Psalmen 107

107

Daut 5. Buak

(Psalmen 107 – 150)

De jerade äa Dankleet

1Dankt däm Harn, wiels hee es frintlich un siene truhoatje Leew woat eewich bliewen. #Psa 106,1 2Soo sellen dän Harn siene jerade sajen, dee hee ut dän Fient siene Henj jerat haft, 3dee hee ut de Lenda vom Oosten, Wasten, Sieden un Nuaden toopjebrocht haft.

4Eenje waundaden em Ollaunt en de Wiltnis, un fungen kjeen Wajch no eene Staut wua see wonen kunnen. 5See wieren hungrich un darschtich, daut see aun de Seel vezoagden. 6Dan, wan see em Trubbel wieren, schrieejen see nom Harn, un hee holp an ut äare Veläajenheit. 7Hee leid an opp een jlikjen Wajch no eene Staut, wua see aunsiedlen kunnen. 8Lot an dän Harn doafäa danken fa siene truhoatje Leew, un fa siene Wundawoakjen fa de Menschen. 9Hee jeft de darschtje to drinkjen, un moakt de hungaje saut. #Luk 1,53 10Eenje sauten em diestren, em deepsten Trua, faustjenomne, un leeden en Kjäden, 11wiels see Gott sien Wuat nich wieren jehuarsom jewast, un dän Aulahechsten sien Rot veacht hauden. 12Doawäajen jeef hee an han, bettalich schwoa to oabeiden; see follen dol, oba doa wia kjeena an to halpen. 13Dan schrieejen see nom Harn en äaren Trubbel, un hee rad an ut äare Veläajenheit. 14Hee brocht an ut däm diestren un ut äaren deepen Trua rut, un reet äare Kjäden en Bieta. 15Lot dee dän Harn danken fa siene truhoatje Leew, un fa siene Wundawoakjen aun de Menschen, 16wiels hee brakjt bronsne Puaten dol, un schnitt derch Iesastangen.

17Eenje worden derch äare wadaspanstje Wäaj to Noaren, un musten wäajen äare Gottloosichkjeit lieden. 18An wort aulet Äten een äakjel un see worden doodes krank. 19Dan schrieejen see en äaren Trubbel nom Harn, un hee rad an ut äare Veläajenheit. 20Hee muak an jesunt derch sien Wuat un rad an vom Grauf. 21Lot dee dän Harn danken fa siene truhoatje Leew, un fa siene Wundawoakjen aun de Menschen. 22Lot an Dank opfren un met Freiden von siene Woakjen sinjen.

23Aundre fuaren met Schäp oppem Mäa; dee dreewen äaren Haundel opp de jewaultje Wota. 24Dee sagen waut de Har jedonen haft, siene Wundawoakjen em deepen Mäa. 25Wiels opp sien Wuat räajd sikj een Storm opp, dee de Walen huach hoof. 26De Schäp hoowen himmelhuach un follen trigj, soo daut an en äare Angst aule Moot veschwunk. 27See schwäakjten un stolpaden aus bedrunkne Mana un wieren met sikj selfst aum Enj. 28Dan schrieejen see en äaren Trubbel nom Harn, un dee brocht an ut äare Veläajenheit rut. 29Hee steld daut Owwada, daut de Walen sikj läden. 30See wieren froo, aus daut stell wort, un hee brocht an doahan, wua see sikj wenschten to sennen. 31Lot dee dän Harn danken fa siene truhoatje Leew, un fa siene Wundawoakjen aun de Menschen. 32Lot an am en de Vesaumlunk ver de Menschen, uk ver de Eltestasch, lowen.

33Hee muak ut Riefasch eene Saunt Wiltnis, un ut ranende Kjwalen eene darschtje Ieed, 34un muak ut fruchtboaret Launt eene Soltwiltnis, wäajen de Gottloosichkjeit von dee, dee doa wonden. #1Mo 19,24-25 35Hee muak de Wiltnis wada rikj aun Wota, un daut utjedrieejde Launt voll Wotakjwalen. 36Doa brocht hee de hungaje han, toom doa läwen, un dee buden doa eene Staut, wua see wonen kunnen, 37un äare Lenda beseien un Wiengoades plaunten, dee an aule Joa eene Arnt brochten. 38Hee säajend an, daut see sikj sea vemieeden, un leet äare Häaden nich aufnämen. 39Derch Unjadrekjunk, Älent un Trua worden see weinja un jeschwakjt. 40Hee brocht Veachtunk äwa de väaschte, un leet dee en eene Wiltnis onen eenen Wajch romerren. #Hiob 12,21 41Oba Hee hoof de oame ut äa Älent rut, un vemieed äare Famielje aus eene Häad. 42De jerajchte seenen daut un freien sikj, oba aule gottloose woat daut Mul jestopt. #Hiob 22,19-20

43Wäa weis es, woat doaropp achten un doaräwa denkjen, woo leeftolich de Har es.

Currently Selected:

Psalmen 107: PB

Highlight

Compare

Copy