Psalmen 109

109

Daut Jebäd von eenem, dee oschuldich aunjekloacht woat

1Eent von David siene Psalmen, väatosinjen. Oo Gott, dän ekj low, bliew du nich stell. 2Wiels gottloose Menschen, dee eenem hinjat Licht fieren, haben äa Mul jäajen mie opjemoakt un räden Läajes jäajen mie. 3Dee räden fientlich jäajen mie, un jriepen mie aun onen Uasoak. 4Aus Loon fa miene Leew to an, beschuljen see mie met orrajcht, oba ekj sie een Maun, dee doa bät. 5See tolen mie beeset fa goodet, un kjennen mie nich lieden, wiels ekj to an frintlich sie.

6Sat eenen gottloosen jäajen am, un lot dän Vekjläaja bie am to rajchte Haunt stonen. #(6-20) Mat 5,43-44; Luk 23,34 7Wan hee jerecht woat, lot am schuldich jefungen woaren, un muchten siene Jebäda am vedaumen. 8Muchten siene Doag mau weinje sennen, un mucht een aundra sien Aumt kjrieen. #Apost 1,20 9Muchten siene Kjinja Weisen woaren un siene Fru eene Wätfru. 10Muchten siene Kjinja romdriewende Prachasch sennen dee ut äare doljebroakne Hiesa jejoacht woaren. 11Lot sienen Schulthar am aules wajchnämen waut hee haft, un muchten framde stälen waut hee vedeent haft. 12Mucht am kjeena goodet doonen, ooda äwa siene Weisenkjinja Metleet haben. 13Muchten siene Nokomen utjerot woaren, un äare Nomes aul en de tweede Jennerazion utjelascht woaren. #Hes 18,20-23 14Mucht aun siene Vodasch äare Gottloosichkjeit ver däm Harn jedocht woaren, un lot fa siene Mutta äare Sind kjeene Vejäwunk sennen. #2Mo 20,5 15Muchten äare Sinden emma ver däm Harn bliewen, daut äa Jedajchnis opp de Ieed utjerot woat. 16Wiels mien Fient docht niemols aun goodet doonen, oba deed dee met een jebroaknet Hoat, de oame un dee em Älent, bat em Doot nostonen. 17Hee flucht aundre jieren; mucht daut nu opp am komen. Hee haud kjeene Freid aun aundre säajnen; mucht am de Säajen uk wiet auf bliewen. 18Hee trock sikj daut flieekjen aun aus een Hamd; dee jinkj am em Kjarpa nenn aus Wota, un en de Knoakes soo aus Eelj. #4Mo 5,24 19Mucht am daut sennen aus een Kjleet, daut hee aunhaft, aus een Gort, dee hee sikj jieda Dach ombinjt. 20Mucht dit daut sennen wuamet de Har dee leent, dee mie beschuljen, daut es fa dee, dee mie schlajchtet noräden.

21Oba du, Gott mien Har, sie du met mie om dienen Nomen sient haulwen; rad mie wiels diene truhoatje Leew soo goot es. 22Wiels ekj sie oam un woa unjadrekjt, un mie deit ennalich daut Hoat wee. 23Ekj veschwinj soo aus een Schauten, wan daut Owent woat, un woa vejoacht, soo aus de Graushoppa. 24Miene Kjneeen sent schwak jeworden, wiels ekj nich äten kaun, un mien Kjarpa es älendich un utjehungat. 25Ekj woa von miene Fiend uk vespott; wan see mie seenen, schedren see met de Kjap. 26Halp mie, oo Har mien Gott; halp mie soo aus diene truhoatje Leew daut velangt. 27Lot miene Fiend seenen daut et diene Haunt es, daut du, oo Har, dit jedonen hast. 28Lot an flieekjen, oba doo du mie säajnen; wan see mie aunjriepen, woaren see toschaund woaren, oba ekj, dien Kjnajcht, woa mie freien. #Luk 6,27-28 29Lot miene Jäajna met Oniea jekjleet woaren, un en een Schaundmauntel enjerolt woaren.

30Ekj woa dän Harn sea danken; ekj woa am mank väl Menschen lowen. 31Wiels hee steit bie dän oamen to rajchte Haunt, sien Läwen to raden von däm, dee am veuadeelt.

Currently Selected:

Psalmen 109: PB

Highlight

Compare

Copy