Hiob 33
33
1Hiob, horch no mie,
paus opp no waut ekj saj.
2Ekj sie gaunz reed toom räden,
mie komen de Wieed aul rut.
3Ekj saj daut soo aus daut es,
ekj räd de reine Woarheit.
4Gott sien Jeist haft mie jemoakt;
dee, dee aule Macht haft,
pust mie daut Läwen en.
5Auntwuat wan du kaust;
moak die reed fa mie,
un stal dien denkjen kloa.
6Ver Gott sent ekj un du,
äwareen von Ieed jemoakt. #Hiob 10,9
7Enjst die nich fa mie;
ekj woa die nich schwoa toosaten.
8Ekj horcht no waut du sätst,
un weet krakjt daut du sätst:
9“Ekj sie doch nuscht nich schuldich;
ekj hab mie nich vegonen,
un sie rein onen Sind; #Hiob 16,17; 27,6; 31,1-40
10un doch schmitt Gott mie väa,
un talt mie aus sien Fient; #Hiob 13,24; 19,11
11daut es aus wan mien Gott,
miene Feet en eenen Klotz faust helt,
un aules waut ekj doo
opp daut latste noseenen mott.” #Hiob 13,27
12Oba dit mott ekj die sajen,
dit hast du bloos nich rajcht;
wiels Gott es jrata aus de Mensch.
13Wuarom west du am väanämen,
wiels hee die nich Auntwuat jeft?
14Gott rät eemol un emma wada,
un doch venämen de Menschen daut nich.
15Wan de Mensch dreemt,
un enne Nacht waut sitt,
wan Menschen em Bad enjeschlopen sent, #Hiob 4,12-16
16dan sajcht hee waut en äare Uaren,
un enjst un woarnt an, #Hiob 36,10
17daut see opphieren sellen met waut see doonen,
un de Huachmoot gaunz utriemen,
18om an daut Läwen vom Doot to bewoaren,
un daut Enj derch däm Spies auftowäaren.
19Hee woarnt dän Mensch derch Krankheit,
un langet schwoaret lieden;
20bat dee nich mea äten kaun,
un daut scheenste Äten äakjelt.
21Dee lat daut dan un vehungat,
un de Knoakes sent aula to talen.
22Dee denkjt, daut Enj mott komen
un de Doot es nich wiet auf.
23Wan dan een Enjel kjemt
een Vemedla von de dusende,
un wiest däm Mensch, waut rajcht es,
24un es am jnädich un sajcht:
“Lot am frie, lot am nich stoawen,
ekj hab eenen Vemedla jefungen; #Psa 49,8-11
25mucht hee soo stoakj woaren aus een junga,
un Moot un Krauft haben aus verhäa.” #Psa 103,5
26Wan dee dan Gott aunbät,
woat hee de Jnod erfoaren;
hee woat en Freid am preisen,
un jerajchtfoadicht ver däm Harn stonen.
27De Mensch woat preisen un sajen:
“Ekj wia orrajcht un haud de Woarheit vedreit,
oba daut es mie nich trigjetolt.
28Hee haft mie jerat von mienen Doot,
un haft mie aum Läwen jehoolen.”
29Jleew daut, Gott deit soone Dinja,
twee un dree mol fa eenen Mensch,
30daut dee äa Läwen vom Doot trigjkjrieen,
un Moot toom läwen hoolen. #Psa 56,14; 103,4; 116,9
31Paus opp, Hiob, un horch waut ekj saj,
wacht bat ekj utjerät hab.
32Oba wan du waut auntwuaten west, dan saj,
ekj sach jieren daut du jerajcht wieescht.
33Wan oba nich, dan horch no mie,
ekj woa die Weisheit lieren.
Currently Selected:
Hiob 33: PB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.
