Hiob 22
22
Daut lieden kjemt doch derch de Sind
1Dan säd Elifas von Teman:
2Halpt Gott daut waut, waut de Mensch deit?
Een kluaka Mensch kaun sikj bloos selfst behelplich sennen.
3Waut fa eene Freid es däm daut, dee aule Macht haft,
wan du daut deist waut rajcht es?
Waut halpt am daut, wan du uk gaunz onen Fäla best?
4Jleefst du daut Gott die trajcht wiest
un die ver Jerecht nemt, wiels du soo fromm best?
5Es daut nich ea, wiels du orrajcht jedonen hast,
un eemol no daut aundremol jesindicht hast?
6Hast du nich emma waut jenomen aus Birjschoft
von Nobasch, wan dee die uk nuscht schuldich wieren,
un äare Kjleeda jenomen, daut see nich jenuach hauden? #2Mo 22,25-26; Hiob 24,9-10
7Hast du dee waut darscht nich onen Wota jeloten,
un dee, dee hungrich wieren, onen Broot? #Hiob 31,17; Mat 25,42-43
8De rikja Maun nemt Launt en met siene Macht,
un lat siene Frind doa wonen.
9Hast du nich Wätfrues wajchjeschekjt, onen dee waut to jäwen,
un Weisenkjinja daut Läwen ommäajlich jemoakt? #Hiob 29,12-13
10Daut es wuarom de Schlenjen rom die ligjen,
un du met eemol von Angst benomen best.
11Daut es wuarom die daut dunkel utsitt un du nich seenen kaust,
un du von Wota äwaschwommen best.
12Es Gott nich wiet auf em hechsten Himmel?
Besee die de Stierns, woo huach dee sent,
13un dan frajchst du noch: “Waut weet Gott?
Kaun hee derch aul daut diestre rajcht rechten?
14Hee haft aul de Wolkjen rom sikj,
daut hee nich seenen kaun, un wiet auf,
wua Himmel un Ieed toopkomen, jeit hee rom.”
15Helst du die aun dän oolen Wajch,
soo aus de schlajchte Menschen daut deeden,
16waut plazlich wajch wieren, ea see oolt worden,
un dee äare Grunt vom Wota wajch wosch? #1Mo 7,21; Hiob 15,32-33
17Dee säden to Gott: “Lot ons toch”,
un to däm dee aule Macht haft:
“Waut kaust du ons aundoonen?” #Hiob 21,14
18wan aules, waut see hauden, doch von am jekomen wia.
Ekj vesto nich woo de gottloose soo denkjen kjennen. #Hiob 21,16
19Dee waut opp däm rajchten Wajch gonen,
seenen däm gottloosen siene Strof, un freien sikj;
dee waut sikj aun nuscht veschulcht haft, lacht däm ut, #Psa 107,42
20un sajcht: “Dee waut jäajen ons sent,
sent gaunz enne Grunt jekomen;
un waut doa jebläwen wia, es em Fia vebrent.”
Recht die no Gott
21Jeff die han un moak Fräd met Gott,
dan woascht du jlekjlich sennen.
22Nemm daut aun, waut hee die unjarecht,
behool daut un räakjen daut väl.
23Drei die no däm, dee aule Macht haft;
sie deemootich un laj aul daut schlajchte von dien Hus tosied. #Hiob 8,5-7; 11,14-15
24Schmiet dien Golt wajch,
un vestrei dien Golt von Ofir
mank de Steena em Riefa,
25un lot däm, dee aule Macht haft, fa die Golt sennen,
un mea wieet sennen aus een Klompen Selwa.
26Dan woascht du die freien, to däm dee aule Macht haft,
un enne Hecht kjikjen no Gott.
27Wan du am aunbätst, woat hee no die horchen,
un du woascht am jäwen, waut du am vesproaken hast. #Psa 50,14-15
28Daut, fa waut du die eenich woascht,
woascht du utfieren;
un doa woat Licht opp diene Wäaj sennen.
29Gott sat de huachmootje rauf,
un häft de deemootje opp. #1Pet 5,5
30Hee woat dee, dee schuldich sent, raden,
wan dee äare Henj rein moaken. #Psa 18,21.25; 2Kor 5,21
Currently Selected:
Hiob 22: PB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.