Hiob 15
15
Elifas rät wada: du motst schuldich sennen
1Dan säd Elifas von Teman:
2Woo kaun een kluaka Mensch sikj soont enblosen,
un sikj soo loten vom Oostwint volpusten?
3Woo wudd een kluaka Mensch soon Sprie blosen kjennen,
un soont sajen, waut nuscht enhelt?
4Met daut waut du sajchst,
veschmitst du diene Ieaforcht fa Gott,
un vedoafst die daut Bäden.
5Diene Schult veuasoakt die dit sajen,
un du west die ut waut ruträden.
6Ekj bruck die nich vedaumen;
du deist daut aul selfst,
met daut, waut du sajchst.
7Wieescht du de ieeschta Mensch?
Wieescht du doa ea de Boaj jemoakt wieren?
8Hast du bie Gott sien Rot toojehorcht,
un best nu de eensja, waut kluak es? #Hiob 11,7; Reema 11,33
9Waut weetst du, waut wie nich weeten?
Waut vesteist du, waut ons nich kloa es? #Hiob 13,2
10Doa sent oole greiwhoaje mank ons,
soone waut ella sent aus dien Voda.
11Es daut nich jenuach, daut Gott die Troost jeft,
un en nate Wieed to die rät?
12Met waut latst du die soo metrieten,
un wuarom gloaren diene Uagen soo?
13Woo kaust du die soo jäajen Gott gonen loten,
woo kaust du soont ut dien Mul komen loten?
14Es daut sooväl met de Menschen, daut eena von dee sull oschuldich sennen?
Jeft daut eenen jerajchten mank dee, dee von Menschen jebuaren sent? #Hiob 14,4
15Gott sat nich emol vollet vetruen opp siene heilje Enjel,
un bie am sent de Himmel nich emol rein un heilich. #Hiob 4,18; 25,5
16Wooväl weinja woat am dän oppscheiseljen
un vedorwnen Mensch goot jenuach sennen,
däm daut orrajcht doonen soo leicht kjemt aus Wota drinkjen.
17Horch emol häa, ekj woa die waut wiesen,
lot mie vetalen, waut ekj jeseenen hab;
18waut de weise Mana jesajcht haben,
un äare Vodasch nich von an trigjehoolen haben.
19See wieren de eensje wäm daut Launt jejäft wort;
doa kjeem don kjeen framda mank an.
20De gottloosa es läweslank orruich;
däm ruchloosen siene Joaren sent aufjetalt. #(20-24) 1Mo 4,14
21Bie däm schricht daut enne Uaren, un hee enjst sikj;
wan aules ruich es, kjemt dee, wäa am vedoawen woat.
22Dee haft kjeene Hopninj utem diestren rut to komen,
un enjst sikj emma fa daut Schwieet.
23Hee sieekjt sien Broot hia un doa,
un weet, daut hee jieda Dach toopbräakjen kunn.
24Fa de schwoare Tiet fercht hee sikj,
un hee es von Angst benomen,
soo aus een Kjennich ver eene Schlacht.
25Hee haft siene Haunt jäajen Gott jehowen,
un haft nich nojejäft jäajen däm, dee aule Macht haft.
26Hee foat heltablessich no am too,
met sien dikjet Schilt.
27Hee es sea fat em Jesecht,
un haft eenen sea dikjen Buck.
28Dee woat en velotne Städa to läwen komen,
en Hiesa, dee nich bewont sullen,
wiels dee aum toopfaulen sent.
29Dee woat nich rikj woaren,
un waut hee haft woat nich lang bliewen;
hee woat em Launt to nuscht komen,
30un woat nich utem diestren rut komen.
De Flaum woat siene Asta veschrieejen,
un de Odem ut Gott sien Mul woat am wajchpusten.
31Dee sull sikj nich opp Läajes veloten,
wuamet hee sikj selfst veleit;
hee woat nuscht aundret aus Läajes kjrieen.
32Dee woat vedrieejen, ea daut waut von am jeft;
siene Asta woaren nich jreenen.
33Däm woat daut soo gonen aus dän Wienstock,
dee siene jreene Frucht faulen lat,
ooda aus de Oliewenboom,
dee sien Blieechsel wajch schmitt.
34De gottloosa un siene Baund woaren utstoawen,
un dee waut aundre bekjeepen, woaren äa Hus em Fia velieren.
35Dee droagen waut orrajcht es unjarem Hoat,
un kjrieen schlajchtet doafäa;
dee brinjen bloos Läajes enne Welt nenn. #Jes 59,4
Currently Selected:
Hiob 15: PB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.
