2. Chronik 32
32
De Assiera drenjen sikj en Juda nenn
(2Kjen 18,13)
1No däm aus Hiskia dit aula jedonen haud un däm Harn doamet bewäsen haud daut hee tru wia, kjeem Sanherib, de Kjennich von Assur, met siene Truppen jäajen Juda un beloagad de fauste Städa, om dee unja siene Jewault to brinjen. #2Chr 31,20-21 2Aus Hiskia daut sach, daut Sanherib em Senn haud jäajen Jerusalem to kjamfen, 3berod hee sikj met siene hechste Rejierungsmana un de Kjrichshelden, auf see nich de Wotakjwalen bedakjen sullen, waut Butakaunt Staut wieren; un see stemden en dän Väaschlach met en. 4See säden sikj: Wan de Kjennichs von Assur ons beloagren komen, sellen see kjeen Wota finjen! See holden sikj väl Volkj toop un schedden de Kjwalen unja, un soo uk de Schälran waut enne Ieed jinkj, wuaderch daut Wota en de Staut nenjeleit wort. #2Chr 32,30 5Hiskia jinkj uk entschloten aum Woakj, un leet de Stautsmieren äwaraul utbätren, wua dee Schoden jekjräajen hauden, un bud doa Torms nopp. Un opp Butakaunt bud hee noch de tweede Mia, un en de Davidstaut muak hee däm Schutzplauz aum Millo sea stoakj. Un buta däm leet hee väl Spiessen un Schilten moaken. #2Chr 25,23 6Hee stald uk Befälshaba aun, waut daut Kjrichsvolkj aunleiden sullen, wan daut eene Beloagrunk jeef. Un hee vesaumeld dee no sikj opp dän Plauz aum Stautspuat un säd to an: 7Siet mootich un entschloten! Fercht junt nich un vetwiewelt nich ver däm Kjennich von Assur un siene Armee, waut bie am es. Wiels met ons es een jratra aus met am. #5Mo 32,39 8Hee stett sikj opp menschliche Krauft, met ons oba es de Har, ons Gott! Dee woat ons halpen un onsen Kaumf leiden. Un daut Volkj veleet sikj opp de Wieed von Hiskia, däm Kjennich von Juda. #Jer 17,5.7
Jerusalem saul enjeschrakjt woaren
(2Kjen 18,17-37; Jes 36,2-22)
9Boolt no däm schekjt Sanherib, de Kjennich von Assur, waut sikj met siene gaunze Armee ver Lachisch jeloagat haud, Bootschofta, no Hiskia, däm Kjennich von Juda, un no aule Lied von Juda, waut en Jerusalem wieren, un leet an sajen: 10Soo sajcht Sanherib, de Kjennich von Assur: Opp waut well jie junt veloten, daut jie en de beloagade Staut Jerusalem bliewen wellen? 11Hiskia fieet junt en de faulsche Rechtunk, wan hee junt enräden deit: De Har, ons Gott, woat ons ver däm Kjennich von Assur raden. Hee schekjt junt em Doot nenn! Vehungren un vedarschten woa jie! 12Es daut nich dee Hiskia, waut de Huage Opfastäden un de Aultoaren von junen Gott en daut gaunze Launt wajchjeriemt haft un de Lied von Juda un Jerusalem väajesajcht haft däm Harn bloos noch ver eenen Aultoa auntobäden un doabowen to opfren? 13Weet jie nich, waut ekj un miene Vodasch met de Velkja en aundre Lenda jedonen haben? Haben de Velkja äare Jetta an un äa Launt ut miene Haunt raden kunt? 14Wua es eena von aul de Velkja äare Jetta, waut miene Vodasch venicht haben, dee sien Volkj haft raden kunt? Un dan räakjen jie daut de Har, jun Gott, junt ut miene Haunt raden kaun? 15Ekj saj junt: Lot junt von Hiskia nich väalieejen un teischen! Jleeft am nich! Wan doa kjeen Gott von een Volkj ooda Kjennichrikj sien Volkj ut miene un miene Vodasch äare Henj haft raden kunt, dan woat jun Gott junt uk nich ut miene Haunt raden! 16En soone Form räden de Bootschofta von Sanherib noch mea jäajen Gott, däm Harn, un sienen Deena Hiskia.
