Jesaja 14
14
Israel un Juda äa Loss
1Daut woat däm Harn äwa Jakob jaumren, un hee woat Israel wada fa sikj wälen, un an wada en äa ieejnet Launt trigj nenbrinjen. Un Lied von aundre Velkja woaren met an toopkomen un sikj an aunschluten. #Sach 1,17 2De Lied von aundre Velkja woaren de Israeliten halpen, daut see no äa ieejnet Launt komen kjennen, un soone Mana un Frues woaren de Deena fa de Israeliten sennen en daut Launt woont de Har an jejäft haft. De Israeliten woaren dee unjadrekjen, dee an unjadrekjt haben, un see woaren äwa dee rejieren, dee an rejieeden. #3Mo 25,23; Jes 49,22 3Un wan de Har junt haft loten utreiwen von daut lieden un dän Opprua, dän jie hauden aus jie soo schwoa hanhoolen musten, 4dan woa jie dit Leet aunstemmen un äwa dän babelonischen Kjennich sinjen:
Met däm, dee ons kjwäld, es daut ut;
met de Kjwälarie haft daut nu een Enj.
5De Har haft däm beesen sienen Stock tweijebroaken,
un dän Kjneppel von däm, dee de Macht haud;
6dee schluach de Velkja dol en siene Wutt,
un leet nich no met sienen Oaja;
un vejuach dee onen Metlieden.
7Oba nu haft de gaunze Welt Fräd,
un aulawäajen es daut stell,
buta fa daut sinjen fa Freid.
8De Taunenbeem freien sikj met junt,
un de Zeeda en Libanon sajen:
“Nu daut jie junt hanjelajcht haben,
kjemt kjeena ons doltohaken.”
9Daut Doodenrikj moakt sikj omhäa, wiels du kjemst;
de Vestorwne waut rejieeden roojen sikj,
daut see die bejreessen.
Aul de Kjennichs von de Velkja
stonen opp von äare Troons;
10een jiedra jreest un sajcht to die:
“Du best uk soo schwak aus wie jeworden,
die jeit daut krakjt soo aus ons.
11Dien Straums es aula doot jegonen,
un de Leeda von de Hoapen haben een Enj;
de Moden sent dien Bad,
un de Warm sent diene Dakj.” #Hes 32,18-19
12Woo best du von soo huach jefollen?
Du wieescht soon dacha Morjenstiern.
Woo haft die wäa enne Grunt jebrocht,
wan du doch de Velkja dolschluachst.
13Du sätst die aul gaunz kloa:
“Ekj woa mie huach oppbuen,
daut ekj hecha aus Gott siene Stierns
mienen Troon oppstal.
Ekj woa met Jetta toop setten
opp äaren Boajch wiet em Nuaden. #Psa 48,3; Hes 28,14
14Ekj woa bat bowen enne Wolkjen gonen
un soo sennen aus de Hechsta doa.”
15Soo dochst du die daut don,
oba nu best du hia bie de Vestorwne,
enne deepste Akj jekomen.
16Dee waut die seenen woaren, kjikjen un staunen,
un froagen auf dit dee Mensch es,
dee de gaunze Welt aum zetren
un de Lenda aum schedren haud;
17dee wäa de Städa dolschluach,
un de Welt to eene Wiltnis muak;
dee siene Jefangne nich leet no Hus gonen?
18De Kjennichs von de Lenda
sent doch en besondre Jräwa jelajcht,
19oba du worscht rutjeschmäten
aus een Stock dee nuscht wieet wia.
See schmeeten de Soldoten,
woone omjebrocht worden, äwa die.
Du lachst daut unjaschte, oppe Steena;
opp die wort romjeklunjt. #Jes 34,3
20Du kjrieechst nich een Bejrafnis
aus een Kjennich daut jehieet;
du hast dien Launt enne Grunt jebrocht
un diene Lied aufjeschauft.
Mucht june Famielje un äa beeset Läwen utstoawen
un nienich wada enne Räd komen.
21Moakt eene Städ reed
toom siene Säns aufschaufen,
wäajen waut de Voda veschulcht haft.
Muchten see nienich Macht kjrieen
toom de Welt rejieren un Lenda ennämen. #2Mo 20,5
22De Har, dee aules rejieet, sajcht: Ekj woa met miene Macht jäajen Babel komen un een Enj moaken met äaren Nomen un waut sest noch äwablift. Ekj woa kjeene Oawen ooda Nokomen äwaloten. 23Ekj woa dän Boschhunt loten sikj de Staut tooieejnen, soo daut et woat een Somploch woaren. Ekj woa de Staut aus met een Bassem wajchfäajen, sajcht de Har, dee aules rejieet.
Daut Jerecht äwa de Assiera
24De Har, dee aules rejieet, haft opp eenen Eit vesproaken:
Soo aus ekj daut jedocht hab, woat daut woaren;
soo aus ekj jeplont hab, woat daut romkomen.
25Ekj woa de Assiera en mien Launt dolschlonen,
un an opp mienen Boajch unjaklunjen;
äa Joch woat von mien Volkj jenomen woaren,
un äare Laust von opp äare Schulren.
26Dit es waut äwa aule Velkja bestemt es,
un dit es de Haunt dee äwa aule Lenda utjestrakjt es.
27De Har, dee aules rejieet, haft dit beschloten.
Wäa kaun am daut vedoawen?
Siene Haunt es utjestrakjt.
Wäa woat dee aufwäaren?
Daut Jerecht äwa de Filista
28Dit es eene Norecht dee en daut Joa kjeem aus de Kjennich Ahas storf: #2Kjen 16,20
29Aul jie, dee jie en daut Filista Launt wonen, freit junt nich
daut de Stock, dee äwa junt kjeem, tweijebroaken es,
wiels von unja dän Stock kjemt eene jeftje Schlang,
un von dee een flinkjet flaumendet Jespanst.
30De schwake woaren opp miene Weid tus sennen,
un de oame woaren sikj em sechren hanlajen.
Oba junt, Filista, woa ekj fa Hunga loten utstoawen,
un wäa äwablift, woa ekj ombrinjen.
31Lot de Leidasch schrieen,
un de Lied enne Staut hielen.
Lot aule Filista en Angst flautren,
wiels doa eene Stoffwolkj em Nuaden es,
von eene Armee, en dee kjeena noschlapt.
32Un wan von de Velkja wäa froagen kjemt, saj:
“De Har haft Zion oppjebut,
un dee von sien Volkj, waut daut schwoa haben,
woaren hia goot unjajebrocht woaren.”
Currently Selected:
Jesaja 14: PB
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.
