Hiob 30
30
Hiob beschrift dee waut am aunfajchten: de Frind äare Vodasch, de Frind, un Gott
1Nu lachen dee mie ut, waut jinja sent aus ekj,
un dee äare Vodasch räakjen ekj nich soo väl,
daut ekj dee met miene Hunj toop bie daut Vee stalen wudd. #Hiob 19,18
2Waut wudd dee äare Krauft mie halpen?
Dee sent too schwak toom fa mie oabeiden;
3dee sent eensom, oam un vehungat,
un keiwen bie diesta opp Wartlen enne Wiltnis.
4Dee sieekjen sikj Plaunten enne Wiltnis toom äten,
un äten soogoa de Wartlen vom Bassemboom.
5Dee sent von de Jesalschoft wajchjedräwen;
Lied schrieen opp an aus opp Vebräakja.
6Dee sieekjen sikj Krupunja em drieejen Riefa,
un schlopen en Heelen enne Ieed un en Steen.
7Dee schrieen mank de Bescha aus Vee,
un saumlen sikj unja Stachel Krut.
8Aus onweetendet Volkj, waut noanich Tus hieet,
sent dee utem Launt jejoacht.
9Doch nu komen see un bespotten mie
met äa Jepluda un Novetal. #Psa 69,13; Kloag 3,63
10See dreien mie dän Rigjen un bliewen von mie wajch,
un sent nich bleed sikj ver mie uttospieen. #Hiob 17,6; Mat 26,67
11Wiels Gott mie gaunz schlaup un schwak jeloten haft,
loten see aules rut, waut see äwa mie denkjen.
12Eene Baund von Spetzbuben kjemt jäajen mie
un jäwen mie kjeene Aunerkjanunk;
see brucken jieda Wajch mie doltorieten.
13See stalen mie jieda Utwajch too;
een jiedra well mie faulen moaken;
doa es kjeena waut an trigj helt.
14Dee foaren too, aus wan de Mia
wiet oppjeräten es,
un drenjen un dreien sikj derch daut Wrak.
15Ekj sie met Forcht benomen;
waut aun mie harlich wia
es veschwungen aus met däm Wint,
un waut mient wia, es vetrocken aus eene Wolkj.
16Mie es aus wan mie daut Läwen verant;
aul miene Doag sent sea schwoa.
17Daut es aus wan waut en miene Knoakes romboat;
de Weedoag, dee mie kjwälen, loten nienich no.
18Gott haft mien Rock met Macht enjepakt;
daut Kolla schnieet mie rom mien Jenekj. #Hiob 7,5; 16,8
19Hee wiest mie daut ekj Blott sie,
un nich mea wieet aus Ausch un Ieed.
20Ekj roop die, oba du jefst kjeene Auntwuat;
wan ekj oppsto, es die daut krakjt eendoont. #Hiob 19,7; Psa 22,3
21Du best ruchloos met mie jeworden,
un moakst mie unja diene stoakje Haunt lieden.
22Du häfst mie opp un latst mie met däm Wint foaren;
du schmitst mie han un häa em Storm.
23Ekj weet du brinjst mie gaunz bat däm Doot,
un de Städ wua aule Menschen hankomen.
24Oba strakjt dee, dee em Wrak meist unjajeschett es, nich de Haunt ut,
un roopt eena nich, wan hee aum Enj es?
25Hab ekj nich met de betrofne jehielt,
hab ekj nich metjetruat met de oame?
26Ekj hopt opp goodet Jlekj, un kjrieech schlemmet;
ekj docht daut wudd oppkloaren, oba daut wort diesta.
27En mie es daut sea orruich, un nienich stell;
mie komen noch schwoare Doag entjäajen.
28Ekj sie truarich; mie schient kjeene Sonn;
ekj sto enne Jemeent opp un pracha no Help.
29Ekj hiel aus de Wilw un roop aus de Straussen.
30Miene Hut es schwoat jeworden un schalt auf;
mie brent daut en miene Knoakes.
31Miene Hoap hieet sikj jaumalich,
un de Fleet spält een Trualeet.
Hiob blift doaropp stonen daut hee nich orrajcht jedonen haft.
Currently Selected:
Hiob 30: PB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.
