Psalmen 142

142

Kjeena kjemmat sikj om mie

1Een Unjarecht von David, een Jebäd, aus hee en de Heel wia. #1Sam 24,4 2Ekj schrie ut vollem Hauls nom Harn. Ekj schrie nom Harn om Jnod. 3Ekj laj am miene Kloag väa; ver am räd ekj uk von aul miene Trubbels. 4Aus mien Jeist de Laust nich mea droagen kunn, dan wist du om mienen Wajch. Opp dän Wajch, dän ekj go, haben see heemlich Schlenjen jelajcht. 5Kjikj aun miene rajchte Sied un see; doa es kjeena, dee sikj om mie kjemmat. Ekj finj kjeene Tooflucht; doa es kjeena, dee sikj mie aunnemt.

6Ekj schrie, oo Har, daut du mie hieren saust, un saj: Du best miene Tooflucht; du best aules waut ekj en dit Läwen well. #Psa 27,13 7Horch wan ekj schrie, wiels ekj sie en groote Noot. Rad mie von miene Vefolja, wiels dee sent too stoakj fa mie. 8Brinj miene Seel utem Jefenkjnis, daut ekj dien Nomen lowen kaun. Dan woaren de jerajchte sikj om mie saumlen, wan see seenen, woo goot du to mie best.

Currently Selected:

Psalmen 142: PB

Highlight

Compare

Copy