Sanherib lastat Gott un woat bestroft
(2Kjen 19,9-19.35-37; Jes 37,9-20.36-38)
17Sanherib haud uk eenen Breef jeschräwen, om dän Harn, Israel äaren Gott, to vespotten. Doabennen stunt jeschräwen: De Jetta von de aundre Lenda haben äare Velkja ut miene Haunt nich raden kunt. Un krakjt soo weinich woat Hiskia sien Gott sien Volkj ut miene Haunt raden kjennen. 18De Bootschofta von Sanherib roopten dise Wieed met lude Stemm opp hebräisch to daut Volkj von Jerusalem, waut oppe Stautsmia wia, om dee Angst entojoagen daut see sikj ferchten sullen, om daut de Staut noch leichta entonämen jinkj. 19Doabie räden see von dän Gott en Jerusalem soo, aus wan dee met de Jetta von de aundre Velkja jlikjtostalen wia, waut doch bloos von Menschenhenj jemoakte Bilda sent.
20Oba de Kjennich Hiskia un de Profeet Jesaja, Amoz sien Sän, bäden doawäajen un schrieejen no Gott em Himmel no Help. 21Un de Har schekjt eenen Enjel; waut en daut Loaga von däm Kjennich von Assur siene Armee aule Befälshaba, de Hauptmana un de Kjrichshelden doot muak, soo daut de Kjennich en Schaund wada trigj en sien Launt gonen must. Un aus hee eenen Dach en sien Gott sienen Tempel jinkj, muaken siene Säns, dee von am aufstaumden, am met een Schwieet doot. 22Soo rad de Har däm Kjennich Hiskia un de Enwona von Jerusalem ut Sanherib, dän Kjennich von Assur, siene Henj, un schitst an fa aule Fiend un jeef an runtom Fräd. 23Un väle brochten däm Harn Opfagowen no Jerusalem un wieetvolle Jeschenkja fa Hiskia, däm Kjennich von Juda, wiels hee haud von doaraun een huaget aunseenen bie de framde Velkja.
Daut Enj von Hiskia siene Rejierunk
(2Kjen 20,1-21; Jes 38,1-8; 39,1-8)
24To dee Tiet wort Hiskia doodeskrank; un hee bäd toom Harn. Un de Har säd am daut too, daut hee wada wudd jesunt woaren; un bestädijd am daut met een Wundatieekjen. 25Oba enne Städ däm Harn fa daut goode, waut dee aun am jedonen haud, to danken, wort Hiskia stolt un deed sikj äwahäwen. Doawäajen kjeem Gott sien Oaja äwa am un äwa Juda un Jerusalem. #2Chr 26,16 26Oba Hiskia un de Enwona von Jerusalem sagen äare Schult en un deeden sikj ver däm Harn deemootjen. Doawäajen kjeem dän Harn siene Strof nich äwa an, soolang aus Hiskia läwd.
27Hiskia wia sea rikj un haud een sea huaget aunseenen. Un hee recht sikj Loagariem en fa sien Kaptol von Golt, Selwa, diere Steena, Balsam, Schilten un aulahaunt wieetvollet Jereetschoft. 28Hee bud uk Väarotshiesa fa daut Jeträajd, Wien un Eelj un Stalinj fa de veschiedne Sorten von Vee un fa de Schop. 29Toom Schutz fa siene sea groote Rinda un Schop Häaden leet hee eene Rieej Jrensstäda buen, wiels Gott am een sea grootet Vemieejen jeef. 30Hiskia wia daut uk, dee de Gihon Kjwalen, waut Butakaunt Staut wieren, toomoaken un daut Wota enne Ieed nom Wasten han en de Davidstaut leiden deed, wiels hee haud met aules Jlekj waut hee unjaneem. 31Aus oba de väaschte Mana von Babel äare Bootschofta no am schekjten, om no daut Wunda to froagen, waut em Launt passieet wia, trock Gott sikj von am trigj, om am oppe Proow to stalen, om daut aules openboa wort, waut en sien Hoat wia.
32Waut noch mea von Hiskia, un siene goode Woakjen to sajen es, daut steit jeschräwen en de Berechten von däm Profeet Jesaja, Amoz sienen Sän, un em Buak von de Kjennichs von Juda un Israel. 33Aus Hiskia storf, wort hee opp eenen besondren Plauz en de Jräwa von David siene Nokomen begroft, un gaunz Juda un de Enwona von Jerusalem deeden am opp sien Bejrafnis sea ieren. Un sien Sän Manasse wort Kjennich en siene Städ. #2Chr 16,14
Currently Selected:
2. Chronik 32: PB
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.
