Jeremia 31
31
Israel woat trigjebrocht woaren
1Un wan dee Tiet kjemt, sajcht de Har,
dan woa ekj de Gott fa aule Famieljes en Israel sennen,
un see woaren mien Volkj sennen. #Jer 7,23
2Dit es waut de Har sajcht:
De Menschen, dee vom Kjrich wajchranden,
haben enne Wiltnis Jnod jefungen;
nu woat Israel sikj utreiwen kjennen.
3Aul lang häa, haft de Har sikj die jewäsen.
Ekj sie die noch emma goot jewast,
doawäajen kroag ekj die met truhoatje Leew.
4Ekj woa die noch wada oppbuen,
soo daut du stoakj woascht sennen,
du miene scheene Israel.
Du woascht wada diene Instrumenten nämen,
un met de Lostje daunzen gonen.
5Du woascht oppe Boaj von Samaria
wada Wiengoades plaunten;
Goades woaren aunjeplaunt woaren,
un jie woaren de Frucht to äten kjrieen.
6De Tiet kjemt, dan woaren de Wajchta
oppe Boaj en Efraim wada roopen:
Komt, well wie no Zion gonen,
no däm Harn, dee ons Gott es.
7Dit es waut de Har sajcht:
Sinjt met Freid fa Jakob;
roopt däm väaschten von de Velkja too.
Schriet un loft un sajcht:
De Har haft sien Volkj jeholpen,
dee waut von Israel äwajebläwen sent.
8Horcht, ekj woa an vom Nuaden häabrinjen,
un von aulawäajen oppe Ieed toopsaumlen;
de blinje un de lome,
dee waut schwanga sent un dee en Weeen,
eene groote Vesaumlunk woat trigjkomen. #Jes 35,8-10; Hes 34,16
9Dee woaren oppem Trigjwajch hielen,
un ekj woa an treesten un leiden.
Ekj woa an no Wotastreem wiesen,
un opp eenen jleien Wajch fieren,
daut see sikj nich vestaupen.
Ekj sie je Israel sien Voda,
un Efraim es mien ieeschtjebuarna Sän. #2Mo 4,22; 2Kor 6,18
10Horcht no waut de Har sajcht, jie Velkja,
un lot daut bat aum Mäa bekaunt woaren:
Dee, wäa Israel vestreit haft,
woat ar wada toopsaumlen;
hee woat fa ar oppkomen,
aus een Hoad fa siene Häad. #Jes 40,11
11De Har woat Jakob frieloten,
un raden von dee, dee stoakja sent aus hee.
12See woaren opp däm Zion Boajch toopkomen,
un met Freid sinjen fa daut Jeträajd un Wien un Eelj,
un junge Schop un Kjalwa, waut de Har jejäft haft.
See woaren Läwen haben
aus een jewessada Goaden,
un nich mea beduat sennen. #Jes 58,11
13Dan woaren de Mejales met Freid daunzen,
un de junge un oole Mana sikj met an freien.
Wua see truarich wieren, woa ekj an froo moaken,
wua see bedrekjt wieren,
woa ekj treesten un an jlekjlich moaken.
14Ekj woa de Priesta tofräd stalen
met väl Opfagowen;
mien Volkj woat voll opp haben
von daut, waut ekj an jäw,
sajcht de Har.
Jie brucken nich Hopninj oppjäwen
15Dit es waut de Har sajcht:
Eena kaun hieren, daut en Rama
jekloacht un bettalich jehielt woat;
Rahel hielt äwa äare Kjinja,
un lat sikj nich treesten,
wiels dee wajch sent. #1Mo 35,16-20; 1Sam 10,2; Mat 2,18
16Oba de Har sajcht:
Hia opp met hielen,
un wesch die nich mea Tronen.
Diene Oabeit, waut du jedonen hast,
haft sikj jeloont, sajcht de Har.
Diene Menschen woaren trigj komen,
von en däm Fient sien Launt.
17Jie kjennen opp väl goodet räakjnen,
sajcht de Har.
June Kjinja woaren trigj no äa Launt komen.
18Ekj hab goot jehieet, woo Efraim kloagd:
“Du best sea strenj met ons jewast,
un ekj hab de Lia aunjenomen.
Du hast mie enjebroaken toom trakjen,
soo aus eena een Hoklinkj bandich moakt.
Nemm mie trigj, un lot mie trigjkomen,
wiels du best de Har, dee mien Gott es.
19No däm, daut ekj mie trigj dreid,
hab ekj mie jeschämt;
no däm, daut ekj vestunt,
schluach ekj mie aun de Lenjen.
Ekj schämd mie un feeld mie jeschloagen,
wiels ekj de Schaund druach,
von don aus ekj junk wia.”
20Es Efraim nich mien scheena Sän,
un mien Kjint, daut ekj goot sie?
