Hiob 32
32
Een junga Maun, Elihu, haft waut to sajen
1De dree Mana hieeden opp met aun Hiob to räden, wiels hee sikj bloos jerajcht hanstald. 2Oba doa wia noch een Maun, Elihu, däm Busita, Barachel, sien Sän. Dee staumden von Ram auf. Elihu wia sea vestalt äwa Hiob, wiels hee sikj aus jerajchta hilt aus Gott. #1Mo 22,21; Hiob 13,18; 19,6-7; 27,5-6 3Hee wia uk äwa Hiob siene dree Frind vestalt, daut see Hiob aus eenen ojjerajchten veuadeelden, un nich bewiesen kunnen, waut hee orrajcht jedonen haud, un waut rajcht wia. #Hiob 15,4; 18,21; 20,29; 22,5 4Wiels Elihu jinja wia aus de aundre, haud hee nich ea waut to Hiob jesajcht. 5Aus hee sach, daut dee dree Mana nuscht mea to sajen wisten, wort hee sea oajalich.
6Un Elihu, däm Busita, Barachel sien Sän, säd:
Ekj sie noch nich soo sea väl Joa oolt,
em Vejlikj met woo oolt jie sent;
doawäajen hab ekj mie trigjehoolen,
un haud angst junt to sajen, waut ekj docht.
7Ekj docht bie mie:
Dee waut mea Erfoarunk hauden, sullen räden,
jie waut ella sent, sullen waut Weiset sajen. #Hiob 12,12
8Oba waut eenem vestonen moakt, kjemt derch däm Jeist,
von däm, dee aule Macht haft.
9De Weisheit kjemt nich bloos derch daut ella;
un de oole weeten nich, woo rajcht to haundlen.
10Doawäajen saj ekj nu: Horcht emol no mie;
ekj hab hia waut too to sajen.
11Horcht emol. Ekj hab jeluat aus jie räden;
ekj hab oppjepaust no waut jie väabrochten,
un woo jie no de rajchte Wieed sochten.
12Ekj hab neiw no junt jehorcht,
un kjeena von junt haft Hiob daut kunt biebrinjen,
wua hee daut orrajcht to hoolen haft.
13Jleeft nich, daut jie de latste Weisheit haben.
Gott woat noch emol met am veräakjnen, nich Menschen.
14Hiob recht siene Wieed nich no mie,
un ekj woa nich daut to am sajen waut jie säden.
15Hiob, dee stonen aus veduzt,
dee haben nuscht mea to sajen,
un haben nich mea Rot.
16Saul ekj noch lenja luaren,
wan see sent stell jeworden
un nuscht mea to sajen haben?
17Ekj woa mien Stekj sajen;
jie woaren hieren waut ekj weet.
18Ekj hab väl waut ekj sajen well,
daut haft meist nich mea Rum en mie.
19Daut es aus wan niea Wien jäat,
un de Schlauch meist opprieten well.
20Ekj mott räden, daut mie daut leichta woat;
ekj mott mien Mul opmoaken un waut sajen.
21Mie helt sikj daut jlikj to wäm ekj räd;
ekj well hia kjeenem schmeichlen.
22Ekj vesto nich wäm to schmeichlen,
un Gott wudd mie boolt wajchnämen, wan ekj deed.
Elihu beschulcht Hiob
Currently Selected:
Hiob 32: PB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.
