Hiob 19
19
Hiob auntwuad Bildad: Gott lat mie daut schlajcht gonen
1Dan säd Hiob:
2Woo lang woa jie mie daut schwoa moaken,
un mie met june Wieed dolrieten?
3Jie haben mie aul tieenmol äwa beschulcht;
woo es junt daut goodjenuach, mie soo to beleidjen?
4Jo, un wan ekj uk haud orrajcht jedonen,
sull ekj mie doarom kjemren, un nich jie.
5Jo, un wan jie junt äwa mie erhäwen doonen,
un mie beschämen wäajen daut woo mie daut jeit,
6dan denkjt doaraun,
daut Gott haft mie dit lieden jebrocht,
un hee haft sien Nat rom mie jesat.
7Soogoa wan ekj saj daut dit too groff es,
horcht kjeena no mie,
un wan ekj no daut froag waut mie traft,
deit kjeena waut fa mie. #Hiob 30,20; Jer 20,8; Hab 1,2
8Hee haft mienen Wajch toojestalt, daut ekj nich wieda kaun,
hee haft mie daut diesta jemoakt, wua ekj gonen saul. #Hiob 3,23; Kloag 3,7.9
9Hee haft mie daut wajchjenomen, waut mie muak goot loten,
un mie de Kroon vom Kopp jenomen.
10Hee brakjt mie von aule Sieden dol;
soo aus eene Plaunt utjeräten woat,
ritt hee mie aule Hopninj wajch.
11Hee brent mie met sienen Oaja,
un behaundelt mie aus sien Fient. #Hiob 13,24; 33,10
12Siene Armeeen haben sikj toopjeschloten,
un haben sikj rom mien Zelt jeloagat.
13Gott haft mie miene Breeda wajch jenomen;
un mien Frintschoft kjant mie nich mea. #Psa 31,12
14Miene Nobasch haben sikj trigjetrocken von mie,
un miene Frind haben von mie vejäten. #Psa 38,12
15Miene Jast en mien Hus veachten mie,
un miene Kjäakjsches meenen, ekj sie een framda.
16Wan mie mien Kjnajcht fält, es dee nich to haben,
uk wan ekj am roop, auntwuat hee nich.
17Miene Fru es mien Odem jäajenaun,
un miene Breeda äakjelt daut met mie.
18Soogoa kjliene Kjinja gonen mie utem Stich,
un lachen äwa mie wan ekj oppsto.
19Un miene notste Frind jleewen, daut es oppscheislich met mie;
dee woone ekj goot sie, dreien sikj wajch von mie.
20Ekj hab aul mau Hut un Knoakes jehoolen,
daut es neiw bie jegonen, daut ekj noch läw.
21Halpt mie doch, miene Frind, halpt mie;
Gott haft mie schwoaret lieden oppjelajcht.
22Wuarom moak jie mie daut uk soo schwoa aus Gott deit?
Es daut nienich jenuach, waut mie oppjelajcht woat?
Gott woat mie biestonen
23Daut fält doltoschriewen, woo mie daut jegonen haft;
daut fält daut et opp lang oppbewoat wort.
24Hakt daut met eenen Beitel en Blie nenn,
un en eenen Steen, daut et opp emma blift.
25Ekj weet dee läft, dee mie raden woat;
un dee woat opp dise Ieed daut latste Wuat to sajen haben. #Hiob 26,6; Jes 41,14; Hos 13,14
26Un wan miene Hut ieescht vedorwen es,
woa ekj Gott seenen, eendoont waut met mien Kjarpa woat. #Psa 17,15; 73,24
27Ekj woa am met miene Uagen seenen,
un hee woat sikj nich framd doonen.
Ekj frei mie doa soo sea to,
ekj hab em Hoat een velangen doano.
28Wan jie junt froagen,
woo schwoa jie mie daut moaken kjennen,
wiels ekj dit opp mie selfst jebrocht hab,
29dan enjst junt fa dän Doot.
Jie haben orrajcht jedonen un woaren doafäa stoawen;
vejät nich, daut een Jerecht kjemt.
Currently Selected:
Hiob 19: PB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.
