlen.

56Oba see stalden Gott opp de Proow un wieren dän Aulahechsten jäajenaun, un hilden siene Jesazen nich. 57See wieren ontru un onjleewent, jrod soo aus äare Vodasch; opp an wia nuscht mea to veloten aus opp eene Feil met een schlaupen Boagen jeschoten. 58See oajaden Gott en, met äare huage Opfastäden, un reizten am to Aufgonst, met äare Aufjetta. #5Mo 32,21 59Aus Gott an hieed Aufjetta aunbäden, wia hee sea fuchtich un wull met Israel nuscht mea to doonen haben. 60Hee veleet sien heiljet Zelt en Silo, en daut hee manke Menschen wond. #1Sam 1,3; 4,11; Jer 7,12 61Hee leet de Fiend de Bundeskjist faustnämen, en dee siene Krauft un Harlichkjeit to seenen wieren. 62Hee jeef sien Volkj daut Schwieet han; hee wia sea bossich äwa de sienje. 63Äare junge Mana kjeemen em Fia om, un äare Mejales musten onbefriet bliewen. 64Äare Priesta follen derch daut Schwieet, un äare Wätfrues kunnen nich hielen. #1Sam 4,17-20

65Dan wuak de Har opp aus vom Schlop, aus een stoakja Maun vom Wien oppjeräacht. 66Hee schluach siene Fiend trigj un brocht eene eewje Schaund äwa an. #1Sam 5,6-12 67Dan, en de Städ daut hee Josef ooda dän Staum Efraim wäld, 68wäld hee dän Staum Juda, dän hee goot wia, #2Chr 6,6 69un bud doa sien Heilichtum huach un secha, faust to stonen aus de Ieed. 70Hee wäld sikj David, sienen Deena, un hold am von de Schophocks. #(70 un 71) 1Sam 16,11-12; 2Sam 7,8 71Hee hold am von doa wua hee de Schop met Lama heed, Jakob to heeden, sien ieejnet Volkj Israel. 72Hee wia aus een Hoad, tru un von Hoaten opprechtich, un vestunt an flietich to leiden.

Currently Selected:

Psalmen 78: PB

Highlight

Compare

Copy