Psalmen 18

Dank fa Gott siene Help

(2Sam 22,1)

1David, dän Harn sien Deena, sien Psalm, väatosinjen, aus dee am ut aul siene Fiend äare Henj, uk ut Saul siene Henj jerat haud. 2Har, ekj sie die von Hoaten goot; du best miene Krauft! 3De Har es miene von Steen bebude Staut, mienen sechren Schutz, un dee, dee mie raden deit. Mien Gott es mien Steen, hinja dän ekj secha sto. Hee bewoat mie soo aus een Schilt; hee rat mie, un en siene Krauft sto ekj faust. #5Mo 32,18 4Ekj roop dän Harn aun, dee wieet es, jeloft to woaren, un woa von miene Fiend jerat.

5De Doot haud mie jebungen, un de jefäadelje Walen rolden äwa mie. #(5 un 6) Psa 116,3 6De Graufstrenj wekjelden sikj om mie, un de Doodesschlenj honk ver mie. 7En miene Angst roopt ekj dän Harn aun; ekj schrieech no mienen Gott om Help. Von sienen Tempel ut hieed hee miene Stemm un siene Uaren hieeden mie no Help schrieen.

8De Ieed zettad un bewäajd sikj, un de Boaj äare Gruntloagen scheddaden uk, wiels hee oajalich wia. 9Ruak kwaulemd am ut de Näs, un am kjeem een vetäarendet Fia utem Mul, daut et doavon blizt. #2Mo 19,18 10Hee buach dän Himmel uteneen un kjeem rauf met eene schwoatdiestre Wolkj unja de Feet. #(10-17) Psa 144,5-7 11Hee sad sikj opp een Cherub un fluach; hee brukt dän Wint aus Flichten toom flieejen. #Psa 99,1 12Hee trock sikj daut diestre äwa, un muak sikj ut de dunkle, dikje Räajenwolkjen eene vestoakne Städ. 13Von sienem Glaunz om am tranden sikj de Wolkjen met Hoagel un Blitzen. 14De Har leet daut em Himmel rumlen. De Hechsta leet siene Stemm derch Hoagel un Blitzen hieren. 15Hee schoot siene Feilen un dreef de Fiend uteneen; hee leet daut soo oajch blitzen, daut an schrakjlich angst wort. 16Wiels du, Har, en dienen Oaja soo schnuwen deetst, kjeemen derch dienen Odem de Wotakanols verendach, un de Welt äare Gruntloag wia opjedakjt.

17Hee langd von huach bowen rauf un kjrieech mie to hoolen, un trock mie ut groote Wota rut. 18Hee rad mie von miene stoakje Fiend, un von dee, dee mie doll wieren, un dee fa mie too stoakj wieren. 19Dee jreepen mie en mienen ojjlekjeljen Dach aun, oba de Har stunt mie bie. 20Hee reet mie doa rut un brocht mie en daut wiede, wiels hee haud siene Freid aun mie.

21De Har haft mie doano behaundelt aus ekj jerajcht sie; hee haft mie doano beloont aus miene Henj rein sent, 22wiels ekj sie en dän Harn siene Wäaj jebläwen un sie nich gottloos jäajen mienen Gott. 23Ekj hab aul siene Jesazen ver mie, un ekj hab siene Befäle nich veschmäten. 24Ekj sie ver am oschuldich jebläwen un hab mie nich vesindicht. 25De Har haft mie doano beloont aus ekj jerajcht wia, un doano aus hee miene Henj fa rein aunsach. 26Du best tru to dee, dee die tru sent, un bie de fromme best du fromm, 27un bie de reine best du rein, un en de kromme äare Uagen best du kromm. 28Du halpst een deemootjet Volkj, oba de huachnäsje deemootichst du. #Hiob 22,29 29Du, oo Har, helst miene Laump aum brennen, mien Gott brinjt Licht en daut waut mie diesta es. 30Met die opp miene Sied kaun ekj mie äwa een Kjrichsvolkj äwahäa moaken, un met mienen Gott kaun ekj äwa de Waunt sprinjen. 31Gott siene Wäaj sent volkomen; aun dän Harn siene Wieed es nuscht to mäakjlen. Hee es een Schilt fa aul dee, dee äa vetruen opp am saten.

32Wiels wäa es Gott, buta ons Har? Un bie wäm kjenn wie ons vekrupen buta bie onsen Gott? 33Daut es Gott, dee mie met Krauft vesorcht un mienen Wajch secha moakt. 34Hee moakt miene Feet soo aus Reefeet, un moakt daut mäajlich fa mie opp däm huagen to stonen. 35Hee lieet miene Henj kjriejen, daut miene Oarms een bronsnen Boagen bieejen kjennen. 36Du hast mie diene Radunk aus mien Schilt jejäft; derch diene rajchte Haunt bliew ekj stonen, un diene Leeftolichkjeit moakt mie groot. 37Du hast mie een breeden Stich unja de Feet jelajcht, daut ekj mie nich daut Footjelenkj vewrekj.

38Ekj juach miene Fiend hinjaraun un kjeem dee uk no, un jinkj uk nich trigj, bat ekj dee aula omjebrocht haud. 39Ekj brocht dee en de Grunt, soo daut dee nich oppstonen kunnen; ekj kjrieech dee aula unja de Feet. 40Du hast mie met Krauft toom kjriejen vesorcht; du hast mie dee unja de Feet jelajcht, dee jäajen mie oppstunden. 41Du muakst daut, daut miene Fiend mie äare Rigjes handreiden un wajchranden, un ekj brocht dee om, dee jäajen mie wieren. 42See schrieejen no Help, oba doa wia kjeena an to halpen; soogoa nom Harn, oba dee auntwuad an nich. #Spr 1,28 43Ekj reef an fien aus dän Stoff em Wint; ekj schmeet dee rut aus dän Stoff opp de Gaus. 44Du hast mie von daut zenkjische Volkj loosjeholpen. Du hast mie aus dän väaschten äwa de Velkja jesat. Een Volkj, daut ekj nich kjan, deent mie. 45Sooboolt aus see mie hieren, jehorchen see mie. De framde kjremmen sikj ver mie. 46De framde vezoagen, un komen veenjst utem Vestäakj.

47De Har läft, un ekj low däm, bie däm ekj secha sto; lot dän Gott, dee mie jerat haft, jeieet woaren, 48dee Gott, dee fa mie Rach eewen deed, un Velkja mie unjadon muak, 49dee mie von miene Fiend rad, un mie äwa dee sad, dee sikj jäajen mie saden; du hast mie von de Vebräakja jerat.

50Doawäajen well ekj die mank de Velkja danken, oo Har, un met sinjen dienen Nomen lowen. #Reema 15,9 51Hee haft sien jewälden Kjennich wundaboa jerat, un bewiest siene Jnod aun sienen Jesaulwden, aun David un siene Nokomen, opp eewich. #2Sam 7,12-16

Currently Selected:

Psalmen 18: PB

Highlight

Copy

Compare