Wan ekj die uk jeschullen hab,
best du mie sea väl wieet;
mie trakjt daut deep von bennen,
un ekj bliew bedocht om die,
sajcht de Har. #Jes 49,15; Hos 11,8
21Stal die Wajchwiesa opp, un sat Tieekjen aum Wajch.
Denkj die daut äwa, woonen Wajch du jegonen best.
Komm trigj, du scheenste Israel,
komm trigj no dise diene Städa.
22Woo lang woascht du rombeislen,
miene onjehuarsome Dochta?
De Har woat waut nieet em Launt äwadäl brinjen:
Eene Fru stalt sikj rom eenen Maun.
Juda woat daut wada goot gonen
23Dit es waut de Har, dee aules rejieet, un Israel äa Gott es, sajcht: Wan ekj Juda un äare Städa daut ieescht wada lot bäta gonen, dan woaren see noch wada sajen:
“Mucht de Har die säajnen,
du heilja Boajch.
Dit es wua jerajcht sennen tus es.” #Sach 8,3
24Un Juda un de Städa von Juda woaren doa wonen, met de Akabuares un dee waut met Schop romgonen. 25Ekj woa dee, dee aum veschorren sent, to drinkjen jäwen, un dee, dee aum veschmachten sent, tofräd stalen. 26Un aus ekj wada aun miene Loag docht, freid ekj mie to waut ekj jeseenen haud.
27Horcht emol, sajcht de Har, doa woat eene Tiet komen, dan woa ekj Israel un Juda met Menschen un Vee beseien. 28Un krakjt soo aus ekj no an oppjepaust hab, un an hab utjeräten un doljeräten, un an hab vedoawen un Schoden un Onheil jebrocht, soo woa ekj no an oppaussen, un an oppbuen un enplaunten, sajcht de Har. #Jer 1,10 29Wan dee Tiet kjemt, woaren see nich mea sajen:
“De Elren haben suare Wiendruwen jejäten,
nu sent de Kjinja äare Tänen struf”, #(29 un 30) Hes 18,2; 2Mo 20,5; Kloag 5,7
30wiels dan woat jieda eena fa siene ieejne Schult stoawen, un dee, wäa suare Wiendruwen at, woat selfst struwe Tänen haben.
Gott vesprakjt eenen nieen Bunt
31De Har sajcht: Horcht emol, de Tiet kjemt, daut ekj eenen nieen Bunt woa met de Lied von Israel un Juda moaken. #(31-34) Heb 8,8-12 32Daut woat nich soo sennen aus de Bunt wia, dän ekj met äare Elren muak, aus ekj an bie de Haunt neem un ut Ägipten rut leid. Wan ekj doch to an wia, soo aus een Maun to siene Fru es, hilden see dän Bunt nich, sajcht de Har. #5Mo 6,4-7 33Dän nieen Bunt dän ekj met de Israeliten moaken woa, wan de Tiet ieescht kjemt, es disa: Ekj woa mien Jesaz en an nenn jäwen, un an daut opp daut Hoat schriewen. Un ekj woa äa Gott sennen, un see woaren mien Volkj sennen. #Jer 7,23; Hes 11,19; Heb 10,16-17 34Un doa woat nich een jiedra sienen Noba un sienen Brooda belieren un sajen: “Du sust dän Harn kjanen”. Wiels dan woat een jiedra dän Harn kjanen, een jiedra vom kjlansten bat däm jratsten. Ekj woa an äare Schaund vejäwen, un nich mea aun äare Sinden denkjen. #Jes 43,25; Jer 33,8; Reema 11,26-27
35De Har sajcht:
Ekj jäw junt de Sonn, daut see äwadach schient,
un de Mon un de Stierns no de Rieej enne Nacht;
ekj sie deejanja, dee daut Mäa opprieet, soo daut et ruscht.
Mien Nomen es, de Har, dee aules rejieet.
36Wan dise Ordnungen opphieeden,
soo aus dee ver mie stonen, sajcht de Har,
dan wudd Israel opp emma opphieren
ver mie een Volkj to sennen. #Jer 33,25-26; Reema 11,1
37Dit es waut de Har sajcht:
Krakjt soo aus de Himmel nich to mäten es
un de latsta Grunt enne Ieed nich notosieekjen es,
soo woa ekj daut Volkj von Israeliten,
fa aules waut see jedonen haben
nich veschmieten.
38De Har sajcht: Horcht, dee Tiet kjemt wan Jerusalem wada fa mie woat oppjebut woaren, vom Hananel Torm bat aun daut Akjpuat. 39Von doa woat de Jrens jlikj bat däm Gareb Boajch gonen, un dan bat Goa. 40Daut gaunze Tol, wua de Doodes begroft sent, un wua de Ausch hanjefieet woat, un aul de Stapen, gaunz bat aum Kidron Riefa, un bat de Akj met daut Pieets Puat nom Oosten, woat fa däm Harn jeheilicht sennen. De Staut saul nienich wada doljebroaken ooda vestieet woaren.
Currently Selected:
Jeremia 31: PB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.
