Psalmen 17

Jebäd von eenem, dee oschuldich vefolcht woat

1David sien Jebäd. Horch, oo Har, un hia mien jerajchtet Jebäd. Moakj woo ekj schrie. Venemm mien Jebäd, daut äwa opprechtje Leppen kjemt. 2Lot miene Rajchtfoadjunk von die komen. Kjikj du doano, waut rajcht es. #Psa 139,1 3Du hast mien Hoat opp de Proow jestalt. Du best de Nacht no mie jekomen, hast mie unjasocht un finjst nuscht beeset. Ekj hab mie entschloten, nich met mien Mul to sindjen. 4Ekj hab mie derch daut, waut diene Leppen jerät haben, von Menschenwoakj friejehoolen, un sie met de Vebräakja nich metjegonen. 5Ekj sie opp diene Footstiej jebläwen un miene Feet haben nich jejlept.

6Ekj roop die aun, oo Gott, wiels du woascht mie hieren; horch no mie un hia mien Jebäd. 7Bewies du, oo Heilant, woo wundavoll leeftolich du to dee best, dee äare Tooflucht bie die to rajchte Haunt sieekjen, om von äare Fiend loostokomen. 8Bewoa mie soo aus de Kjikja em Uag; vestäakj mie em Schauten unja diene Flichten #2Mo 37,7-9; 5Mo 32,10; Psa 61,5; 63,8 9fa de gottloose, dee mie unjadrekjen, un fa miene Doodesfiend, dee runtom mie sent. 10Äare Hoaten schluten see too, un met däm Mul räden see stolt. 11See sent nu runtom ons, un äare Uagen sent doaropp jerecht, ons opp de Ieed to schmieten. 12Dee sent soo aus een hungaja Leiw, reed to verieten, un luaren em Vestäakj, soo aus een junga Leiw.

13 Har, moak du die äwahäa un hool dee opp un strakj dee han. Bruck dien Schwieet mien Läwen von de gottloose to raden. #4Mo 10,35 14Oo Har, derch diene Haunt, rad mie von soone Menschen; Menschen dee äaren Loon hia haben un bloos fa dise Welt läwen. Du jefst an jenuach goodet un saut to äten. Dee haben Kjinja soo väl aus see wellen un loten äaren Rikjtum fa äare Kjinja.

15Ekj oba well die en Jerajchtichkjeit aunkjikjen; wan ekj oppwakj, woa ekj gaunz tofräd seenen, wan ekj die see.

Currently Selected:

Psalmen 17: PB

Highlight

Copy

Compare