Hiob 27
27
Hiob besteit doaropp daut hee oschuldich es
1Dan räd Hiob wada wieda:
2Soo secha aus doa een Gott es,
dee mie nich jeft waut mie jehieet,
un daut dee, dee aule Macht haft,
mien Läwen betta moakt,
3soo lang aus ekj noch Odem hab,
un Gott sien Läwen en mie es,
4bliew ekj doa faust opp stonen,
daut ekj kjeene Onwoarheit jerät,
un kjeenen Mensch väajeloagen hab. #Psa 34,14
5Ekj sie noch wiet auf von met junt metstemmen;
soo lang aus ekj läw, bliew ekj doaropp stonen,
daut ekj oschuldich sie.
6Ekj woa nienich toojäwen daut ekj orrajcht jedonen hab,
doa es kjeen Dach wäajen woonen mien Hoat mie beschulcht. #Apost 24,16; 1Kor 4,4
7Mucht mienen Fient un Jäajna
daut soo gonen aus de gottloose un Sinda.
8Opp waut hopt de gottloosa aun sienen latsten Dach,
wan Gott sien Läwen aufschnitt? #Luk 12,20
9Woat Gott no däm sien Roopen horchen,
wan am ieescht aules toopbrakjt?
10Freit soona sikj aun däm, dee aule Macht haft,
un bät hee emma wada to Gott?
11Ekj woa junt unjarechten äwa Gott siene Krauft,
un nuscht trigjhoolen von däm, dee aule Macht haft.
12Jie haben daut aula selfst jeseenen;
woo brinj jie dan noch emma daut väa, waut nuscht es?
13Ekj saj junt woo däm beesen daut bie Gott woat utkomen;
un waut de ruchloose kjrieen von däm, dee aule Macht haft: #(13-17) Spr 13,22; Liera 2,26
14Wan hee uk wudd väl Säns haben,
woaren dee vom Schwieet omkomen;
un siene Nokomen woaren emma hungrich bliewen; #Hiob 21,19
15dee waut dan noch äwabliewen woaren krank woaren un stoawen;
un de Wätfrues woaren nich äwa an hielen.
16Wan de schlajchta uk Selwa toopropt aus Stoff,
un Kjleeda toopfieet aus Leem;
17woaren de jerajchte daut brucken waut hee toopfieet,
un dee, dee sikj nich veschulcht haben, woaren daut Selwa endeelen.
18De beese buen sikj Hiesa, soo stoakj aus een Flotta sient,
un soo plätrich aus däm Wajchta em Goaden sient.
19Hee lajcht sikj rikj han,
oba hee woat daut nich wada;
wan hee oppwakjt, es doa nuscht von jebläwen.
20De Forcht benemt am aus eene Äwaschwamunk;
de Stormwint enne Nacht drajcht am wajch.
21De Oostwint häft am opp un nemt am wajch,
daut hee ut siene Städ rutjefäacht es.
22Hee moakt sikj doavon, soo sea aus hee kaun,
doch de Wint schleit am onen Metlieden.
23Aus wan em Trotz, jult de Wint vebie,
un lacht am, opp siene Städ, ut.
Soo jeit däm gottloosen daut aum Enj.
Currently Selected:
Hiob 27: PB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.