Hiob 14
14
Wan de Mensch uk sea schwak es, es doa Hopninj
1De Mensch, dee von siene Mutta häakjemt,
läft nich lang un haft väl Trubbel.
2Soo aus eene Bloom, blieecht dee un dan vewalkjt hee;
dee blift nich lenja aus een Schauten, dee boolt wajch es. #Psa 90,5
3Oba du kjikjst uk no soonen aus mie,
un nemst mie ver die em Jerecht.
4Wäa kunn von soon schwienschet
waut reinet moaken? Kjeena. #Psa 14,3
5Eenem siene Doag sent em verut bestemt,
un du weetst, woo lang eena läft;
du hast de Jrensen jesat, äwa dee eena nich jeit. #Psa 31,16; 39,5
6Kjikj sooväl wajch, daut eena sikj utreiwen kaun,
bat de Dach, soo aus een Oabeida siena, to Enj es. #Hiob 7,1-2
7Wan een Boom aufjemoakt woat,
es noch Hopninj daut de Stobben utloten woat;
dee woat noch wada Asta kjrieen.
8Soogoa wan de Wartlen oolt woaren,
un de Stobben enne Ieed vefult,
9wan dee daut Wota noch mau rikjt,
kjricht dee Asta, soo aus eene junge Plaunt.
10Oba Menschen stoawen un sent nich mea.
Wua es de Mensch wan dee jestorwen es?
11Daut es soo aus wan een grootet Wota utdrieecht,
ooda een Riefa opphieet met ranen,
12wan een Mensch stoaft un wajchjelajcht woat.
Soo lang aus de Himmel blift,
woat dee nich oppstonen ooda wada oppwakjen. #Hiob 7,10
13Wan du mie doch em Doodenrikj vestuakst,
un mie vestoaken leetst bat dien Oaja äwa es,
un dan om jewesse Tiet aun mie dochst. #Jes 26,20
14Wan een Mensch stoaft, kaun dee noch wada läwen?
Ekj lua bloos daut miene Tiet toom oabeiden äwa es,
un ekj aufjeleest sie.
15Dan wurscht du roopen, un ekj wudd auntwuaten,
un du wurscht een velangen haben no waut du jemoakt hautst.
16Dan wurscht du mie opp mienen Wajch bewoaken,
oba du wurscht miene Sinden nich behoolen.
17Miene Sinden wudden en een Sak bemoakt sennen,
un du wurscht miene Fäla bedakjen. #Hos 13,12
18Soo aus een Boajch vebroklen un vefaulen kaun,
un Steen ut siene Städ veschwinjen kaun,
19soo aus Wota Steen wajchwauschen kaun,
un een Plauzräajen de fruchtboare Ieed wajchnemt,
soo nemst du de Hopninj von de Menschen. #Reema 5,5
20Du best emma de stoakja, un see motten nojäwen;
du vestalst dee daut Jesecht, un schekjst an wajch.
21Wan äare Kjinja Aunerkjanunk kjrieen,
daut moakt an nuscht ut;
un wan dee veacht woaren,
woaren see daut nich en.
22De Weedoag sent bloos dee von sien Kjarpa;
hee es bloos om sikj selfst bekjemmat.
Currently Selected:
Hiob 14: PB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.
