Hiob 36
36
Waut Gott deit es rajcht
1Elihu haud noch mea to sajen un säd:
2Jeff mie noch een bät mea Tiet,
ekj woa die noch waut wiesen;
ekj hab noch waut fa Gott to sajen.
3Ekj brinj noch väl Weisheit,
un wies, daut dee wäa ons jemoakt haft,
daut rajchte deit.
4Jo, waut ekj saj es soo;
dee waut ver die steit,
weet krakjt, woo daut met de Sach es.
5Horch emol, Gott es sea stoakj,
un hee veacht kjeenem;
doa es nuscht, met waut hee sikj nich weet.
6Hee bewoat nich däm gottloosen sien Läwen;
hee sitt, daut de oame äa rajcht kjrieen. #Psa 72,4.12; 146,7-9
7Hee hieet nich opp met sienen Schutz
fa dee waut rechtich haundlen;
hee sat dee biesied däm Kjennich sienen Troon,
daut see doa lang jeieet woaren. #Psa 113,7-8
8Un wan de jerajchte faustjenomen woaren,
un jebungen sent, aus met Strenj,
9dan wiest hee an waut see orrajcht jedonen haben,
un wua see huachmootich jewast sent.
10Hee lat an siene Woarnungen hieren,
un velangt daut see von Sinden wajchdreien. #Hiob 33,16
11Un wan see jehorchen un am deenen,
dan jeft hee langet Läwen un Jlekj.
12Un wan see nich jehorchen, woaren see dootjeschloagen,
see stoawen onen daut see jelieet haben.
13De gottloose Menschen veoajren sikj,
un froagen nich no Help, wan see dol sent;
14dee velieren äa Läwen aul junk,
mank de Huara biem Jetta Aultoa.
15Dee waut schlajcht auf sent,
lat hee derch äa lieden bäta woaren,
un lieet an derch Trubbel weis sennen.
16Soo haft Gott uk die emol
von grooten Trubbel jerat,
un die väl Rum jejäft un kjeene Jrensen.
Soo aus du don daut baste Äten opp dien Desch hautst,
17soo hast du nu de volle Strof aus dee waut sindjen;
un best benomen met daut lieden von daut Uadeel.
18Lot dien Oaja die nich veleiden,
un lot die diene Uagen nich beschmäaren von väl Jelt.
19Du kaust nich soo sea kloagen daut du looskjemst,
un dien grootet Vemieejen kunn nich dän Trubbel väabieejen.
20Jleew nich daut de Nacht woat komen,
wua de Velkja plazlich veschwinjen.
21Wäa die fa daut beese,
dien lieden kjeem toom die bewoaren.
22Vejat nich Gott siene groote Krauft;
es doa wua een Liera soona aus hee? #Psa 25,9
23Kjeena sajcht am waut hee doonen saul,
kjeena sajcht to am: “Daut es orrajcht”.
24Vejat nich Gott to danken fa daut waut hee deit,
fa daut wuafäa de Lied am met Leeda preisen.
25Aule Menschen staunen äwa daut waut hee deit,
oba aule seenen daut, soo aus von wiet auf.
26Denkj doch woo groot hee es,
daut es nich to bejriepen,
daut es nich to vestonen woo lang hee läft.
27Hee nemt daut Wota enne Loft nenn,
un jitt daut em Räajen oppe Ieed;
28hee lat de Wolkjen äwaranen,
fa aul de väle Menschen.
29Wäa vesteit woo hee de Wolkjen rejieet,
un daut Jewitta looslat von sien Zelt;
30woo hee em Licht wont,
un dän Boddem vom Mäa toodakjt?
31Un met dise rejieet hee de Velkja,
un jeft Äten fa aulem.
32Hee rolt siene Haunt en met Blitz,
un schleit doamet krakjt wua hee well;
33de Rummel lat weeten, wua hee es,
un daut Vee feelt daut, wua hee oppkjemt.
Gott wiest sikj em Owwada
Currently Selected:
Hiob 36: PB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.